"Τα Ποιητικά – Τεύχος 36" Μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Γκοβόστη

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
3 Φεβρουαρίου 2020 17:19:00

Από τις εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφόρησαν τα Ποιητικά- Τεύχος 36.Mην το χάσετε! 

Πάντα ήτανε λίγοι οι ποιητές. Οι άλλοι κάτι φιόγκοι, που λέει κι ο Χάκκας, «που γράφουνε ανούσια ποιήματα, χάνονται μέσα στις λέξεις, γιατί δε δώσανε γι’ αυτή την υπόθεση σταγόνα αίμα». Πάει καιρός που βρισκόμαστε σ’ αυτήν τη γραμμή. Ποιητικώς λοιπόν από τα Ποιητικά, καλή χρονιά. Συνεχίζουμε.

https://www.govostis.gr/product/2826/ta-poiitika-teyxos-36.html  

Τα Ποιητικά – Τεύχος 36

Ποιος είναι καλός ποιητής και ποιος κακός; Ιδού μια ανοιχτή συζήτηση εις τους αιώνες – κι είναι αυτοί, έτσι κι αλλιώς, οι αιώνες δηλαδή, που το αποφασίζουν… Μελέτη περίπτωσης στο ανά χείρας τεύχος, ο Καρυωτάκης. Η τέχνη του δεν ήταν καλής ποιότητας. Η δημιουργική του πνοή λιγοστή και η καλλιέργειά του ακόμη λιγότερη. Πουθενά στα ποιήματά του το αίσθημα του ευγενικού, του άρτιου, του ανεπιφύλακτα ωραίου.

Αυτά λέει ο Γιώργος Θεοτοκάς και σ’ αυτά απαντά ο Γιώργος Χονδρογιάννης. Περιγράφοντας τον βαθύ πόνο του ποιητή, ενός «έξαλλου ανθρώπου» που σφράγισε τη γενιά του και τις επόμενες γενιές, ως την αφετηρία μιας αυθεντικής ποίησης: «Ας πούμε ότι ο βαθμός της αναγκαιότητας αυτής που συμπιέζει τον εσωτερικό μας κόσμο στη βαθύτερη ουσία του για το παρουσίασμά του είναι η πληρέστερη δικαιολογία του έργου τέχνης, όποτε αυτό παίρνει τη δύναμή του από τη δυναμικότητα της ψυχής μας και ντύνεται το ντύσιμο που του ταιριάζει καλύτερα, περιβαλλόμενο είτε με τις κομψές καλλίγραμμες αμφιέσεις των μαλλαρμικών φράσεων, είτε με τους ανεμιζόμενους μανδύες των ουγκικών περιόδων.» Ή με άλλα λόγια, όπως το έθετε ο Μάριος Χάκκας στο «Τρίτο νεφρό», που αντιπαθούσε ωστόσο την ποίηση του Μαλλαρμέ και την έβρισκε mal armé: «Κάποτε είδα ανθρώπους που τρώγανε αποβραδίς μια χαρά έχοντας την καραβάνα στα γόνατα, χρόνια τρώγανε σε τούτη τη στάση χωρίς κανένα παράπονο, και το πρωί παίρνανε μεταγωγή για το τρελοκομείο, γιατί ξαφνικά νιώσαν να σπάει η πλάτη και να πετάγεται η καρδιά προς τα έξω. «Η πλάτη μου», όλο λέγαν, «η πλάτη μου», κι έπεφτε η καραβάνα απ’ τα γόνατα αφήνοντας δυο κόμπους λάδι ανεξίτηλο λεκέ στο τσιμέντο. Μαύρισε η ψυχή κι έκανε τούτο το ρήγμα κι έφερε τούτη την πτώση, παρά την επίμονη θέληση των ανθρώπων να κρατήσουν την καραβάνα στα γόνατα.

«Να μιλήσω για ήρωες, να μιλήσω για ήρωες: ο Μιχάλης.» Οπωσδήποτε όχι. Πάει καιρός που δε βρίσκομαι σ’ αυτήν τη γραμμή. Δε σημαίνει δηλαδή ότι όποιος κράτησε αυτή τη θεόρατη καραβάνα στα γόνατα φτάνει στο ποίημα. Αλλ’ οπωσδήποτε απ’ αυτούς κάποιος. Μ’ άλλα λόγια, αν έχεις ξοδέψει γι αυτήν την υπόθεση έστω και μια τρίχα απ’ τους όρχεις σου. Γι αυτό: σε τάιζε η μαμά σου το αυγουλάκι σου και μάλιστα φρέσκο; Καθόσουνα στα πρώτα θρανία, ήσουνα σπαζοδιαβάστρα, καλό παιδί, έκανες ό,τι σου έλεγε ο δάσκαλος; Είχες την Κυριακή χαρτζιλίκι, πήρες γυναίκα με προίκα και όμορφη;

(Μερικές από τις ερωτήσεις για τη σύνταξη βιογραφικού σημειώματος μπροστά στο ποιητοδικείο).

Άντε, παιδάκι μου, μην ταλαιπωρείς τα γραφτά. Δε σε θέλει το ποίημα. Οι λέξεις σου είναι κούφιες. Ναι, ξέρω, πέρασες κι ένα κοκίτη και τώρα έχεις στρυφνό προϊστάμενο που σε επιπλήττει άμα κάνεις κανένα λαθάκι. Καλά. Καλά. Κάνε μια εντριβή με οινόπνευμα και το πρωί θα είσαι περδίκι. Κοίταξε, μην κρατάς τα αέρια μέσα σου, άσε να φεύγουν προβληματισμοί κι ανησυχίες.» Ο Καρυωτάκης είναι κατά Χάκκα bon armé και alarmé… Μα πόσο επίκαιρη είναι πάντα αυτή η συζήτηση…

Την αποτυπώνει κι ο Θωμάς Γκόρπας, στο ποίημα «Η ποίηση»:

Το χειρότερο και το καλύτερο στη ζωή ποιητή /Να χτίζεις για τους άλλους πύργους και παλάτια /Παίρνοντας πέτρα απ’ το νταμάρι της καρδιάς σου /Σκαμμένης απ’ τα χαμόγελα τα πάρε και τα δάκρυα /Παίρνοντας χρώμα και γυαλί απ’ την μεγάλη σου αγάπη /Που γίνεται βράδι πρωί κομμάτια…. Πατάρι /Ανάμεσα από καφέ εσπρέσο και ντουμάνια /Οι νέοι ποιητές σκαλίζουν στην καρδιά του κόσμου /Για φρέσκους δρόμους για φρέσκα λιμάνια /κάποτε τέλειωσε αυτή η ιστορία /κ’ οι ποιητές λιγόστεψαν αμάν πόσο λιγόστεψαν /τόσοι πουλάν στην αγορά όσο τα τελευταία τους ρετάλια /τόσοι αγοράζουν γιατρικά πανάκριβα για μια ποίηση ξεγραμμένη /πια /οι ποιητές λιγόστεψαν αμάν πόσο λιγόστεψαν

Πάντα ήτανε λίγοι οι ποιητές.

Οι άλλοι κάτι φιόγκοι, που λέει κι ο Χάκκας, «που γράφουνε ανούσια ποιήματα, χάνονται μέσα στις λέξεις, γιατί δε δώσανε γι’ αυτή την υπόθεση σταγόνα αίμα». Πάει καιρός που βρισκόμαστε σ’ αυτήν τη γραμμή. Ποιητικώς λοιπόν από τα Ποιητικά, καλή χρονιά. Συνεχίζουμε!

Διαβάστε ένα απόσπασμα:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗΣ

(1903-1987)

Για τον Καρυωτάκη […]

Οι νέοι του 1930 δεν ήσαν τότε ακόμη στα πράγματα. Ήρθε η σειρά τους να πούνε τη γνώμη τους. Τη γνώμη τους που αληθινά, κανείς δεν ημπορεί να της αρνηθεί το κύρος της. Και να που δυο αντιπρόσωποι της γενεάς εκείνης εμίλησαν. Ας ιδούμε τι είπαν. Ο τελευταίος μας αρκεί, γιατί το γραφτό του φαίνεται να ’χει σχετικά με το γραφτό του πρώτου, τη σχέση «αναφέροντος και αναφερόμενου» ως προς την κεντρικήν ιδέα τουλάχιστον. Λοιπόν, ήτανε ή δεν ήτανε ποιητής ο Καρυωτάκης; Ο κ. Θεοτοκάς αποφεύγει να δώσει απ’ ευθείας απάντηση στο ερώτημα αυτό, αλλά κάνει κάτι καλύτερο. Μας λέει ότι ο άνθρωπος αυτός, ο χριστιανός αυτός τέλος πάντων, που ήτανε καλλιτέχνης και είχε μια εσωτερική ζωή, δεν κατόρθωσε να γράψει ούτε ένα αληθινά καλό ποίημα. Ίσως γιατί η δημιουργική του πνοή ήτανε λιγοστή και η καλλιέργειά του ακόμη λιγότερη.

Η τέχνη του δεν υπήρξε τέχνη της καλής ποιότητας. Το ευγενικό αίσθημα του στερεού, του άρτιου, του ανεπιφύλαχτα ωραίου, δεν ανευρίσκεται πουθενά στα ποιήματά του. Τέχνη κακής ποιότητας λοιπόν. Ποίημα, ούτε ένα καλό. Τι ήταν, άραγε, εκείνο που εδόνησε επί ολόκληρα χρόνια την πνευματική γενεά των νέων της εποχής μας και που ακόμα δεν έπαυσε να έχει τον αντίκτυπό του ίσαμε τις μέρες μας; Το παραλήρημα του «Καρυωτακισμού», έστω, πού άραγε να είχε την πηγή του; Μπόρεσε ένας άνθρωπος χωρίς καλή τέχνη και χωρίς καλή ποίηση να συναρπάσει και να συνεγείρει μια ολόκληρη μεταπολεμική πνευματική γενεά με την αυτοκτονία του μόνο;

Πολύ τολμηρό ν’ αποκριθεί κανείς «ναι» γιατί θα ήτανε και χρονολογικώς ασυνεπής. Με τι λοιπόν; Με τι; Πνευματικά και δημιουργικά εφόδια δεν είχε. «Ήτανε λιγοστή η δημιουργική του πνοή και η καλλιέργειά του ακόμη λιγότερη». Πώς τα κατάφερε λοιπόν να γίνει η συνισταμένη των ψυχικών εξορμήσεων και ο δείκτης των διαμαρτυριών της γενεάς του; Πώς τα κατάφερε να γίνει μαζί ο αμνός ο αίρων τας αμαρτίας της και ο βαρύς μοχλός που σήκωσε τον σωρευμένον όγκο των πικριών της και τον έριξε στα πόδια όλου του κόσμου;. Πώς μπόρεσε, τέλος πάντων, να δείξει σ’ όλο της το σπαραγμό την αιμάσσουσα καρδιά των αγωνιώντων ανθρώπων της εποχής του και να συγκινήσει περισσότερο από κάθε άλλον; Μήπως ήταν ποιητής; Αλλά δεν έγραψε ούτε ένα καλό ποίημα.

Μα πώς εννοεί τα καλά ποιήματα άραγε ο κ. Θεοτοκάς; Μας αναφέρει ως τέτοια μιαν Ωδή του Κάλβου ή ένα Ελεγείο του Γρυπάρη. Καλά και άξια, φυσικά, αλλά είναι αυτά και τα παρόμοιά τους το άπαντον της ποίησης; Στέκονται άραγε, στη Γαλλική ποίηση, για ν’ αναπτυχθούμε σε μια κάπως ευρύτερη περιοχή, τα Emaux et Cancees του Γκωτιέ, ή και αυτά ακόμη τα Τρόπαια του Ερεντιά, ως ποιητικές εξάρσεις, πιο ψηλά από τα τραγούδια της Μαρίας Ντεμπόρντ-Βερμόρ; Κρίνεται η Ποίηση από την τεχνική μόνο στερεότητα του αντικειμένου; Αυτή είναι η καλής ποιότητος ποίηση; Δε νομίζουμε. Ούτε για την πρόζα δεν φτάνει αυτό. Η τεχνική στερεότης πρέπει να είναι φυσιολογικό αποτέλεσμα, κατά τινα τρόπο, και όχι μοναδική επιδίωξη. Δεν είμαστε θιασώτες της θεωρίας της «πρώτης έμπνευσης». Δεν συμμεριζόμαστε όμως καθόλου και την άποψη ότι η καλή ποιότης είναι κυρίως ζήτημα μορφολογικών επιτυχιών.

Ο Καρυωτάκης, είναι αλήθεια, δεν έστησε κατά σειράν αγάλματα λαμπρής ελληνικής τέχνης, καθώς είναι, να πούμε, οι Στροφές του Μορεάς, όπως δεν έστησε κι ο Σολωμός τέτοια. Η ζωή του Σολωμού τον εμπόδισε να τελειώσει το έργο του. Γύρευε το τέλειο; Ήταν η ψυχική του κατάσταση, η ψυχοσύνθεσή του τέτοια που να μη μπορεί να φέρει εις πέρας ένα ολοκληρωμένο έργο; Ήταν επιτέλους πάρα πολύ ποιητής αλλ’ όχι και ανάλογος τεχνίτης; Ίσως και όλα αυτά μαζί. Η ζωή του Καρυωτάκη τον εμπόδισε να δώσει εκείνη την καλή ποιότητα που ζητάει ο κ. Θεοτοκάς. H ζωή του Καρυωτάκη δεν ήτανε μόνο ζωή πνευματικών αναζητήσεων και διανοητικών ανησυχιών όπως είναι συνηθέστερα η ζωή ενός διανοούμενου. Ίσως μάλιστα να μην ήταν και τίποτε απ’ αυτά. Ήτανε, κυριότατα, ζωή αγωνίας και σπαραγμού. Όχι απλής διανοητικής αγωνίας, επαναλαμβάνουμε.

Ο πόνος γι’ αυτόν ήτανε πραγματική κατάσταση.

Οι λέξεις ακόμα τον πονούσαν. Ήταν άρρωστος, άρρωστος ψυχικά. Αλλά τι θα πει ψυχικά; Τον εγκέφαλό του τον έκαιγε φλογισμένο σίδερο. Ήταν «έξαλλος άνθρωπος». Άκουγε μέσα του τις οιμωγές των πραγμάτων, τα νύχτια παράπονά των, τα ουρλιάσματα των σκύλων, τα ρίγη που περνούσαν την πλάση απ’ τη μιαν άκρη ως την άλλη, τα καταλάβαινε αυτά, τα αισθανόταν, τον πονούσαν. Έβγαζε κραυγές. Και έγραφε τις Ελεγείες του. Όταν ο μεγάλος πόνος περνούσε, όταν ο κίνδυνος απομακρυνόταν κάπως, γελούσε σαρκαστικά με τον ίδιο τον εαυτό του και τον γελοιοποιούσε, γελοιοποιούσε τους ανθρώπους, τα πράγματά τους, τα έργα τους, σαν τα μικρά παιδιά ή και σαν τους μεγάλους που όταν είναι πολύ μόνοι οδοιπόροι μέσα σε μιαν έρημη νύχτα, με το δέος στην ψυχή τραβούν και κοντοστέκονται μπροστά στα γυμνά κλαδιά ενός κουρβουλιασμένου δέντρου που φαντάζει σαν αλλόκοτο θηρίο και όταν από ανάγκη προχωρήσουν και το ιδούν καλύτερα, γελούν ένα παράξενο γέλιο με περιφρόνηση για το «τέρας», αλλά χωρίς να πάψουνε ποτέ να ’χουν το δέος της νύχτας μέσα στην ψυχή τους. Και σ’ αυτές τις στιγμές ο ποιητής έγραψε τις Σάτιρες.

Ο Καρυωτάκης και η Πολυδούρη τι τέλεια έργα να δώσουν; Το αίμα έτρεχε στάλα τη στάλα μέσ’ απ’ την καρδιά τους. Δεν μπορούσαν να ’χουν την έγνοια της «καλής ποιότητας». Έδωσαν ό,τι μπορούσαν να δώσουν. Η φωνή τους δεν είναι, φυσικά, η καθαρή φωνή, η ισοζυγιασμένη, των ανθρώπων που στέκουν ψηλότερά μας και ξέρουν τι γυρεύουν κι από μας κι απ’ τη ζωή. Η φωνή τους αντιβοά από τα βάθη του σκοτεινού πηγαδιού που χαροπαλεύουν, είναι η λαχανιασμένη, η κομμένη φωνή ενός που έρχεται από μακριά κυνηγημένος για να φύγει και πάλι και μόλις προφταίνει να φωνάξει βοήθεια.

Δεν είναι, λοιπόν, ο Καρυωτάκης μεγάλος ποιητής. Δεν το ισχυρίσθηκε κανείς αυτό, καθ’ όσο ξέρουμε. Ούτε και μια τέτοια τάση ζήτησε να χτυπήσει ο κ. Θεοτοκάς (εντούτοις μια Μπαλάντα του που δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του στη Νέα Εστία θα μπορούσε άφοβα να παραβληθεί με τις καλύτερες Μπαλάντες του Φρανσουά Βιγιόν).

Δεν είναι όμως ο Καρυωτάκης ένας ποιητής που θα ζήσει όσο και ο Γρυπάρης προς τον οποίο ο κ. Θεοτοκάς τον αντιπαραβάλλει για να κάνει διάκριση της καλής και της κακής ποιότητας; Δεν είναι ένας ποιητής που θα ζήσει κι αυτός όσο και ο Μαβίλης, ας πούμε, που έχει γράψει παραπάνω από ένα «καλά ποιήματα»; Εμείς για να είμαστε ειλικρινείς, βρίσκουμε μεγαλύτερη δικαιολογία ζωής, στο έργο του Καρυωτάκη παρά σ’ εκείνο του Μαβίλη. Η αναγκαιότητα που προώθησε στον εξωτερικό κόσμο την ποίηση ενός Καρυωτάκη νομίζουμε ότι υπήρξε πλέον επιτακτική από εκείνη που μας έδωσε την ποίηση του Μασβίλη ή του Γρυπάρη. Ας πούμε ότι ο βαθμός της αναγκαιότητας αυτής που συμπιέζει τον εσωτερικό μας κόσμο στη βαθύτερη ουσία του για το παρουσίασμά του είναι η πληρέστερη δικαιολογία του έργου τέχνης, όποτε αυτό παίρνει τη δύναμή του από τη δυναμικότητα της ψυχής μας και ντύνεται το ντύσιμο που του ταιριάζει καλύτερα, περιβαλλόμενο είτε με τις κομψές καλλίγραμμες αμφιέσεις των μαλλαρμικών φράσεων, είτε με τους ανεμιζόμενους μανδύες των ουγκικών περιόδων.

Το έργο τέχνης στέκει βέβαια, αντικειμενικά σαν αυθύπαρκτον ον τίποτε δε μπορεί ν’ αλλάξει και τίποτε να καλυτερεύσει, αυτοεκπληρώνοντας τον προορισμό του και αυτοεξαντλούμενο στον εαυτό του, σα μια πηγή, και θα μπορούσε κανείς να το χαραχτηρίσει: ουδέτερο και ξένο, όπως παρατηρεί ο Ρίλκε, εντούτοις όμως, συνεχίζει ο ίδιος, μέσα τους βρίσκεται το κλειδί προς τους θησαυρούς μιας ανεξάντλητης παρηγορίας, που στο έργο τέχνης παρουσιάζεται συσσωρευμένη και που κάνει την αξία του και τούτο γιατί είναι και αυτό γέννημα του ανθρώπου και μάλιστα προέρχεται από τις εσχατιές του ανθρώπινου πόνου και της ανθρώπινης χαράς. Είναι φανερό πως το έργο του Καρυωτάκη τον προορισμόν αυτόν τον εξεπλήρωσε περισσότερο από κάθε άλλο έργο τέχνης στην εποχή μας και δεν θα παύσει να τον εκπληρεί όσο θα βρίσκονται άνθρωποι πονεμένοι στη Γη.

Περ. Νεοελληνικά Γράμματα, 2.4.1938

Eπιμέλεια :Γεωργία Χάρδα

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Κική Δημουλά: Είχε προταθεί για το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Τον περασμένο Ιανουάριο, η Κική Δημουλά είχε προταθεί για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας από την υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνα Μενδώνη.   Συγκεκριμένα, στις 16 Ιανουαρίου 2020, η Λίνα Μενδώνη απέστειλε επιστολή προς την Επιτροπή Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας, προτείνοντας την υποψηφιότητα της κορυφαίας Ελληνίδας ποιήτριας για ...

Διαβάστε περισσότερα

Εκδήλωση για την Αγγελάκη Ρουκ με πολλούς καλλιτέχνες

Το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας και οι φίλοι της ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ ,που έφυγε πρόσφατα, διοργανώνουν ένα ξεχωριστό αφιέρωμα για να την τιμήσουν. H αγαπημένη ποιήτρια, έφυγε στα 81 της χρόνια, αφήνοντας πίσω ένα μεγάλο ποιητικό έργο μεταφρασμένο σε 10 και πλέον γλώσσες, αλλά και πολλές ...

Διαβάστε περισσότερα

"Αβαρίες"-Η νέα ποιητική συλλογή της Σοφίας Τσίπα

Οι εκδόσεις Momentum παρουσιάζουν τη νέα ποιητική συλλογή της Σοφίας Τσίπα"ΑΒΑΡΙΕΣ"την Τρίτη, 3 Μαρτίου 2020στις 20.30στο Ίδρυμα Θεοχαράκη(Β. Σοφίας 9 - Μέρλιν 1) Ποιήματα θα αναγνώσει ο ηθοποιός - σκηνοθέτηςΓιώργος Κιμούλης ΟΜΙΛΗΤΕΣ Έλλη Στάη, δημοσιογράφοςΦωτεινή Τσαλίκογλου, συγγραφέας, καθηγήτρια Ψυχολογίας Παντείου ΠανεπιστημίουΕυανθία Ρεμπούτσικα, συνθέτης Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Φώτης ...

Διαβάστε περισσότερα

«Το βιβλίο που Tρανταζο-Φυσο-Κουνιέται» των Κρίκελ-Κράκελς- Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διάπλαση

Μετά το απολαυστικό Βιβλίο που κουνιέται, η ομάδα των Κρίκελ-Κράκελς ξαναχτυπά μ’ ένα καινούργιο διαδραστικό βιβλίο γεμάτο εκπλήξεις και αστείες ιδέες που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλαση. Η όμορφη ιστορία ξεκινάει με τον Έγκον, ένα γλυκύτατο γουρουνάκι που χρειάζεται τη βοήθεια των μικρών αναγνωστών.Αρχικά πρέπει να ...

Διαβάστε περισσότερα

Αιτωλία και Ακαρνανία-Του Πάνου Χατζόπουλου

Δρόμε πού πας στ’ Άπόκουρο, στρατί, πού στ’ "Αγραφα σκαλώνεις. Σάρες, λαγκάδια άδιάβατα, βράχια, γκρεμνά, στεφάνια. Τρανές κι άπάτητες κορφές γεμάτες περηφάνεια. Ψηλά βουνά λεβέντικα της λευτεριάς μπαϊράκια. Βελούχι, Άραποκέφαλα, Βαρδούσια, Κυρά—Βγένα, Τρίκαρδε, Μπούμπστε, Περγαντή κι Άϊτοφωλιές τοΰ Βάλτου, Του Κατσαντώνη πήδημα, τοΰ Καραϊσκάκη κούλιες. Κράβαρα κακοτράχαλα, Ζυγέ μ’ χαριτωμένε. Λίμνη αρμυρή τ’ Άντιλικοΰ, γιβάρια ...

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η κλασική κιθάρα συναντά την ποίηση...

Παναγιώτης Μάργαρης - Κλέλια Χαρίση :Μια πολύ ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική συνάντηση, όπου οι νότες του εξαιρετικού βιρτουόζου κιθαρίστα Παναγιώτη Μάργαρη αγκαλιάζουν τα ποιήματα της Κλέλιας Χαρίση- μία απο τις σπουδαίες Ελληνίδες ποιήτριες της νέας γενιάς . Η «Ποίηση της Μουσικής » του Παναγιώτη Μάργαρη συναντά τη "Μουσική ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ελέφαντας στη σκιά» της Ναντίν Ρομπέρ κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διάπλαση

Οι εκδόσεις Διάπλαση μας παρουσιάζουν μια διαφορετική - τρυφερή ιστορία για έναν ελέφαντα που ήταν κατσούφης. ’Ολοι άλλωστε στη ζωή μας κάποια στιγμή έχουμε νιώσει μοναξιά και σε αυτή την περίπτωση δεν χρειαζόμαστε πάντα  κάποιον για να μας διασκεδάσει. Θέλουμε ,κάποιες φορές, κάποιον να είναι εκεί ...

Διαβάστε περισσότερα

" Μάρτυς μου ο Θεός" του Μάκη Τσίτα

Κυκλοφόρησε από το Μεταίχμιο η νέα έκδοση του μυθιστορήματος «Μάρτυς μου ο Θεός» του Μάκη Τσίτα, που έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014. Το βιβλίο κυκλοφορεί σε 12 γλώσσες, μεταφέρθηκε στο θέατρο και παίχτηκε για 5 χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Τον λένε Χρυσοβαλάντη ...

Διαβάστε περισσότερα

«Αγρίνιο 1948»-Tου Θανάση Παπαθανασόπουλου

Απόψε ονειρεύτηκα πως έπιασα το Θεό απ’ το σακάκι και τον ακολουθούσα στον περίπατό Του μες στο σύμπαν. Κ’ ήταν το σύμπαν, λέει, επίπεδο σαν δίσκος Που θύμιζε πλατεία της Περίστας, μόνο που τούλειπε στο κέντρο το πλατάνι. Πατούσαμε προσεχτικά στους γαλαξίες αποφεύγοντας τα κενά, που θα μπορούσα να τα αντιστοιχήσω με τα ...

Διαβάστε περισσότερα

« Η Δύναμη του ΟΧΙ» της Άμπι Χίντον κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Στη σειρά Ψυχολογία - Αυτοβελτίωση - Ευ Ζην των εκδόσεων Ψυχογιός κυκλοφορεί ένα βιβλίο που θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και τα προβλήματα της ζωής μας. Διαβάζοντας το θα καταφέρουμε να βρούμε το δρόμο μας…. https://www.psichogios.gr/books/h-dynamh-toy-oxi.html Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο σημαντική είναι η λέξη «Όχι»; Τα τρία ...

Διαβάστε περισσότερα

«Μια εξομολόγηση» του Λέοντος Τολστόι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Printa

Ένα εκπληκτικό ντοκουμέντο… William James Από τις εκδόσεις PRiNTA, στη σειρά «Στις Πηγές της Γνώσης», επανακυκλοφορεί, σε Β΄ έκδοση, το βιβλίο του Λέοντος Τολστόι με τίτλο Μια εξομολόγηση, σε μετάφραση του Ματθαίου Βελούδου και της Μαρίας Ζ. Παπαδοπούλου. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο ενός σπουδαίου ανθρώπου. Με ειλικρίνεια ...

Διαβάστε περισσότερα

Kάπα Εκδοτική: Παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του Γ.Καπουτζίδη- «Όποιος θέλει να χωρίσει...να σηκώσει το χέρι του»

Το βιβλίο φέρει το όνομα της πρώτης θεατρικής παράστασης που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Καπουτζίδης, με τίτλο "Όποιος θέλει να χωρίσει..." και όπως ήταν αναμενόμενο στην παρουσίασή του βρέθηκαν αγαπημένοι του φίλοι. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο BOOKSPLUS, από την ΚΑΠΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ, με μεγάλη επιτυχία.Πρόκειται για το πρώτο ...

Διαβάστε περισσότερα

Pablo Neruda : «Είκοσι Ερωτικά Ποιήματα κι ένα τραγούδι χωρίς ελπίδα»

O Πάμπλο Νερούδα υπήρξε «ο σπουδαιότερος ποιητής του 20ου αιώνα». Τα έργα του είναι τα πιο πολυδιαβασμένα έργα ισπανόφωνου δημιουργού.Στη δημοφιλέστερη ποιητική συλλογή όλων των εποχών προεξαγγέλει με εκπληκτικό νεανικό σφρίγος ένα από τα μεγαλύτερα θέματα της βαθύτατα ανθρώπινης ποίησής του: τον έρωτα που μεταλαμβάνει ...

Διαβάστε περισσότερα

«Amour-Ερωτική Ανθολογία» από τις Εκδόσεις Αιώρα

Η γιορτή των ερωτευμένων μετράει ήδη μερικές μέρες και οι Εκδόσεις Αιώρα το γιορτάζουν, με ένα εξαιρετικό βιβλίο. Ένα «διαχρονικά συναρπαστικό» θέμα, ο έρωτας, γίνεται η αφορμή για μια ερωτική ανθολογία με κείμενα Γάλλων συγγραφέων του 18ου και 19ου αιώνα. Κείμενα των Ντε Σαντ, Καζανόβα, Μπαλζάκ, ...

Διαβάστε περισσότερα

Σήμερα: Παρουσίαση βιβλίου "Πανούκλα στο Μπέργκαμο" του Γ.Π. Γιάκομπσεν στο βιβλιοπωλείο "Επί Λέξει"

Οι εκδόσεις Ροές παρουσιάζουν σήμερα στις 19:30 στο βιβλιοπωλείο "Επί Λέξει" (Ακαδημίας 32, 10672 Αθήνα) το βιβλίο του Jens Peter Jacobsen Πανούκλα στο Μπέργκαμο. Για το βιβλίο και το συγγραφέα θα μιλήσει ο μεταφραστής Ήρκος Ρ. Αποστολίδης.   Λίγα λόγια για το σπουδαίο αυτό έργο: Το αριστούργημα "Πανούκλα στο ...

Διαβάστε περισσότερα

Με τα λόγια (γίνεται): Μεταφράζοντας ιαπωνική ποίηση – με τον Παναγιώτη Ευαγγελίδη

Η Ελληνοαμερικανική Ένωση και οι μηνιαίες ποιητικές συναντήσεις «Με τα λόγια (γίνεται)», στην 4η εκδήλωση της 9ης περιόδου τους, παρουσιάζουν αφιέρωμα στην ιαπωνική ποίηση, με «ξεναγό» τον μεταφραστή της Παναγιώτη Ευαγγελίδη. Η εκδήλωση πραγματοποιείται την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2020 στις 19:30, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης ...

Διαβάστε περισσότερα

«Η τέχνη του γνώθι σαυτόν» του Άρθουρ Σοπεγχάουερ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ

Από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ κυκλοφόρησε το 90ό τομίδιο της επιτυχημένης σειράς microMEGA. Μια αγαπημένη σειρά με μικρά αριστουργήματα που θα διαβάσετε ξανά και ξανά. Πρόκειται για το έργο του Άρθουρ Σοπεγχάουερ με τίτλο «Η τέχνη του γνώθι σαυτόν», σε μετάφραση και με εισαγωγή του Παύλου Κλιματσάκη και ...

Διαβάστε περισσότερα

"Το χάος που δημιουργήσαμε" της Lord Michelle κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγκυρα

Οι εκδόσεις Άγκυρα παρουσιάζουν ένα ξεχωριστό βιβλίο για τους μικρούς αναγνώστες.Το νέο βιβλίο της Michell Lord με τίτλο " Το χάος που δημιουργήσαμε " καλλιεργεί την περιβαλλοντική συνείδηση του παιδιού και του διδάσκει πώς οι ενέργειες όλων μπορούν να  αποτελέσουν μία αφορμή προκειμένου να αλλάξουμε νοοτροπία και ...

Διαβάστε περισσότερα

Tο νέο παιδικό βιβλίο του Μάκη Τσίτα

Το νέο παραμύθι του βραβευμένου (Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) Μάκη Τσίτα μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας. Μετά το «Όνομά μου είναι Δώρα», η έξυπνη και αστεία ηρωίδα του Μάκη Τσίτα αποκτά ένα γατάκι, δώρο των γονιών της από το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων. Ο ...

Διαβάστε περισσότερα

To βιβλίο «Σε πρώτο πρόσωπο» του Ρίτσαρντ Φλάναγκαν κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Ο βραβευμένος με Man Booker συγγραφέαs Ρίτσαρντ Φλάναγκαν μας παρουσιάζει το νέο του βιβλίο «Σε πρώτο πρόσωπο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογίος. Πηγή έμπνευσης του βιβλίου μια συνάντηση με έναν απατεώνα  μέσα πάντα απο τη διεισδυτική ματιά του Φλάναγκαν. https://www.psichogios.gr/books/se-prwto-proswpo.html Από την παρουσίαση του βιβλίου: Ο Κιφ Κέλμαν, ένας ...

Διαβάστε περισσότερα

Από την Κάπα Εκδοτική κυκλοφορεί το βιβλίο «Hotel Éternité» του Γιάννη Καλαβριανού

Το νέο θεατρικό έργο του Γιάννη Καλαβριανού κυκλοφορεί απο την Κάπα Εκδοτική και παρουσιάζεται στη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» ύστερα από ανάθεση του Εθνικού Θεάτρου. Διαδραματίζεται σε έναν τόπο όπου ο θάνατος δεν θα υπάρχει και αποτελεί ένα από σκηνής ευφυές σχόλιο για τον χρόνο, την ύπαρξη, ...

Διαβάστε περισσότερα

"Νανά" του Εμίλ Ζολά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Από τις Ιστορικές Εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφορεί το σπουδαίο έργο του Εμίλ Ζολά με τίτλο "Νανά". Η «Νανά» δημοσιεύτηκε το 1880.Το βιβλίο έχει ως θεματολογία την γυναικεία πορνεία, ακόμη και στις υψηλότερες κοινωνικές τάξεις.Με την αφήγηση της ζωής της Νανάς, ο συγγραφέας περιγράφει όλη την αθλιότητα και ...

Διαβάστε περισσότερα

"Τα Ποιητικά – Τεύχος 36" Μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Γκοβόστη

Από τις εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφόρησαν τα Ποιητικά- Τεύχος 36.Mην το χάσετε!  Πάντα ήτανε λίγοι οι ποιητές. Οι άλλοι κάτι φιόγκοι, που λέει κι ο Χάκκας, «που γράφουνε ανούσια ποιήματα, χάνονται μέσα στις λέξεις, γιατί δε δώσανε γι’ αυτή την υπόθεση σταγόνα αίμα». Πάει καιρός που βρισκόμαστε ...

Διαβάστε περισσότερα