Τα Ποιητικά, Τεύχος 34 —κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
31 Ιουλίου 2019 17:11:00

Ένα περιοδικό έχει ενδιαφέρον όταν είναι κάθε φορά ίδιο και διαφορετικό. Ίδιο όσον αφορά τη γενική θεώρησή του, διαφορετικό ως προς την οπτική των κειμένων που δημοσιεύει. Ελπίζουμε ότι σ’ αυτήν την κατεύθυνση κινείται και το παρόν τεύχος: αφενός μιλάει για την ποίηση, ελληνική και ξένη, διαχρονικά και συγχρονικά, επιστημονικά και διεπιστημονικά, στη θέση της μέσα στη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, μέσα στην κοινωνία και την Ιστορία, αλλά κι ανάμεσα στους πολιτισμούς, μαζί με τις πολιτισμικές μεταφορές που επιτελεί – κι όλα αυτά συχνά αξεδιάλυτα· αφετέρου δίνει τον λόγο στην ποίηση, δημοσιεύει ποιητικό λόγο ελληνικό και μεταφρασμένο, προερχόμενο από όλα τα ρεύματα και όλα τα πλάτη της οικουμένης.

Ο Σαρλώ στη νεοελληνική ποίηση:

ο Σαρλώ ως σύμβολο, αλλά και ο Τσάρλι Τσάπλιν ως προοδευτικός καλλιτέχνης πυροδοτούν τη δημιουργικότητα αριστερών καλλιτεχνών από τον μεσοπόλεμο ως τα μεταπολεμικά χρόνια, με τα ποιήματα να κατανέμονται σε μια αλλόκοτη χρονική ακολουθία: 1927, 1937, 1947, 1957. Ο Σαρλώ και η σχέση του με τους φασουλήδες των μετασυμβολιστών, αλλά και με τον ίδιο τον ποιητή Κοτζιούλα στους δρόμους της πόλης.

Η κριτική της ποίησης ως μεταγραφή της, που ελάχιστα επηρεάζει τον ίδιο τον ποιητή, που γράφει αυτό που είναι και αυτό που θέλει. Η κριτική ως γραφή, «δημιουργία μέσα στη δημιουργία», γραφή που αναμετριέται εξίσου με τον χρόνο όπως και η ποίηση, αλλά και διάλογος, συχνά ελάχιστα παραγωγικός, με τον ποιητή, τον συγγραφέα, τον καλλιτέχνη. Η κριτική ως corpus κριτικών που παρουσιάζουν μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσά τους και ουδόλως επηρεάζουν, σε βάθος χρόνου, την αναγνώριση της μεγαλοφυΐας. Η ιδιοτελής και η ανιδιοτελής κριτική, η κριτική που γίνεται με αγάπη και η άλλη που γίνεται με σκοπιμότητα. Η κριτική που στηρίζει το περιοδικό: αναπόδραστα υποκειμενική, στραμμένη στο κείμενο καθαυτό και στον κόσμο, πάντα με ψυχή.

Ο Ελύτης και η σχέση της ποίησής του με την αρχιτεκτονική, με τον χώρο. Μια διεπιστημονική προσέγγιση σε συνέχεια προηγούμενου κειμένου, για τον Εμπειρίκο και τον χώρο. Συνάντηση δύο τεχνών σε μια κοσμοθεώρηση και μια αναθεώρηση, αυτή του ελληνικού τοπίου στην αληθινή του όψη.

Η εξωτερικότητα της γλώσσας, η αποσύνδεσή της από το υποκείμενο αλλά και τον αποδέκτη του λόγου, ο λόγος του Φουκώ και η διπλή εφαρμογή του: στον απρόσωπο λόγο του διαδικτύου, ως λόγο της αλλοτρίωσης· στον ποιητικό λόγο, ως διαρκή υπέρβαση κάθε παραδεδομένου σχήματος.

Ο υπερρεαλισμός, πάλι. Η αποτίμησή του από τον Σικελιανό, στη σχέση του με το υποσυνείδητο, του οποίου δεν έχει το μονοπώλιο κατά τον ποιητή, όπως και του αντιλογοκεντρισμού άλλωστε. Με την εξαιρετική παρατήρηση όσον αφορά τον διυποκειμενικό δεσμό, τη σχέση υποκειμένου και αντικειμένου, την κοινωνική διαμόρφωση της ατομικότητας του ποιητή και της γραφής του: «Από πού αρχίζει τάχα, αγαπητέ μου φίλε, η ατομική ψυχή του Αισχύλου κι από πού η γιγάντεια ομαδική, υπερατομική συνείδησή του;» Ο ποιητής ως φιλόσοφος αλλά και κοινωνιολόγος, ερήμην του.

Το κινεζικό Βιβλίο των Ωδών, η κινεζική δημοτική ποίηση, μια ποίηση της καθημερινότητας, γραμμένα πριν από πολλούς αιώνες από τη μια· ο Οδυσσέας του Τέννυσον από την άλλη.

Κριτικές. Παρουσιάσεις. Ποιήματα.

Ένα τεύχος ίδιο και διαφορετικό, για τη ζωντανή ποίηση του καιρού μας.

https://www.govostis.gr/product/1948/ta-poiitika-teyxos-34.html

Διαβάστε ένα απόσπασμα:

Άγγελος Σικελιανός

Πώς βλέπω τον υπερρεαλισμό

Αγαπητέ Κατσίμπαλη […] Θα πρέπει να γυρίσουμε κάμποσα χρόνια πίσω, αγαπητέ Κατσίμπαλη, για να απαντήσουμε την πρώτη εξόρμηση του υπερρεαλισμού ως πνευματικής «πανάκειας» στον κόσμο. Ήτανε στο 1924, όταν ο άνθρωπος συγκλονισμένος όλος απ’ τον προτελευταίο πόλεμο είχε ζήσει ολόκληρο το γκρέμισμα των πιο του αγαπητών «συνειδητών» ειδώλων, όλων των ιδεολογικών του εκείνων συνθημάτων, που κρατούσαν τον πολιτισμό μας δήθεν όρθιο, αλλά στην ουσία τόσο οικτρά ταλαντευόμενο στα ξυλοπόδαρά του. Από παντού εξεκινούσανε σπασμωδικές προσπάθειες ιδεολογικής ανοικοδόμησης, ενώ το βαθύτερο ένστιχτο ειδοποιούσε ωστόσο τους αισθαντικότερους, πως όλα τούτα χτίζονταν στην άμμο. Ο καθένας έριχνε στον κόσμο εκείνες τις ημέρες μιαν ιδέα «σωτήρια», συνταγές κάθε είδους και προς όλες τις διευθύνσεις, για την ποθητήν ανόρθωση του βασικά εξαρθρωμένου τότε πλέον Ευρωπαϊκού πολιτισμού και οργανισμού. Η ανθρωπότητα είχε πλημμυρίσει από τη μια στην άλλη άκρη από «εγγαστρίμυθους» και «επαοιδούς». Ο χώρος της «συνειδητής» ανθρώπινης αντίστασης είχε στενέψει σε βαθμόν απίστευτο, σαν η ηθική και ψυχική αναπνοή του ανθρώπου να βρισκότανε κάτω απ’ την άμεση επίδραση αλλεπάλληλων ασφυξιογόνων. Σε μια τέτοια λοιπόν ώρα ήταν φυσικό, πλάι στο πλευρό απ’ τις τόσες ισορροπικές αναζητήσεις, οικονομικές, πολιτικές κλπ., να ζητηθεί κι απ’ τους «αισθαντικούς» ανθρώπους του καιρού εκείνου ένα «καταφύγιο» για το πνεύμα. Και το καταφύγιο τούτο που ζητούσαν, να, που ως «εκ θαύματος» εβρέθηκε ανοιχτό.

Η ορθή μάλιστα λέξη θα ήτανε «ε υ ρ έ θ η χ α ί ν ο ν». Ήτανε το καταφύγιο του «υποσυνείδητου», ανοιγμένο από κάμποσο καιρό χάρη στο Φρόιντ, στη λογοτεχνικήν ευαισθησία και γι’ αυτό τόσο πλατύ, ώστε οι πρώτοι που σκεφτήκανε να καταφύγουν μέσ’ σ’ αυτό, δεν άργησαν να προσκαλέσουνε, για να σωθεί, κι ολόκληρη την ανθρωπότητα βαθιά του. «Η ανθρώπινη συνείδηση – άρχισαν να κράζουν απ’ τα βάθη εκείνου του υπόγειου – χρεωκόπησε. Ελάτε μήπως και μπορέσουμε να βγάλουμε όλοι από δω μέσα, τους κρυμμένους θησαυρούς του υποσυνείδητου στο φως. Έτσι ίσως να μπορέσουμε ν’ αντλήσουμε στις μέρες μας έναν καινούριο κόσμο σκέψεων, αισθημάτων, ιδεών, μορφών. Όλα τα μέσα είναι καλά. Αυτοματισμός γραφής ή λόγου, χρήση διάφορων ναρκωτικών, χρησιμοποίηση καταστάσεων παραισθητικών κλπ. Όλοι μπορούν να δοκιμάσουνε το πείραμα».

Ο υπερρεαλισμός, ούτε πολύ ούτε λίγο, τον καιρό εκείνο παρουσιαζότανε σαν «μέθοδος» και κατ’ ακολουθία σαν κάτι που αφορούσε ολόκληρο τον κόσμο. «Gu’ on se donne seulement la peine de  p r a t i q u e r  la poésie», διακήρυττε εκείνο τον καιρό ο Breton, ποιητής μ’ αληθινή ποιητικήν ιδιοσυγκρασία, αλλά που βιάζονταν πολύ να ρίξει στον καιρό του τα θεωρητικά συνθήματά του, απ’ όπου, αν πιανότανε όπως το φαντάζονταν, η εποχή του, θα ’σανε σε θέση, να «μεταμορφώσουν ριζικά» από τη μια στην άλλην ώρα ολόκληρο τον κόσμο. Δεν εννοώ μ’ αυτά που λέω ωστόσο, αγαπητέ μου φίλε, να καταδικάσω ολότελα με μια μου μονοκοντυλιά – κάθε άλλο – την τεράστια σημασία που περιείχε πάντα ακόμα, αυτή η πρόσκληση της προσφυγής του ανθρώπου στα βασίλεια του υ π ο σ υ ν ε ί δ η τ ο υ. Εκείνο που καταδικάζω και που πια καταδικάστηκε από μοναχό του από την ίδια του ανεπάρκεια, είναι ο τρόπος, είναι η μέθοδο της προσφυγής, τα απλοϊκά και τα ρηχά εκείνα μέσα «βολισμού» των ωκεάνιων του υποσυνείδητου βυθών. Είν’ η εκμετάλλευση στην επιφάνεια και στην επιφάνεια μόνο του τεράστιου αυτού βάθους, είναι το τυχαίο «ξάφρισμα», είναι η πλαστογράφηση του φοβερού αυτού κεφάλαιου, πώχει τις ρίζες του (μιλώ εδώ για τους αληθινούς δημιουργούς) στην ίδια αλήθεια της σ υ μ π α ν τ ι κ ή ς και ο μ α δ ι κ ή ς ζωής και που στον αιωνόβιο κορμό του, ανεβαίνουν – μνήμη που κυκλοφορεί βουβά βαθιά μας όπως το ίδιο μας το αίμα – οι χυμοί ολόκληρης της Ιστορίας. Το άδυτο του «υποσυνείδητου», δεν είναι μια αίθουσα, όπου σε μια πρόθεση «συμ-ποίησης» και «συμ-φιλοσοφίας» να καλούνται οι άνθρωποι μιας γενιάς, καθώς καλούνται για τα «πνευματιστικά» πειράματα ορισμένοι κύκλοι κοσμικοί, για να ’ρθουν σε επικοινωνία – μέσω «τραπεζιών» ή medium «αναγνωρισμένων» – με τα «πνεύματα» ή με το «πνεύμα» (αφήνω που σε τούτο το σημείο ο «πνευματισμός», με «ύπνωση», με «αυτόματη γραφή» κλπ. προηγήθηκε απ’ τον υπερρεαλισμό). Το άδυτο του υ π ο σ υ ν ε ί δ η τ ο υ είναι το Μαντείο, είναι ο κεντρικός μυχός, όπου μονάχα μια ψυχή δ η μ ι ο υ ρ γ ι κ ή, προετοιμασμένη από τεράστια και πολύχρονη άσκηση και ετοιμασία κατεβαίνει να φωτίσει το πλατύτατο πεδίο της ρατσιοναλιστικής μας Λήθης που περιλαβαίνει στην αδράνειά του ανυπολόγιστες παλιές δυναμικές περιοχές και της ψυχής και του κορμιού μας και του κόσμου κι από κει ν’ αντλήσει όση Μνήμη, όση δύναμη, όση φλόγα και όση ορμή χρειάζεται για να φωτίσει με μια δάδα έμπνευσης υ π ε ύ θ υ ν η  και  σ τ α θ ε ρ ή ταυτόχρονα το χτες, το σήμερα, το αιώνιο, το μέλλον. Κι ασφαλώς, – θα να ’ταν άστοχο να το απαρνηθούμε – η π ρ ό θ ε σ η, αλλά πρόθεση μονάχα, του υπερρεαλισμού κι από την πρώτην ώρα της εμφάνισής του ήτανε τέτοια. […] «Révolte métaphysique» και «révolte sociale», ιδού αναντίρρητα δύο κίνητρα γιγάντεια για την αναχώνευση μιας εποχής σαν τη δική μας. Αλλά και πόση εμβάθυνση δε χρειάζονταν προκαταβολικά αυτά τα κίνητρα και χωριστά κι ανταμωμένα για να παραχθεί απ’ την ένωσή τους, απ’ το γάμο τους, ο αντάξιος δημιουργικός (θεωρητικός κι αισθητικός) καρπός. Και πόσο η πραγματική αυτή εμβάθυνση καθυστερεί τρομαχτικά ακόμα και στους πρωτοπόρους (δεν μιλώ για τους παρείσακτους και τους μοιραίους μιμητές) του υπερρεαλισμού! Πόση ανωριμότητα διαλεκτική δεν δείχνει για παράδειγμα η «αντιλογοκρατική τους εκστρατεία», αν τους παραβάλουμε με τον υπέροχο αντιλογοκρατικόν αγώνα ενός Kirkegaard, ενός Σεστόβ, ενός Berdiaeff, ενός Heidegger, ενός Jaspers, ενός Klages, ενός Nishida ή ενός Tanabe. Αγώνα που δεν καταλήγει, όπως άλλωστε θα να ’ταν ευκολότατο να καταλήξει για όσους θα ’θελαν ν’ ανακηρύξουν τον εαυτό τους νικητή απ’ το πρώτο στάδιό του «`a cet état complet de distraction auguel nous espérons bien parvenir ici bas», κατά το αίτημα του υπερρεαλισμού, αλλά και σε μια καίρια καθυποταγή του λ ο γ ι κoύ  σ τ ο ι χ ε ί ο υ  ω ς  ε κτ ε λ ε σ τ ι κ ο ύ  ο ρ γ ά ν ο υ, στο απόλυτα και καίρια μες στα βάθη μας δημιουργικό jubere. Και ιδού ακριβώς πώς έπειτα απ’ τη φιλοσοφική ανεπάρκεια στην εμβάθυνση μιας σθεναρής «révolte métaphysique» του υπερρεαλισμού, διαπιστώνουμε άλλο τόσο και την κριτική ανεπάρκειά του στο κεφάλαιο της εμβάθυνσης του δευτέρου αιτήματος, του αιτήματος της «révolte sociale». Για τον υπερρεαλισμό, η αντικειμενικότητα «n’ existe que dans la succession, dans n o u v e l o r d r e, non le maître mais l’ esclave». Καμιά απολύτως γέφυρα στο μεταξύ, ανάμεσα ποιητή και κόσμου. Ο ομαδικός, δι-υποκειμενικός (intra – subjectif) παράγων, απαραίτητο κριτήριο της κάθε αληθινής δημιουργίας, το ζωντανό σημείο συνάντησης του «υποκειμένου» και του «αντικειμένου», απουσιάζει από την υπερρεαλιστική θεωρία στη θεμελιώδη, την πρωταρχική εξόρμησή της, ενώ αντίθετα στη θέση του απαραίτητου αυτού κριτηρίου γίνεται παραδεκτό ένα «minimum d’ intention logique», που κατά βάθος αναιρεί ολόκληρη τη σταθερότητα και συνοχή της θεωρίας. Βέβαια η προειδοποίηση «jusqu’ a nouvel ordre» περιλαμβάνει και μια δόση ειλικρινείας, και μια δόση φρόνησης και προαισθημάτων εξαιρετική. Αλλ’ η προσδοκία αυτή της «νεότερης διαταγής» χωρίς αμφιβολία δεν φτάνει μόνη για να γεφυρώσει τα α γ ε φ ύ ρ ω τ α, εφ’ όσο μένουν έτσι αγεφύρωτα, απ’ την πρώτη του υπερρεαλισμού θεωρητική καταβολή. Πόσο βαθύτερο θα να ’ταν αν αναγνωρίζονταν από τους ίδιους τους υπερρεαλιστές, τοποθετούμενους σε νέο επίπεδο αξιώσεων ανάλογο με τον καιρό τους, αν αναγνωρίζονταν, καθώς το αναγνωρίζουνε όλοι οι πραγματικοί της Τέχνης δημιουργοί, το ε ν ι α ί ο της αφετηρίας «υποκειμενικού και αντικειμενικού» κι από τη σύγχρονη εμβάθυνσή τους, εζητούσαν την εκπλήρωση των πιο βαθιών τους αιτημάτων. Από πού αρχίζει τάχα, αγαπητέ μου φίλε, η ατομική ψυχή του Αισχύλου κι από πού η γιγάντεια ομαδική, υπερατομική συνείδησή του; Από πού η προσωπική αισθαντικότητα ενός Μπετόβεν, κι από πού η τιτανική, παγκόσμια, πανανθρώπινη διαστολή της, στην «Ενάτη»;

[…]

Η «νεότερη πνευματική δ ι α τ α γ ή» έχει πια δοθεί. Από το 1924 του υπερρεαλιστικού μανιφέστου ως σήμερα έχουνε περάσει είκοσι χρόνια, τα σημαντικότερα, τα τραγικότερα και τα πληρέστερα σε πλάτος και σε μάκρος της παγκόσμιας Ιστορίας. Είναι τα χρόνια της δ ο κ ι μ α σ ί α ς, δ ο κ ι μ α σ ί α ς  σ τ η ν  π λ α τ ύ τ ε ρ η  έ ν ν ο ι α  σ’ ό λ α  τ α  ε π ί π ε δ α  τ η ς  σ κ έ ψ η ς  κ α ι  τ η ς  ζ ω ή ς, που Σου ανάφερα, απ’ τις πρώτες μου γραμμές, σ’ αυτό το γράμμα. Η πνευματική μας δίαιτα, τα τελευταία προπάντων χρόνια – και μιλώ για τους αληθινά πνευματικούς ανθρώπους – έχει αλλάξει ριζικά από την ίδια δύναμη και μοίρα των πραγμάτων. Δεν ανήκουμε ούτε στους Σωκρατικούς «λογικοδίαιτους» ούτε στους ψευδοπροφήτες και τους εύκολους ναρθηκοφόρους Διονυσιαστές. Επί καιρό, επί χρόνια τώρα, λέω, τρεφόμαστε, τρεφόμαστε αποκλειστικά και διαρκώς με «γεγονότα». Κι ασφαλώς αυτή η δίαιτα, δίαιτα ριζική και συνεχής, δεν είναι δυνατό παρά να φέρει αποτελέσματα βαθιά κι αναμενόμενα, σ’ ακέριο αγάλι αγάλι, τον πνευματικό οργανισμό μας. Όλοι οι τρόποι κι τα μέσα που διαθέτει το σώμα μας στην περιορισμένη του έννοια, η βαθιά ενεργητική του φυσιολογία, η μάσηση, η χώνεψη, η θρέψη, η έκκριση, όλοι, λέω, ετούτοι οι τρόποι που λανθάνανε σε μια αναστόμωση και αδράνεια πολυκαιρινή βαθιά μας, ξάφνου βάλθηκαν σε κίνηση ζωηρή για το πλήρες, για το αληθινό, το αυθεντικό, το  κ α θ α υ τ ό  μ α ς  σ ώ μ α,

τ ο π ν ε υ μ α τ ι κ ό, αποκάτω από τη ζωντανή παρόρμηση και την ανακαινιστικήν επίδραση της δίαιτας αυτής. Ούτε πια αφηρημένες έννοιες, ούτε πίστη απόλυτη καμιά στις συλλογιστικές μας γενικεύσεις, ούτε σύμβολα μυστηριακά α ν ε ξ έ λ ε γ κ τ α κι ασύνδετοι με τη ζωή ενθουσιασμοί. Αυτό που από καιρούς και σ’ εξαιρετική υπερένταση ονειρεύονταν οι νεότεροι φιλόσοφοι, μια λ ο γ ι κ ή  κ α ι ν ο ύ ρ ι α που να κλει μια προωστική πηγαία δύναμη (αυτή που λείπει από τη λογική των ταυτοτήτων) κι όπου τα αντικείμενα της σκέψης να ενεργούνε στο εσωτερικό μας – όπως κάνουν τα εξωτερικά αντικείμενα που δίνονται στην πείρα – να τροποποιούνται, να εξελίσσονται, να κλειούνε μέσα τους ένα στοιχείο δυναμικό, όσο και πραγματικό και άμεσο, και ν’ ανεβάζουν τον οργανικό κρυμμένο πλούτο αυτής της σκέψης σε μια άμεση έκφραση καθολικής ζωής και σημασίας μέσα στο φως και μες στην αίσθηση ολόκληρου του κόσμου, αυτό, λέω, το αίτημα, των ζωντανότερων αλλά και μεμονωμένων στοχαστών της εποχής μας, συντελούνταν κιόλας μέσα μας, βιολογικά και, βέβαια, χάρη σ’ εκείνη τη συγκεκριμένη, τη διαρκή και στερεή τροφή των «γεγονότων» που προείπα. Έτσι η αληθινή, η άμεση ενδυνάμωση της ψυχικής μας φύσης, παρακολουθούνταν σαν από μια σύγχρονη εξύψωση και της σωματικής ακόμα υπόστασής μας. Αναρίθμητα παράσιτα της αναλυτικής ή στατικής προηγούμενης διανόησης (παράσιτα που οφείλονται πολλά απ’ αυτά σε μια ένδοξη κληρονομιά, που μας επροικοδότησε ασφαλώς με θαυμαστά δημιουργικά κεφάλαια, αλλά και σε πολλά με σχετικές κατηγορίες ζωής και σκέψης που εμποδίζουν την πορεία της κοσμικής πνευματικής μας ολοκλήρωσης) υποταχτήκανε σα σ’ ένα αγώνα ερυθρών και άσπρων αιμοσφαίριων μες στις ίδιες μας τις φλέβες, υπακούοντας σ’ ένα ανώτερο και δραστηριότερο ρυθμό και τόνο υγείας και ζωής.

Δεν είναι η ώρα να επιμείνω (αν και μια μέρα ελπίζω να το κάμω απόλυτα), στα πολλαπλά όσο και καίρια σημεία της μεγάλης κάθαρσης αυτής. Φτάνει να πω μονάχα τούτο: είμαστε κάποιοι που ασφαλώς αφήσαμε από πίσω μας ακέριες εποχές μιας ασυμβίβαστης με την καθολική ζωή διανόησης, καθώς το φίδι αφήνει από πίσω του ένα ντύμα κι από την ώρα εκείνη η πνευματική ζωή μας είναι τόσο μεγαλύτερη, που θα χρειαστεί πολλή περισσότερη προσπάθεια (μα που πρέπει απόλυτα να γίνει γ ι α τ ο υ ς ά λ λ ο υ ς) για να θυμηθούμε την πρωτύτερη δουλεία μας, παρά όση μας χρειάζεται για ν’ αγκαλιάσουμε και να προαγάγουμε την καινούρια μας πνευματική ελευθερία. […]

(Τα Νέα Γράμματα, Δίμηνη Λογοτεχνική Επιθεώρηση, Περίοδος Β΄, Χρόνος Ζ΄, Αθήνα, 1944)

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Οι Εκδόσεις Ψυχογιός γιόρτασαν τις Απόκριες!

Μικροί και μεγάλοι με κέφι και χαμόγελα πλημμύρισαν το βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ στην Εμμανουήλ Μπενάκη 13-15 στην Αθήνα το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου. Μεταμφιεσμένοι στους αγαπημένους ήρωες, που έχουμε αγαπήσει μέσα από τα βιβλία, διασκεδάσαμε με μουσική, παιχνίδια, μαγικά, face painting και πολλά δρώμενα. Ο Χάρι ...

Διαβάστε περισσότερα

Νέα Σειρά: «Ζωγραφική... Όλα ξεκινούν με μια τελεία» της Νίκης Κάντζου- Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διάπλαση

Οι εκδόσεις Διάπλαση εγκαινιάζουν τη νέα σειρά παιδικών βιβλίων «Παιδί & Τέχνη». Πρόκειται για μια εξαιρετική ιδέα , ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσουν τα παιδιά σας. Τα παιδιά αγαπούν τη ζωγραφική. Ειδικότερα οι μικρότερες ηλικές έχουν τη δυναντότητα να εκφράσουν την ψυχοσύνθεση τους μέσα από ...

Διαβάστε περισσότερα

Κική Δημουλά: Είχε προταθεί για το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Τον περασμένο Ιανουάριο, η Κική Δημουλά είχε προταθεί για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας από την υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λίνα Μενδώνη.   Συγκεκριμένα, στις 16 Ιανουαρίου 2020, η Λίνα Μενδώνη απέστειλε επιστολή προς την Επιτροπή Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας, προτείνοντας την υποψηφιότητα της κορυφαίας Ελληνίδας ποιήτριας για ...

Διαβάστε περισσότερα

Εκδήλωση για την Αγγελάκη Ρουκ με πολλούς καλλιτέχνες

Το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας και οι φίλοι της ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ ,που έφυγε πρόσφατα, διοργανώνουν ένα ξεχωριστό αφιέρωμα για να την τιμήσουν. H αγαπημένη ποιήτρια, έφυγε στα 81 της χρόνια, αφήνοντας πίσω ένα μεγάλο ποιητικό έργο μεταφρασμένο σε 10 και πλέον γλώσσες, αλλά και πολλές ...

Διαβάστε περισσότερα

"Αβαρίες"-Η νέα ποιητική συλλογή της Σοφίας Τσίπα

Οι εκδόσεις Momentum παρουσιάζουν τη νέα ποιητική συλλογή της Σοφίας Τσίπα"ΑΒΑΡΙΕΣ"την Τρίτη, 3 Μαρτίου 2020στις 20.30στο Ίδρυμα Θεοχαράκη(Β. Σοφίας 9 - Μέρλιν 1) Ποιήματα θα αναγνώσει ο ηθοποιός - σκηνοθέτηςΓιώργος Κιμούλης ΟΜΙΛΗΤΕΣ Έλλη Στάη, δημοσιογράφοςΦωτεινή Τσαλίκογλου, συγγραφέας, καθηγήτρια Ψυχολογίας Παντείου ΠανεπιστημίουΕυανθία Ρεμπούτσικα, συνθέτης Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Φώτης ...

Διαβάστε περισσότερα

«Το βιβλίο που Tρανταζο-Φυσο-Κουνιέται» των Κρίκελ-Κράκελς- Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διάπλαση

Μετά το απολαυστικό Βιβλίο που κουνιέται, η ομάδα των Κρίκελ-Κράκελς ξαναχτυπά μ’ ένα καινούργιο διαδραστικό βιβλίο γεμάτο εκπλήξεις και αστείες ιδέες που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλαση. Η όμορφη ιστορία ξεκινάει με τον Έγκον, ένα γλυκύτατο γουρουνάκι που χρειάζεται τη βοήθεια των μικρών αναγνωστών.Αρχικά πρέπει να ...

Διαβάστε περισσότερα

Αιτωλία και Ακαρνανία-Του Πάνου Χατζόπουλου

Δρόμε πού πας στ’ Άπόκουρο, στρατί, πού στ’ "Αγραφα σκαλώνεις. Σάρες, λαγκάδια άδιάβατα, βράχια, γκρεμνά, στεφάνια. Τρανές κι άπάτητες κορφές γεμάτες περηφάνεια. Ψηλά βουνά λεβέντικα της λευτεριάς μπαϊράκια. Βελούχι, Άραποκέφαλα, Βαρδούσια, Κυρά—Βγένα, Τρίκαρδε, Μπούμπστε, Περγαντή κι Άϊτοφωλιές τοΰ Βάλτου, Του Κατσαντώνη πήδημα, τοΰ Καραϊσκάκη κούλιες. Κράβαρα κακοτράχαλα, Ζυγέ μ’ χαριτωμένε. Λίμνη αρμυρή τ’ Άντιλικοΰ, γιβάρια ...

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η κλασική κιθάρα συναντά την ποίηση...

Παναγιώτης Μάργαρης - Κλέλια Χαρίση :Μια πολύ ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική συνάντηση, όπου οι νότες του εξαιρετικού βιρτουόζου κιθαρίστα Παναγιώτη Μάργαρη αγκαλιάζουν τα ποιήματα της Κλέλιας Χαρίση- μία απο τις σπουδαίες Ελληνίδες ποιήτριες της νέας γενιάς . Η «Ποίηση της Μουσικής » του Παναγιώτη Μάργαρη συναντά τη "Μουσική ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ελέφαντας στη σκιά» της Ναντίν Ρομπέρ κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διάπλαση

Οι εκδόσεις Διάπλαση μας παρουσιάζουν μια διαφορετική - τρυφερή ιστορία για έναν ελέφαντα που ήταν κατσούφης. ’Ολοι άλλωστε στη ζωή μας κάποια στιγμή έχουμε νιώσει μοναξιά και σε αυτή την περίπτωση δεν χρειαζόμαστε πάντα  κάποιον για να μας διασκεδάσει. Θέλουμε ,κάποιες φορές, κάποιον να είναι εκεί ...

Διαβάστε περισσότερα

" Μάρτυς μου ο Θεός" του Μάκη Τσίτα

Κυκλοφόρησε από το Μεταίχμιο η νέα έκδοση του μυθιστορήματος «Μάρτυς μου ο Θεός» του Μάκη Τσίτα, που έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014. Το βιβλίο κυκλοφορεί σε 12 γλώσσες, μεταφέρθηκε στο θέατρο και παίχτηκε για 5 χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Τον λένε Χρυσοβαλάντη ...

Διαβάστε περισσότερα

«Αγρίνιο 1948»-Tου Θανάση Παπαθανασόπουλου

Απόψε ονειρεύτηκα πως έπιασα το Θεό απ’ το σακάκι και τον ακολουθούσα στον περίπατό Του μες στο σύμπαν. Κ’ ήταν το σύμπαν, λέει, επίπεδο σαν δίσκος Που θύμιζε πλατεία της Περίστας, μόνο που τούλειπε στο κέντρο το πλατάνι. Πατούσαμε προσεχτικά στους γαλαξίες αποφεύγοντας τα κενά, που θα μπορούσα να τα αντιστοιχήσω με τα ...

Διαβάστε περισσότερα

« Η Δύναμη του ΟΧΙ» της Άμπι Χίντον κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Στη σειρά Ψυχολογία - Αυτοβελτίωση - Ευ Ζην των εκδόσεων Ψυχογιός κυκλοφορεί ένα βιβλίο που θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και τα προβλήματα της ζωής μας. Διαβάζοντας το θα καταφέρουμε να βρούμε το δρόμο μας…. https://www.psichogios.gr/books/h-dynamh-toy-oxi.html Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο σημαντική είναι η λέξη «Όχι»; Τα τρία ...

Διαβάστε περισσότερα

«Μια εξομολόγηση» του Λέοντος Τολστόι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Printa

Ένα εκπληκτικό ντοκουμέντο… William James Από τις εκδόσεις PRiNTA, στη σειρά «Στις Πηγές της Γνώσης», επανακυκλοφορεί, σε Β΄ έκδοση, το βιβλίο του Λέοντος Τολστόι με τίτλο Μια εξομολόγηση, σε μετάφραση του Ματθαίου Βελούδου και της Μαρίας Ζ. Παπαδοπούλου. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο ενός σπουδαίου ανθρώπου. Με ειλικρίνεια ...

Διαβάστε περισσότερα

Kάπα Εκδοτική: Παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του Γ.Καπουτζίδη- «Όποιος θέλει να χωρίσει...να σηκώσει το χέρι του»

Το βιβλίο φέρει το όνομα της πρώτης θεατρικής παράστασης που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Καπουτζίδης, με τίτλο "Όποιος θέλει να χωρίσει..." και όπως ήταν αναμενόμενο στην παρουσίασή του βρέθηκαν αγαπημένοι του φίλοι. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο BOOKSPLUS, από την ΚΑΠΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ, με μεγάλη επιτυχία.Πρόκειται για το πρώτο ...

Διαβάστε περισσότερα

Pablo Neruda : «Είκοσι Ερωτικά Ποιήματα κι ένα τραγούδι χωρίς ελπίδα»

O Πάμπλο Νερούδα υπήρξε «ο σπουδαιότερος ποιητής του 20ου αιώνα». Τα έργα του είναι τα πιο πολυδιαβασμένα έργα ισπανόφωνου δημιουργού.Στη δημοφιλέστερη ποιητική συλλογή όλων των εποχών προεξαγγέλει με εκπληκτικό νεανικό σφρίγος ένα από τα μεγαλύτερα θέματα της βαθύτατα ανθρώπινης ποίησής του: τον έρωτα που μεταλαμβάνει ...

Διαβάστε περισσότερα

«Amour-Ερωτική Ανθολογία» από τις Εκδόσεις Αιώρα

Η γιορτή των ερωτευμένων μετράει ήδη μερικές μέρες και οι Εκδόσεις Αιώρα το γιορτάζουν, με ένα εξαιρετικό βιβλίο. Ένα «διαχρονικά συναρπαστικό» θέμα, ο έρωτας, γίνεται η αφορμή για μια ερωτική ανθολογία με κείμενα Γάλλων συγγραφέων του 18ου και 19ου αιώνα. Κείμενα των Ντε Σαντ, Καζανόβα, Μπαλζάκ, ...

Διαβάστε περισσότερα

Σήμερα: Παρουσίαση βιβλίου "Πανούκλα στο Μπέργκαμο" του Γ.Π. Γιάκομπσεν στο βιβλιοπωλείο "Επί Λέξει"

Οι εκδόσεις Ροές παρουσιάζουν σήμερα στις 19:30 στο βιβλιοπωλείο "Επί Λέξει" (Ακαδημίας 32, 10672 Αθήνα) το βιβλίο του Jens Peter Jacobsen Πανούκλα στο Μπέργκαμο. Για το βιβλίο και το συγγραφέα θα μιλήσει ο μεταφραστής Ήρκος Ρ. Αποστολίδης.   Λίγα λόγια για το σπουδαίο αυτό έργο: Το αριστούργημα "Πανούκλα στο ...

Διαβάστε περισσότερα

Με τα λόγια (γίνεται): Μεταφράζοντας ιαπωνική ποίηση – με τον Παναγιώτη Ευαγγελίδη

Η Ελληνοαμερικανική Ένωση και οι μηνιαίες ποιητικές συναντήσεις «Με τα λόγια (γίνεται)», στην 4η εκδήλωση της 9ης περιόδου τους, παρουσιάζουν αφιέρωμα στην ιαπωνική ποίηση, με «ξεναγό» τον μεταφραστή της Παναγιώτη Ευαγγελίδη. Η εκδήλωση πραγματοποιείται την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2020 στις 19:30, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης ...

Διαβάστε περισσότερα

«Η τέχνη του γνώθι σαυτόν» του Άρθουρ Σοπεγχάουερ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ

Από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ κυκλοφόρησε το 90ό τομίδιο της επιτυχημένης σειράς microMEGA. Μια αγαπημένη σειρά με μικρά αριστουργήματα που θα διαβάσετε ξανά και ξανά. Πρόκειται για το έργο του Άρθουρ Σοπεγχάουερ με τίτλο «Η τέχνη του γνώθι σαυτόν», σε μετάφραση και με εισαγωγή του Παύλου Κλιματσάκη και ...

Διαβάστε περισσότερα

"Το χάος που δημιουργήσαμε" της Lord Michelle κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγκυρα

Οι εκδόσεις Άγκυρα παρουσιάζουν ένα ξεχωριστό βιβλίο για τους μικρούς αναγνώστες.Το νέο βιβλίο της Michell Lord με τίτλο " Το χάος που δημιουργήσαμε " καλλιεργεί την περιβαλλοντική συνείδηση του παιδιού και του διδάσκει πώς οι ενέργειες όλων μπορούν να  αποτελέσουν μία αφορμή προκειμένου να αλλάξουμε νοοτροπία και ...

Διαβάστε περισσότερα

Tο νέο παιδικό βιβλίο του Μάκη Τσίτα

Το νέο παραμύθι του βραβευμένου (Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) Μάκη Τσίτα μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας. Μετά το «Όνομά μου είναι Δώρα», η έξυπνη και αστεία ηρωίδα του Μάκη Τσίτα αποκτά ένα γατάκι, δώρο των γονιών της από το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων. Ο ...

Διαβάστε περισσότερα

To βιβλίο «Σε πρώτο πρόσωπο» του Ρίτσαρντ Φλάναγκαν κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Ο βραβευμένος με Man Booker συγγραφέαs Ρίτσαρντ Φλάναγκαν μας παρουσιάζει το νέο του βιβλίο «Σε πρώτο πρόσωπο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογίος. Πηγή έμπνευσης του βιβλίου μια συνάντηση με έναν απατεώνα  μέσα πάντα απο τη διεισδυτική ματιά του Φλάναγκαν. https://www.psichogios.gr/books/se-prwto-proswpo.html Από την παρουσίαση του βιβλίου: Ο Κιφ Κέλμαν, ένας ...

Διαβάστε περισσότερα

Από την Κάπα Εκδοτική κυκλοφορεί το βιβλίο «Hotel Éternité» του Γιάννη Καλαβριανού

Το νέο θεατρικό έργο του Γιάννη Καλαβριανού κυκλοφορεί απο την Κάπα Εκδοτική και παρουσιάζεται στη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» ύστερα από ανάθεση του Εθνικού Θεάτρου. Διαδραματίζεται σε έναν τόπο όπου ο θάνατος δεν θα υπάρχει και αποτελεί ένα από σκηνής ευφυές σχόλιο για τον χρόνο, την ύπαρξη, ...

Διαβάστε περισσότερα