"Τα Ποιητικά – Τεύχος 36" Μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Γκοβόστη

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
3 Φεβρουαρίου 2020 17:19:00

Από τις εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφόρησαν τα Ποιητικά- Τεύχος 36.Mην το χάσετε! 

Πάντα ήτανε λίγοι οι ποιητές. Οι άλλοι κάτι φιόγκοι, που λέει κι ο Χάκκας, «που γράφουνε ανούσια ποιήματα, χάνονται μέσα στις λέξεις, γιατί δε δώσανε γι’ αυτή την υπόθεση σταγόνα αίμα». Πάει καιρός που βρισκόμαστε σ’ αυτήν τη γραμμή. Ποιητικώς λοιπόν από τα Ποιητικά, καλή χρονιά. Συνεχίζουμε.

https://www.govostis.gr/product/2826/ta-poiitika-teyxos-36.html  

Τα Ποιητικά – Τεύχος 36

Ποιος είναι καλός ποιητής και ποιος κακός; Ιδού μια ανοιχτή συζήτηση εις τους αιώνες – κι είναι αυτοί, έτσι κι αλλιώς, οι αιώνες δηλαδή, που το αποφασίζουν… Μελέτη περίπτωσης στο ανά χείρας τεύχος, ο Καρυωτάκης. Η τέχνη του δεν ήταν καλής ποιότητας. Η δημιουργική του πνοή λιγοστή και η καλλιέργειά του ακόμη λιγότερη. Πουθενά στα ποιήματά του το αίσθημα του ευγενικού, του άρτιου, του ανεπιφύλακτα ωραίου.

Αυτά λέει ο Γιώργος Θεοτοκάς και σ’ αυτά απαντά ο Γιώργος Χονδρογιάννης. Περιγράφοντας τον βαθύ πόνο του ποιητή, ενός «έξαλλου ανθρώπου» που σφράγισε τη γενιά του και τις επόμενες γενιές, ως την αφετηρία μιας αυθεντικής ποίησης: «Ας πούμε ότι ο βαθμός της αναγκαιότητας αυτής που συμπιέζει τον εσωτερικό μας κόσμο στη βαθύτερη ουσία του για το παρουσίασμά του είναι η πληρέστερη δικαιολογία του έργου τέχνης, όποτε αυτό παίρνει τη δύναμή του από τη δυναμικότητα της ψυχής μας και ντύνεται το ντύσιμο που του ταιριάζει καλύτερα, περιβαλλόμενο είτε με τις κομψές καλλίγραμμες αμφιέσεις των μαλλαρμικών φράσεων, είτε με τους ανεμιζόμενους μανδύες των ουγκικών περιόδων.» Ή με άλλα λόγια, όπως το έθετε ο Μάριος Χάκκας στο «Τρίτο νεφρό», που αντιπαθούσε ωστόσο την ποίηση του Μαλλαρμέ και την έβρισκε mal armé: «Κάποτε είδα ανθρώπους που τρώγανε αποβραδίς μια χαρά έχοντας την καραβάνα στα γόνατα, χρόνια τρώγανε σε τούτη τη στάση χωρίς κανένα παράπονο, και το πρωί παίρνανε μεταγωγή για το τρελοκομείο, γιατί ξαφνικά νιώσαν να σπάει η πλάτη και να πετάγεται η καρδιά προς τα έξω. «Η πλάτη μου», όλο λέγαν, «η πλάτη μου», κι έπεφτε η καραβάνα απ’ τα γόνατα αφήνοντας δυο κόμπους λάδι ανεξίτηλο λεκέ στο τσιμέντο. Μαύρισε η ψυχή κι έκανε τούτο το ρήγμα κι έφερε τούτη την πτώση, παρά την επίμονη θέληση των ανθρώπων να κρατήσουν την καραβάνα στα γόνατα.

«Να μιλήσω για ήρωες, να μιλήσω για ήρωες: ο Μιχάλης.» Οπωσδήποτε όχι. Πάει καιρός που δε βρίσκομαι σ’ αυτήν τη γραμμή. Δε σημαίνει δηλαδή ότι όποιος κράτησε αυτή τη θεόρατη καραβάνα στα γόνατα φτάνει στο ποίημα. Αλλ’ οπωσδήποτε απ’ αυτούς κάποιος. Μ’ άλλα λόγια, αν έχεις ξοδέψει γι αυτήν την υπόθεση έστω και μια τρίχα απ’ τους όρχεις σου. Γι αυτό: σε τάιζε η μαμά σου το αυγουλάκι σου και μάλιστα φρέσκο; Καθόσουνα στα πρώτα θρανία, ήσουνα σπαζοδιαβάστρα, καλό παιδί, έκανες ό,τι σου έλεγε ο δάσκαλος; Είχες την Κυριακή χαρτζιλίκι, πήρες γυναίκα με προίκα και όμορφη;

(Μερικές από τις ερωτήσεις για τη σύνταξη βιογραφικού σημειώματος μπροστά στο ποιητοδικείο).

Άντε, παιδάκι μου, μην ταλαιπωρείς τα γραφτά. Δε σε θέλει το ποίημα. Οι λέξεις σου είναι κούφιες. Ναι, ξέρω, πέρασες κι ένα κοκίτη και τώρα έχεις στρυφνό προϊστάμενο που σε επιπλήττει άμα κάνεις κανένα λαθάκι. Καλά. Καλά. Κάνε μια εντριβή με οινόπνευμα και το πρωί θα είσαι περδίκι. Κοίταξε, μην κρατάς τα αέρια μέσα σου, άσε να φεύγουν προβληματισμοί κι ανησυχίες.» Ο Καρυωτάκης είναι κατά Χάκκα bon armé και alarmé… Μα πόσο επίκαιρη είναι πάντα αυτή η συζήτηση…

Την αποτυπώνει κι ο Θωμάς Γκόρπας, στο ποίημα «Η ποίηση»:

Το χειρότερο και το καλύτερο στη ζωή ποιητή /Να χτίζεις για τους άλλους πύργους και παλάτια /Παίρνοντας πέτρα απ’ το νταμάρι της καρδιάς σου /Σκαμμένης απ’ τα χαμόγελα τα πάρε και τα δάκρυα /Παίρνοντας χρώμα και γυαλί απ’ την μεγάλη σου αγάπη /Που γίνεται βράδι πρωί κομμάτια…. Πατάρι /Ανάμεσα από καφέ εσπρέσο και ντουμάνια /Οι νέοι ποιητές σκαλίζουν στην καρδιά του κόσμου /Για φρέσκους δρόμους για φρέσκα λιμάνια /κάποτε τέλειωσε αυτή η ιστορία /κ’ οι ποιητές λιγόστεψαν αμάν πόσο λιγόστεψαν /τόσοι πουλάν στην αγορά όσο τα τελευταία τους ρετάλια /τόσοι αγοράζουν γιατρικά πανάκριβα για μια ποίηση ξεγραμμένη /πια /οι ποιητές λιγόστεψαν αμάν πόσο λιγόστεψαν

Πάντα ήτανε λίγοι οι ποιητές.

Οι άλλοι κάτι φιόγκοι, που λέει κι ο Χάκκας, «που γράφουνε ανούσια ποιήματα, χάνονται μέσα στις λέξεις, γιατί δε δώσανε γι’ αυτή την υπόθεση σταγόνα αίμα». Πάει καιρός που βρισκόμαστε σ’ αυτήν τη γραμμή. Ποιητικώς λοιπόν από τα Ποιητικά, καλή χρονιά. Συνεχίζουμε!

Διαβάστε ένα απόσπασμα:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗΣ

(1903-1987)

Για τον Καρυωτάκη […]

Οι νέοι του 1930 δεν ήσαν τότε ακόμη στα πράγματα. Ήρθε η σειρά τους να πούνε τη γνώμη τους. Τη γνώμη τους που αληθινά, κανείς δεν ημπορεί να της αρνηθεί το κύρος της. Και να που δυο αντιπρόσωποι της γενεάς εκείνης εμίλησαν. Ας ιδούμε τι είπαν. Ο τελευταίος μας αρκεί, γιατί το γραφτό του φαίνεται να ’χει σχετικά με το γραφτό του πρώτου, τη σχέση «αναφέροντος και αναφερόμενου» ως προς την κεντρικήν ιδέα τουλάχιστον. Λοιπόν, ήτανε ή δεν ήτανε ποιητής ο Καρυωτάκης; Ο κ. Θεοτοκάς αποφεύγει να δώσει απ’ ευθείας απάντηση στο ερώτημα αυτό, αλλά κάνει κάτι καλύτερο. Μας λέει ότι ο άνθρωπος αυτός, ο χριστιανός αυτός τέλος πάντων, που ήτανε καλλιτέχνης και είχε μια εσωτερική ζωή, δεν κατόρθωσε να γράψει ούτε ένα αληθινά καλό ποίημα. Ίσως γιατί η δημιουργική του πνοή ήτανε λιγοστή και η καλλιέργειά του ακόμη λιγότερη.

Η τέχνη του δεν υπήρξε τέχνη της καλής ποιότητας. Το ευγενικό αίσθημα του στερεού, του άρτιου, του ανεπιφύλαχτα ωραίου, δεν ανευρίσκεται πουθενά στα ποιήματά του. Τέχνη κακής ποιότητας λοιπόν. Ποίημα, ούτε ένα καλό. Τι ήταν, άραγε, εκείνο που εδόνησε επί ολόκληρα χρόνια την πνευματική γενεά των νέων της εποχής μας και που ακόμα δεν έπαυσε να έχει τον αντίκτυπό του ίσαμε τις μέρες μας; Το παραλήρημα του «Καρυωτακισμού», έστω, πού άραγε να είχε την πηγή του; Μπόρεσε ένας άνθρωπος χωρίς καλή τέχνη και χωρίς καλή ποίηση να συναρπάσει και να συνεγείρει μια ολόκληρη μεταπολεμική πνευματική γενεά με την αυτοκτονία του μόνο;

Πολύ τολμηρό ν’ αποκριθεί κανείς «ναι» γιατί θα ήτανε και χρονολογικώς ασυνεπής. Με τι λοιπόν; Με τι; Πνευματικά και δημιουργικά εφόδια δεν είχε. «Ήτανε λιγοστή η δημιουργική του πνοή και η καλλιέργειά του ακόμη λιγότερη». Πώς τα κατάφερε λοιπόν να γίνει η συνισταμένη των ψυχικών εξορμήσεων και ο δείκτης των διαμαρτυριών της γενεάς του; Πώς τα κατάφερε να γίνει μαζί ο αμνός ο αίρων τας αμαρτίας της και ο βαρύς μοχλός που σήκωσε τον σωρευμένον όγκο των πικριών της και τον έριξε στα πόδια όλου του κόσμου;. Πώς μπόρεσε, τέλος πάντων, να δείξει σ’ όλο της το σπαραγμό την αιμάσσουσα καρδιά των αγωνιώντων ανθρώπων της εποχής του και να συγκινήσει περισσότερο από κάθε άλλον; Μήπως ήταν ποιητής; Αλλά δεν έγραψε ούτε ένα καλό ποίημα.

Μα πώς εννοεί τα καλά ποιήματα άραγε ο κ. Θεοτοκάς; Μας αναφέρει ως τέτοια μιαν Ωδή του Κάλβου ή ένα Ελεγείο του Γρυπάρη. Καλά και άξια, φυσικά, αλλά είναι αυτά και τα παρόμοιά τους το άπαντον της ποίησης; Στέκονται άραγε, στη Γαλλική ποίηση, για ν’ αναπτυχθούμε σε μια κάπως ευρύτερη περιοχή, τα Emaux et Cancees του Γκωτιέ, ή και αυτά ακόμη τα Τρόπαια του Ερεντιά, ως ποιητικές εξάρσεις, πιο ψηλά από τα τραγούδια της Μαρίας Ντεμπόρντ-Βερμόρ; Κρίνεται η Ποίηση από την τεχνική μόνο στερεότητα του αντικειμένου; Αυτή είναι η καλής ποιότητος ποίηση; Δε νομίζουμε. Ούτε για την πρόζα δεν φτάνει αυτό. Η τεχνική στερεότης πρέπει να είναι φυσιολογικό αποτέλεσμα, κατά τινα τρόπο, και όχι μοναδική επιδίωξη. Δεν είμαστε θιασώτες της θεωρίας της «πρώτης έμπνευσης». Δεν συμμεριζόμαστε όμως καθόλου και την άποψη ότι η καλή ποιότης είναι κυρίως ζήτημα μορφολογικών επιτυχιών.

Ο Καρυωτάκης, είναι αλήθεια, δεν έστησε κατά σειράν αγάλματα λαμπρής ελληνικής τέχνης, καθώς είναι, να πούμε, οι Στροφές του Μορεάς, όπως δεν έστησε κι ο Σολωμός τέτοια. Η ζωή του Σολωμού τον εμπόδισε να τελειώσει το έργο του. Γύρευε το τέλειο; Ήταν η ψυχική του κατάσταση, η ψυχοσύνθεσή του τέτοια που να μη μπορεί να φέρει εις πέρας ένα ολοκληρωμένο έργο; Ήταν επιτέλους πάρα πολύ ποιητής αλλ’ όχι και ανάλογος τεχνίτης; Ίσως και όλα αυτά μαζί. Η ζωή του Καρυωτάκη τον εμπόδισε να δώσει εκείνη την καλή ποιότητα που ζητάει ο κ. Θεοτοκάς. H ζωή του Καρυωτάκη δεν ήτανε μόνο ζωή πνευματικών αναζητήσεων και διανοητικών ανησυχιών όπως είναι συνηθέστερα η ζωή ενός διανοούμενου. Ίσως μάλιστα να μην ήταν και τίποτε απ’ αυτά. Ήτανε, κυριότατα, ζωή αγωνίας και σπαραγμού. Όχι απλής διανοητικής αγωνίας, επαναλαμβάνουμε.

Ο πόνος γι’ αυτόν ήτανε πραγματική κατάσταση.

Οι λέξεις ακόμα τον πονούσαν. Ήταν άρρωστος, άρρωστος ψυχικά. Αλλά τι θα πει ψυχικά; Τον εγκέφαλό του τον έκαιγε φλογισμένο σίδερο. Ήταν «έξαλλος άνθρωπος». Άκουγε μέσα του τις οιμωγές των πραγμάτων, τα νύχτια παράπονά των, τα ουρλιάσματα των σκύλων, τα ρίγη που περνούσαν την πλάση απ’ τη μιαν άκρη ως την άλλη, τα καταλάβαινε αυτά, τα αισθανόταν, τον πονούσαν. Έβγαζε κραυγές. Και έγραφε τις Ελεγείες του. Όταν ο μεγάλος πόνος περνούσε, όταν ο κίνδυνος απομακρυνόταν κάπως, γελούσε σαρκαστικά με τον ίδιο τον εαυτό του και τον γελοιοποιούσε, γελοιοποιούσε τους ανθρώπους, τα πράγματά τους, τα έργα τους, σαν τα μικρά παιδιά ή και σαν τους μεγάλους που όταν είναι πολύ μόνοι οδοιπόροι μέσα σε μιαν έρημη νύχτα, με το δέος στην ψυχή τραβούν και κοντοστέκονται μπροστά στα γυμνά κλαδιά ενός κουρβουλιασμένου δέντρου που φαντάζει σαν αλλόκοτο θηρίο και όταν από ανάγκη προχωρήσουν και το ιδούν καλύτερα, γελούν ένα παράξενο γέλιο με περιφρόνηση για το «τέρας», αλλά χωρίς να πάψουνε ποτέ να ’χουν το δέος της νύχτας μέσα στην ψυχή τους. Και σ’ αυτές τις στιγμές ο ποιητής έγραψε τις Σάτιρες.

Ο Καρυωτάκης και η Πολυδούρη τι τέλεια έργα να δώσουν; Το αίμα έτρεχε στάλα τη στάλα μέσ’ απ’ την καρδιά τους. Δεν μπορούσαν να ’χουν την έγνοια της «καλής ποιότητας». Έδωσαν ό,τι μπορούσαν να δώσουν. Η φωνή τους δεν είναι, φυσικά, η καθαρή φωνή, η ισοζυγιασμένη, των ανθρώπων που στέκουν ψηλότερά μας και ξέρουν τι γυρεύουν κι από μας κι απ’ τη ζωή. Η φωνή τους αντιβοά από τα βάθη του σκοτεινού πηγαδιού που χαροπαλεύουν, είναι η λαχανιασμένη, η κομμένη φωνή ενός που έρχεται από μακριά κυνηγημένος για να φύγει και πάλι και μόλις προφταίνει να φωνάξει βοήθεια.

Δεν είναι, λοιπόν, ο Καρυωτάκης μεγάλος ποιητής. Δεν το ισχυρίσθηκε κανείς αυτό, καθ’ όσο ξέρουμε. Ούτε και μια τέτοια τάση ζήτησε να χτυπήσει ο κ. Θεοτοκάς (εντούτοις μια Μπαλάντα του που δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του στη Νέα Εστία θα μπορούσε άφοβα να παραβληθεί με τις καλύτερες Μπαλάντες του Φρανσουά Βιγιόν).

Δεν είναι όμως ο Καρυωτάκης ένας ποιητής που θα ζήσει όσο και ο Γρυπάρης προς τον οποίο ο κ. Θεοτοκάς τον αντιπαραβάλλει για να κάνει διάκριση της καλής και της κακής ποιότητας; Δεν είναι ένας ποιητής που θα ζήσει κι αυτός όσο και ο Μαβίλης, ας πούμε, που έχει γράψει παραπάνω από ένα «καλά ποιήματα»; Εμείς για να είμαστε ειλικρινείς, βρίσκουμε μεγαλύτερη δικαιολογία ζωής, στο έργο του Καρυωτάκη παρά σ’ εκείνο του Μαβίλη. Η αναγκαιότητα που προώθησε στον εξωτερικό κόσμο την ποίηση ενός Καρυωτάκη νομίζουμε ότι υπήρξε πλέον επιτακτική από εκείνη που μας έδωσε την ποίηση του Μασβίλη ή του Γρυπάρη. Ας πούμε ότι ο βαθμός της αναγκαιότητας αυτής που συμπιέζει τον εσωτερικό μας κόσμο στη βαθύτερη ουσία του για το παρουσίασμά του είναι η πληρέστερη δικαιολογία του έργου τέχνης, όποτε αυτό παίρνει τη δύναμή του από τη δυναμικότητα της ψυχής μας και ντύνεται το ντύσιμο που του ταιριάζει καλύτερα, περιβαλλόμενο είτε με τις κομψές καλλίγραμμες αμφιέσεις των μαλλαρμικών φράσεων, είτε με τους ανεμιζόμενους μανδύες των ουγκικών περιόδων.

Το έργο τέχνης στέκει βέβαια, αντικειμενικά σαν αυθύπαρκτον ον τίποτε δε μπορεί ν’ αλλάξει και τίποτε να καλυτερεύσει, αυτοεκπληρώνοντας τον προορισμό του και αυτοεξαντλούμενο στον εαυτό του, σα μια πηγή, και θα μπορούσε κανείς να το χαραχτηρίσει: ουδέτερο και ξένο, όπως παρατηρεί ο Ρίλκε, εντούτοις όμως, συνεχίζει ο ίδιος, μέσα τους βρίσκεται το κλειδί προς τους θησαυρούς μιας ανεξάντλητης παρηγορίας, που στο έργο τέχνης παρουσιάζεται συσσωρευμένη και που κάνει την αξία του και τούτο γιατί είναι και αυτό γέννημα του ανθρώπου και μάλιστα προέρχεται από τις εσχατιές του ανθρώπινου πόνου και της ανθρώπινης χαράς. Είναι φανερό πως το έργο του Καρυωτάκη τον προορισμόν αυτόν τον εξεπλήρωσε περισσότερο από κάθε άλλο έργο τέχνης στην εποχή μας και δεν θα παύσει να τον εκπληρεί όσο θα βρίσκονται άνθρωποι πονεμένοι στη Γη.

Περ. Νεοελληνικά Γράμματα, 2.4.1938

Eπιμέλεια :Γεωργία Χάρδα

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Kείμενα για τη λογοτεχνία: «Χώροι μιας ουτοπίας, τόποι μιας πραγματικότητας» του Κωνσταντίνου Μπόμπα-Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Ένα βασικό θέμα που πραγματεύονται τα μελετήματα αυτού του βιβλίου αφορά στις διαδικασίες με τις οποίες η λογοτεχνία έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει ένα χώρο σε τόπο. Είναι ίσως προφανές ότι η λογοτεχνική γραφή εξ ορισμού αποτελεί μια διαρκή προσπάθεια κατοίκησης του χώρου, αναγκαία συνθήκη ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο μύθος της ελεύθερης βούλησης της πλειοψηφίας» του Γιώργου Ρούση- Mόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Από τις εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφορεί το νέο βιβλίο του διανοούμενου και καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Γιώργου Ρούση. Στο καινούργιο του βιβλίο επιδιώκει να αποκαλύψει τη μεγάλη απάτη της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, με βάση την οποία οι άνθρωποι επιλέγουν ελεύθερα εκείνους που τους κυβερνούν , ή με ...

Διαβάστε περισσότερα

Νέο μυθιστόρημα απο τον Μάικλ Πανκ

Ο συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος «The Revenant» (Η Επιστροφή) που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο και κέρδισε Όσκαρ, θα εκδώσει νέο έργο μετά από περίπου 20 χρόνια.   Ο εκδοτικός οίκος Henry Holt and Company ανακοίνωσε ότι το νέο μυθιστόρημα του Μάικλ Πανκ «Ridgeline» ...

Διαβάστε περισσότερα

«Η πρώτη εντύπωση»: Το νέο μυθιστόρημα της Τζιν Χανφ Κόρελιτζ

Το νέο μυθιστόρημα της Τζιν Χανφ Κόρελιτζ έχει τίτλο «Η πρώτη εντύπωση» και σίγουρα θα σας συναρπάσει. Mια ψυχοθεραπεύτρια ετοιμάζεται να εκδόσει ένα βιβλίο για το πώς μπορείς να αναγνωρίσεις αν ο σύντροφος που γνώρισες είναι ο κατάλληλος για σένα. Συνειδητοποιεί όμως ότι ο γάμος ...

Διαβάστε περισσότερα

Δυο νέα παιδικά βιβλία για τους μικρούς αναγνώστες από τις εκδόσεις Μίνωας

Από τις εκδόσεις Μίνωας κυκλοφορεί νέο βιβλίο στη σειρά Μυστηρίου του Σερλοκ Χολμς με τίτλο:Σέρλοκ Χολμς: Το γαλάζιο ρουμπίνι. Μια σειρά που έχουν αγαπήσει οι μικροί αναγνώστες αφού τους εξάπτει τη φαντασία και καμία υπόθεση δεν μένει ανεξιχνίαστη… Όλες οι υποθέσεις κρύβουν πολλά παράξενα γεγονότα, απρόοπτα ...

Διαβάστε περισσότερα

«Τα εξαφανισμένα κορίτσια του Παρισιού» της Παμ Τζενόφ μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας

«Τα εξαφανισμένα κορίτσια του Παρισιού» είναι σίγουρα ένα από τα πιο συναρπαστικά βιβλία που αξίζει να διαβάσεις. Δεν είναι τυχαία το νέο Best Seller των New York Times με εξαιρετικές κριτικές. Μανχάταν, 1946 Η Γκρέις Χίλι έχασε τον άντρα της κατά τη διάρκεια του πολέμου και ...

Διαβάστε περισσότερα

"Τιρκουάζ" της Ρένας Ρώσση-Ζαΐρη μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της Ρένας Ρώσση -Ζαΐρη με τίτλο "Το τιρκουάζ". 'Ενα λαμπερό χρώμα που συμβολίζει την αλήθεια. Και την αγνότητα. Το τιρκουάζ, ένα σκοτεινό χρώμα που βουτάει σε αλήθειες ψυχής. Γιατί η ζωή έχει πάντα δύο όψεις. Γιατί κάθε ιστορία κρύβει ...

Διαβάστε περισσότερα

«Μπαμπάς Κομάντο» του Νιλ Σινκλέρ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Ένα σημαντικό εγχειρίδιο για νέους μπαμπάδες μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός! Οι νέοι μπαμπάδες θα βρουν στις σελίδες του βιβλίου ένα ανεκτίμητο εγχειρίδιο εκπαίδευσης για να γίνουν μάχιμοι μπαμπάδες και να θέσουν το στράτευμά τους υπό έλεγχο!  Ακολουθούν οι 20 σημαντικοί κανόνες για νέους μπαμπάδες:  Από την ...

Διαβάστε περισσότερα

"Το δάσος της μνήμης" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός

 Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορεί το βιβλίο του Σαμ Λόιντ “Το δάσος της μνήμης” σε μετάφραση Αύγουστου Κορτώ.Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό βιβλίο μυστηρίου που θα σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι την τελευταία του σελίδα. Από την παρουσίαση του βιβλίου: Ο Ελάιτζα δε θυμάται πια από πότε ...

Διαβάστε περισσότερα

"Οι τρεις άσοι" της Λένας Μαντά μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Η αγαπημένη συγγραφέας Λένα Μαντά επιστρέφει με νέο βιβλίο και κρυμμένους τρεις άσους στο μανίκι της. Τρεις άντρες, φίλοι από μικρά παιδιά, και μια επικίνδυνη γυναίκα που μπαίνει ανάμεσά τους για να δοκιμάσει την πίστη του ενός στον άλλον. Έρωτας, αγάπη, δράση, αγωνία και συγκίνηση διαδέχονται το ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο ποιητής Στρατής Πασχάλης μιλάει για τα δύο θεατρικά έργα που έγραψε βασισμένος σε κείμενα του Διονυσίου Σολωμού και του Κώστα Καρυωτάκη

Ο Στρατής Πασχάλης συνθέτει δύο θεατρικά έργα, βασισμένος σε κείμενα των δύο κορυφαίων ποιητών, ποιητικά και πεζά, καθώς επίσης σε αποσπάσματα από αλληλογραφία, επίσημα έγγραφα και δημοσιεύματα, και παραδίδει μια στερεή δραματουργία με την προτροπή «να ξαναρχίσει από την αρχή η ιστορία της σκηνικής μαγείας, ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε σπουδαία βιβλία:«Ο έφηβος» του Φιόντορ Ντοστογιέβσκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη

O Φιόντορ Ντοστογιέβσκη είναι από τις κορυφαίες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Η κοινότητα όπου τείνουν οι ήρωες του Nτοστογιέβσκη δεν είναι κοινωνική, αλλά θρησκευτική· δεν αναζητούν την κοινωνία, αλλά την παγκόσμια αδερφοσύνη· αυτή η κατάληξη μέσ’ στα ενδόμυχα βάθη του Eίναι τους, που οδηγεί μετά στη ...

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ 12 ΘΕΟΙ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ: «Ένα ψάρι που το έλεγαν Ορφώ» του Φίλιππου Μανδηλαρά

Ένα βιβλίο για τη διαφορετικότητα που αξίζει να διαβάσουν οι μικροί αναγνώστες από τον βραβευμένο συγγραφέα Φίλιππο Μανδηλαρά! Μέσα από σκηνές δράσης, μπολιασμένες με πηγαίο χιούμορ και σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη εικονογράφηση, ξεδιπλώνεται μια ιστορία μεταμόρφωσης, που αναδεικνύει έναν κόσμο χωρίς φόβο, γεμάτο ασφάλεια και ...

Διαβάστε περισσότερα

Mικρά αγόρια με ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ: Στίβεν Χόκινγκ» και «Μικρά κορίτσια με ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ»: Ρόζα Παρκς από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Η σειρά «Μικρά αγόρια με ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ» έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από τα παιδιά. Ένα ιδανικό βιβλίο για γονείς και εκπαιδευτικούς που θέλουν να γνωρίσουν τη ζωή και το έργο του μεγάλου επιστήμονα Στίβεν Χόκινγκ, μια μοναδική ιστορία για όσους αγωνίζονται υπερνικώντας τα εμπόδια για να ...

Διαβάστε περισσότερα

«Οι Δαιμονισμένοι» του Φιόντορ Ντοστογιέβσκη κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γκοβόστη

Από τις ιστορικές εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφορεί το εξαιρετικό βιβλίο του Φίοντορ Ντοστογιέβσκη «Οι Δαιμονισμένοι» σε μετάφραση από τα Pωσικά του Άρη Αλεξάνδρου. Γράφτηκε το 1870 και είναι ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα έργα του Ντοστογιέφσκι.Δεν εξερευνά μόνο το βάθος της ανθρώπινης ψυχής, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε «Αναμνήσεις από το Σπίτι των Πεθαμένων» του Φιόντορ Ντοστογιέφσκη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γκοβόστη

Ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. "Οι αναμνήσεις από το Σπίτι των Πεθαμένων" γράφτηκαν το 1862 και παρουσιάζουν μέσα από συγκλονιστικές περιγραφές τα τσαρικά κάτεργα αλλά και  τη μεγάλη αγάπη του συγγραφέα για τη λαϊκή Ρωσία και τον άνθρωπο.Ένα ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε «Η Συμμορία του Γάτου» και «Το Μυστήριο του Βυθισμένου Πλανήτη» του Τζερόνιμο Στίλτον

Σίγουρα έχετε βιβλία του Τζερόνιμο Στίλτον! Τα παιδιά λατρεύουν τις περιπέτειες του και όλα τα βιβλία του έχουν γίνει μπεστ σέλερ καθώς έχει αισιόδοξη διάθεση και μπλέκει συνέχεια σε απίστευτες περιπέτειες. Ευκαιρία να διαβάσουν οι μικροί αναγνώστες δυο νέες περιπέτειες του από τις εκδόσεις Κέδρος. Επέλεξα ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε το βραβευμένο βιβλίο της Δέσποινας Μάντζαρη «Αδέσποτη Πόλη» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέρδος

  Η «Αδέσποτη Πόλη» της Δέσποινας Μάντζαρη διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών μέχρι την τελευταία σελίδα. Εξάπτει τη φαντασία τους αφού συνδυάζει τη μαγεία, τον φόβο και τη συγκίνηση. Οι γίγαντες, εκτός από τεράστιοι – που σημαίνει ότι μπορούν να σε πατήσουν κατά λάθος ή επίτηδες ...

Διαβάστε περισσότερα

«Η Άνοιξη» της Ευγενίας Φακίνου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέδρος

Οι εκδόσεις Κέδρος καλωσορίζουν την Άνοιξη με ένα υπέροχο βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου.  Στα βιβλία της σειράς «Οι 4 εποχές» με πολύχρωμη εικονογράφηση και ελάχιστο κείμενο παρουσιάζεται κάθε εποχή με τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα. Εγώ επέλεξα την άνοιξη με τα λουλούδια και τα πουλιά της, εσείς μπορείτε ...

Διαβάστε περισσότερα

Το μυθιστόρημα της Έλενα Φεράντε έγινε σειρά του Netflix

Το Netflix και η Fandango στην Ιταλία θα συνεργαστούν για την παραγωγή σειράς βασισμένης στο «The Lying Life of Adults» του πιο πρόσφατου μυθιστορήματος της Έλενα Φεράντε.   Το βιβλίο, το οποίο έγινε αμέσως μπεστ σέλερ στην Ιταλία μετά την κυκλοφορία του τον Νοέμβριο του 2019, θα ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Πυροβάτης των Αστεριών» του Θοδωρή Κούκια

Aπό τις εκδόσεις Κέρδρος κυκλοφορεί το βραβευμένο βιβλίο " Ο Πυροβάτης των Αστεριών". Πρόκειται για ένα μοναδικό και συνάμα διαφορετικό ταξίδι ενός έφηβου πρωταγωνιστή προς την ενηλικίωση του. Το βιβλίο του Θοδωρή Κούκια θίγει το πολύ σημαντικό θέμα της διαφορετικότητας. Η ιδέα είναι ξεχωριστή, με απλή ...

Διαβάστε περισσότερα

Μνήμες εδεσματολογίου της Σοφίας Κλειούση κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Δωδώνη

 Στις Μνήμες Εδεσματολογίου απεικονίζεται μια εποχή μεταβατική κατά την οποία η κοινωνία μετασχηματίζεται και εισέρχεται στο στάδιο του καταναλωτισμού και του νεοπλουτισμού. Διαγράφονται στάσεις, ήθη και ανθρώπινες συμπεριφορές από τα νοσταλγικά χρόνια της αθωότητας μέχρι την πρόσφατη κρίση, οικονομική και αξιακή. Οι ιστορίες στις Μνήμες Εδεσματολογίου ...

Διαβάστε περισσότερα

Για παιδιά και εφήβους: Διαβάζουμε «Ο Φιλάργυρος και O Κατά Φαντασίαν Ασθενής» του Μολιέρου

Στη σειρά ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ των Εκδόσεων Δωδώνη προστίθεται ένας ακόμη τίτλος που αφορά τη διασκευή δύο θεατρικών έργων του Μολιέρου. Η διασκευή των θεατρικών έργων του Μολιέρου Ο Φιλάργυρος και Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής ανήκει στη συγγραφέα Αντωνία Θεοχαρίδου η οποία αναφέρει «τα δύο ...

Διαβάστε περισσότερα