Δεν περάσαμε και λίγα...-Του Χρήστου Χωμενίδη

ΑΠΟΨΕΙΣ
6 Ιανουαρίου 2020 00:35:00

Το πιο ανακουφιστικό που παρατηρώ εφέτος στις γιορτές, γυρνώντας -όπως όλοι μας- από κάλεσμα σε κάλεσμα, είναι ότι ο κόσμος έχει πάψει να πολιτικολογεί. Όχι εντελώς -αλοίμονο!- Έλληνες είμαστε. Πέφτουν στα τραπέζια και Μητσοτάκηδες και Τσίπρες και Χρυσοχοΐδηδες μα πριν ανάψουν τα αίματα η κουβέντα έχει πάει αλλού. Ξεκινήσαμε τις προάλλες να μιλάμε για τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πρότεινα εγώ, στα σοβαρά σχεδόν, τον Νίκο Περάκη ως τον οξυδερκέστερο αφηγητή της Μεταπολίτευσης, αυτόν που κινηματογράφησε τη συλλογική μας ιλαροτραγωδία. Αντιπρότεινε η κολλητή μου τον Νίκο Γκάλη ως ζώντα θρύλο. Ο άντρας της πάλι προτιμούσε τον Πύρρο Δήμα. Ο κουμπάρος τους θυμήθηκε αίφνης τον Βασίλη Χατζηπαναγή. Για να μην τα πολυλογώ καταλήξαμε μέσω Άννας Βερούλη και Άννας Βίσση στη Ζωζώ Σαπουντζάκη. Τσουγκρίσαμε τα ποτήρια ξεκαρδισμένοι.

Ναι. Αν εξαιρέσεις λίγους κολλημένους, η φανατίλα που κυριαρχούσε μέχρι πρόσφατα, που δηλητηρίαζε παρέες, που κατέστρεφε φιλίες, έχει επιτέλους εξατμιστεί. Έχει γίνει συνείδηση πως δεν αξίζει να σφάζεσαι ούτε καν στα λόγια. Ότι όποιος έχει συνεχώς λυμένο το ζωνάρι του για καβγά δεν είναι ιδεολόγος ή ενεργός πολίτης, αλλά τυφλός οπαδός. Θλιβερή δηλαδή περίπτωση.

Από όσα δεινά επισωρεύτηκαν από το 2010, με τη χρεοκοπία του κράτους, πικρότερη γεύση είχε ο οιωνεί εθνικός διχασμός. Η εμπλοκή όλων μας σε μια προσομοίωση εμφυλίου, που ευτυχώς -παρά τρίχα ίσως- δεν πήρε αιματηρές διαστάσεις.

Καθώς η πιο δύσκολη μετά το 1974 δεκαετία φτάνει στο τέλος της, καλό είναι να θυμηθούμε τι ατμόσφαιρα επικρατούσε κατά τις γιορτινές ημέρες της. Μονάχα η μνήμη δεν θα επιτρέψει την επανάληψη.

Στα τέλη του 2010, δεν είχαμε ουσιαστικά συνειδητοποιήσει πόσο θα άλλαζε τις ζωές μας η τρόικα, η οποία με επικεφαλής τον αγέλαστο κύριο Τόμσεν επισκεπτόταν τακτικά την Αθήνα. Οι αναμνήσεις από τη χαρισάμενη εποχή των διακοποδανείων και της αστακομακαρονάδας ήταν νωπές. Οι νεκροί της Μαρφίν μάς στοίχειωναν ασφαλώς, ελάχιστοι ωστόσο προέβλεπαν πως η κρίση θα διαρκούσε περισσότερο κι από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Γιώργος Παπανδρέου και οι στενοί του συνεργάτες διαβεβαίωναν με κάθε ευκαιρία ότι βλέπουν "φως στο τούνελ", "ταχεία έξοδο από τη στενωπό", για να μεταχειριστώ το ιδίωμα του πατέρα τού Ανδρέα Παπανδρέου. Πού να’ ξερε ο δόλιος ΓΑΠ -που επέμενε να ασκείται καθημερινά στο κανώ ή στο ποδήλατο- ότι προτού να βγούμε απ’ τα μνημόνια κι ο ίδιος κι άλλοι δυό-τρεις πρωθυπουργοί θα είχαν πεταχτεί σαν στυμμένες λεμονόκουπες;

Έναν χρόνο αργότερα, οι γιορτές του 2011 προς 2012 μονάχα γιορτινές δεν ήταν. Τα περισσότερα καλοριφέρ είχαν τεθεί σε αχρησία. Τα τζάκια έκαιγαν ό,τι φθηνότερο βρισκόταν -ακόμα και παλιά βερνικωμένα έπιπλα-, η ατμόσφαιρα στις πόλεις ήταν αποπνικτική. Στο κέντρο της Αθήνας μετρούσες βανδαλισμένα κτήρια, στους πιο εμπορικούς δρόμους άδειες βιτρίνες. Οι "Αγανακτισμένοι" και το κίνημα του "Ψόφα!" έτειναν να κυριαρχήσουν στον δημόσιο βίο. Στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, ένας πιτσιρικάς είχε μουτζώσει τους επίσημους και είχε αποθεωθεί από τούς όψιμους ραδιοτηλεοπτικούς επαναστάτες και τους ροβεσπιέρους των σόσιαλ μίντια. Η Χρυσή Αυγή γιγαντωνόταν χάρη στον ύπουλο ακτιβισμό της, οργανώνοντας συσσίτια "μόνο για Έλληνες", προσφέροντας προστασία στους ηλικιωμένους στις πιο υποβαθμισμένες συνοικίες. Ύστερα από την παλινωδία τού δημοψηφίσματος του, ο Γιώργος Παπανδρέου είχε σπρωχτεί σε παραίτηση. Διάδοχος του ο Λουκάς Παπαδήμος στηριζόμενος από το Πασόκ, τη Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Οι καφετέριες έσφυζαν από φρέσκους ανέργους, που κάπνιζαν λαθραία τσιγάρα, ανακάτευαν επί ώρες τον ένα και μοναδικό καφέ που άντεχε το πορτοφόλι τους και έτειναν ευήκοον ους σε όποιον τούς παραμύθιαζε.

Καλύτερα τούς παραμύθιασε ο Αλέξης Τσίπρας. Φάνηκε αυτό στις εκλογές του Μαΐου του 2012, όταν ο Σύριζα εκτινάχθηκε από το 4,6% στο 16,8% ενώ η Νέα Δημοκρατία άγγιξε το ιστορικό της χαμηλό με 18,8%. Οι κάλπες ξαναστήθηκαν τον Ιούνιο και το αποτέλεσμα τους επέτρεψε τον σχηματισμό τρικομματικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά, στηριζόμενο από τον Βαγγέλη Βενιζέλο -πρόεδρο του Πασόκ- και τον Φώτη Κουβέλη της Δημάρ. Τα Χριστούγεννα του 2012, καλλιεργούνταν η αίσθηση πως η Ελλάδα έχει αν μη τί άλλο αποφύγει την καταστροφή και μπαίνει δειλά-δειλά σε έναν δρόμο. Πίεζες τον εαυτό σου για να αντλήσεις λίγη αισιοδοξία. Εκτός κι αν ήσουν απολυμένος υπάλληλος ή φαλιρημένος μικροεπιχειρηματίας. Τότε έλεγες "στάχτη και μπούρμπερη" κι αναζητούσες μακρινά ξαδέλφια στο εξωτερικό μπας και μεταναστέψεις κοντά τους.

Τα Χριστούγεννα του 2014, η κυβέρνηση Σαμαρά είχε εκμετρήσει ουσιαστικά τον βίο της. Η αποτυχία της να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα αποτέλεσε τη χαριστική της βολή. Ο Φώτης Κουβέλης είχε, από την εποχή του "μαύρου" στην ΕΡΤ, αυτοκτονήσει πολιτικά και το Πασόκ με τον Βαγγέλη Βενιζέλο, χωρίς τον Γιώργο Παπανδρέου, ετοιμαζόταν να πέσει στην έβδομη θέση. Ο Σύριζα έπλεε πλεισίστιος προς την εξουσία αλλά ο Αλέξης Τσίπρας αντί να κάνει στροφή προς τον ρεαλισμό, ύψωνε τους τόνους. Οι ψηφοφόροι τον αποθέωναν. "Πόσο χειρότερα μπορεί να πάνε τα πράγματα;" ρωτούσαν και οι πιο διστακτικοί. Το καλοκαίρι του 2015 αποδείχθηκε πόσο χειρότερα μπορούσαν να πάνε τα πράγματα...

Παρά τις τρεις αλλεπάλληλες νίκες του (αν συνυπολογίσουμε και τον θρίαμβο του ΟΧΙ), ο Σύριζα είχε ήδη τα Χριστούγεννα του 2015 μπει σε τροχιά φθοράς. Καλούνταν να εφαρμόσει το τρίτο -δικό του- μνημόνιο. Να απολογηθεί στους ίδιους του τους ψηφοφόρους για τις αυταπάτες που έτρεφε και τις ψευδαισθήσεις που με μανία καλλιεργούσε στους Έλληνες. Η Νέα Δημοκρατία είχε αρχίσει να ανασυντάσσεται. Υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα έπαιρνε σύντομα κεφάλι στις δημοσκοπήσεις.

Αν το σκεφτείς, το πρώτο μισό της κρίσης έμοιαζε με πολύ κακής ποιότητας μεθύσι με ποτό-μπόμπα. Και το δεύτερο μισό με βασανιστική καρηβαρία, αγγλιστί χανγκ-όβερ. Άμα το δεις εκ των υστέρων, δεν περάσαμε καθόλου λίγα.

Πέρυσι τέτοιες μέρες, οι Έλληνες είχαν πολύ πρόσφατη την τραγωδία στο Μάτι. Αδημονούσε η πλειοψηφία για τις κάλπες που θα έφερναν πολιτική αλλαγή. Ο προσκείμενος στον Σύριζα κόσμος, από την άλλη, ήλπιζε σε κάποιο θαύμα. Υπήρχαν σοβαροί άνθρωποι που διέδιδαν ότι ο κύριος Τσίπρας θα κέρδιζε το Νόμπελ Ειρήνης και μαζί του τις εκλογές.

Φέτος, το μόνο που θέλουμε είναι να χαρούμε τις χρονιάρες μέρες αγκαλιά με τους αγαπημένους μας. Οι ζωές μας δεν έχουν βελτιωθεί δραματικά. Έχουμε κατακτήσει εντούτοις το σημαντικότερο. Δεν πιστεύουμε πλέον σε θαύματα. Ούτε σε σωτήρες. Πιστεύουμε στους εαυτούς μας.

Καλή χρονιά!

* Ο κ. Χρήστος Χωμενίδης είναι συγγραφέας

Πηγή: capital.gr

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Χονγκ Κονγκ: το αποτέλεσμα μίας ιδιάζουσας ιστορικής συνθήκης

  Τους τελευταίους έξι μήνες εμφανίζονται αποσπασματικά στο πλαίσιο της διεθνούς επικαιρότητας εικόνες ενός Χονγκ Κονγκ , που φαίνεται να παραπαίει. Εικόνες μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, που στιγματίζονται τόσο από ξεσπάσματα βίας από πλευράς διαδηλωτών όσο και από την χρήση ακραίων μέσων καταστολής από πλευράς αστυνομικών δυνάμεων ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο κουρδικός εθνικισμός, το PKK και η τουρκική πολιτική κατά των Κούρδων-Της Αμίνα Μαχμούντ Αμπντού

“To die for thee, my Kurdistan, nothing is sweeter, to be master in one’s home and proudly sing in Kurdish. In the lustre of our arms celebrating the fame of our old age race, of our cherished land. To be free, to love, to think, ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι αθέατες όψεις της Χάγης και του Δικαίου της Θάλασσας-Του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου

Την ώρα που η Τουρκική προκλητικότητα έχει φτάσει στο Ζενίθ, αποτελώντας μία άμεση και μη αποκρυπτόμενη εχθρική και επεκτατική απειλή κατά της Ελλάδος, με την ανοχή του ΝΑΤΟ η ημίμετρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανώδυνες δηλώσεις από πλευράς ΗΠΑ, είναι απαραίτητο να δώσουμε μερικές σύντομες ...

Διαβάστε περισσότερα

Ποιος θα στήριζε την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας;

Την κλιμακούμενη διαμάχη μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου με φόντο τον ενεργειακό πλούτο της ανατολικής Μεσογείου επιχειρεί να διαφωτίσει μέσα από συνέντευξή του στη Berliner Zeitung ο Χούμπερτ Φάουστμαν, επικεφαλής του γραφείου του ιδρύματος Φρίντριχ Έμπερτ (πρόσκειται στο γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα SPD) στην Κύπρο. Κάνοντας λόγο ...

Διαβάστε περισσότερα

Τα συστήματα υγείας νοσούν-Της Έφης Τριήρη

Πέρα από την υγεία, η εξάπλωση του κοροναϊού λαμβάνει τώρα πολιτική και κοινωνική διάσταση, φέρνοντας στο προσκήνιο σειρά ερωτημάτων για στοιχειώδη ζητήματα που αφορούν τις ζωές μας σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πόσο καλά προετοιμασμένες είναι οι αρχές ανά τον κόσμο για την αντιμετώπιση μίας πανδημίας; ...

Διαβάστε περισσότερα

To φαινόμενο του Domino Effect στο μεταναστευτικό-Του Αλέξανδρου Νίκλαν

Γνωρίζω πώς το τελευταίο διάστημα έχω αναφερθεί με ξενικούς όρους σε διάφορα ζητήματα ασφαλείας, όμως δεν υπάρχει και άλλος τρόπος να το εξηγήσεις όταν γενικότερα η ασφάλεια είναι κάτι που στην χώρα μας αντιμετωπίζεται ως πρόσθετη πολυτέλεια και οι μόνες σοβαρές σπουδές (με ρεαλιστική σύνδεση ...

Διαβάστε περισσότερα

To Nέο Δόγμα της Τουρκίας-Του αντιστράτηγου ε.α. Φοίβου Κλόκκαρη

Η Τουρκία κλιμακώνει τις έκνομες ενέργειες της σε βάρος της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) . Άρχισαν το 2013 με έρευνες και από το 2019 συνεχίστηκαν με γεωτρήσεις, σε περιοχές που βρίσκονται εκτός αδειοδοτημένων θαλασσοτεμαχίων(ΘΤ) της ΚΔ , υπό την προστασία του πολεμικού ναυτικού της. ...

Διαβάστε περισσότερα

Πανέτοιμοι για να κατακτηθούμε-Του Χρήστου Γιανναρά

Στη διάρκεια μιας και μόνο γενιάς τα δεδομένα και οι προϋποθέσεις κρατικής άμυνας έχουν αλλάξει στην Ελλάδα ριζικά.Ενδεικτικό (συμβατικό) ορόσημο είναι η δικτατορία 1967-1974. Μέχρι τότε, η υπεράσπιση της «πατρίδας», της κρατικής ανεξαρτησίας, της ελληνικής ιδιαιτερότητας (των «παραδόσεων») ήταν κάτι κοινά αυτονόητο. Στη γενική επιστράτευση ...

Διαβάστε περισσότερα

Σοβαρή παρέμβαση 16 Τούρκων πρέσβεων για τα Στενά-Του Σάββα Καλεντερίδη

Το τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει συζήτηση στην Τουρκία σχετικά με τη σκοπιμότητα της κατασκευής της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης, που αποτελεί ένα φαραωνικό έργο ερντογανικής έμπνευσης. Φυσικά ο Ερντογάν κατηγορείται ότι άτομα του περιβάλλοντός του αγόρασαν μπιρ παρά (έναντι μιας δραχμής) μεγάλες εκτάσεις εκατέρωθεν της όδευσης ...

Διαβάστε περισσότερα

«Startups. Οι πωλήσεις»: Το βιβλίο που αποκαλύπτει τη «μυστική» συνταγή

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «serial entrepreneur» αφού μέχρι στιγμής μετρά στο ενεργητικό του την ίδρυση 17 επιχειρήσεων. Η σχέση του Λευτέρη Παπαγεωργίου, Ιδρυτή της Entranet με το επιχειρείν έχει περάσει από πολλά κύματα και του έχει προσφέρει πολύτιμες εμπειρίες αναφορικά με το πώς ...

Διαβάστε περισσότερα

Τα απομεινάρια μιας τρέλας-Tου Πάσχου Μανδραβέλη

  Ενα θεαματικό αυτογκόλ πέτυχε η κυβέρνηση στο ποδόσφαιρο. Σύμφωνοι! Δεν είναι ούτε η πρώτη κυβέρνηση που το κατάφερε ούτε η τελευταία φορά που θα το κάνει. Στην πολιτική η «στραβή» γίνεται εκεί που δεν το περιμένει κανείς· οι Αγγλοσάξονες έχουν μια πιο περιγραφική και χυδαία ...

Διαβάστε περισσότερα

Ενα μνημόνιο τη μέρα τον γιατρό...-Tου Γ.Β. Μανετάκη

Τελικά αυτή η χώρα έχει μάθει να ζει με μνημόνια. Τελειώσαμε το καλοκαίρι του ’18 με το... σοβαρό και χθες ο πρωθυπουργός προανήγγειλε ένα νέο... ασόβαρο! Στην μπάλα. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Κ. Μητσοτάκης έχει έλθει ήδη σε επαφή με FIFA και ...

Διαβάστε περισσότερα

Η σοβαρότητα στο απόσπασμα-Του Τάσου Παππά

Πριν από μερικές μέρες σχολιάζοντας τις καταθέσεις στην προκαταρκτική επιτροπή για την υπόθεση του Παπαγγελόπουλου δύο ενεργεία και υψηλόβαθμων εισαγγελέων που ήταν γεμάτες αντιφάσεις, καταγγελίες χωρίς στοιχεία, τερατολογίες, μισές αλήθειες (είναι χειρότερες από ολόκληρο ψέμα), ιστορίες για αγρίους και θεωρίες συνωμοσίας, αναρωτιόμουνα αν έτσι δίκαζαν ...

Διαβάστε περισσότερα

Το ρεύμα αντι-ΣΥΡΙΖΑ-Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το αποτέλεσμα των εκλογών του περασμένου Ιουλίου οφείλεται στη δυνατότητα της Νέας Δημοκρατίας να δώσει πολιτική προοπτική στο ρεύμα αντι-ΣΥΡΙΖΑ. Σε αντίθεση με το αντιμνημονιακό ρεύμα που έδωσε την κυβέρνηση στον Τσίπρα και στον συνεταίρο του, αυτό ήταν βουβό. Επειδή η Αριστερά έχει ταυτίσει την ...

Διαβάστε περισσότερα

Ποιος μίκρυνε τελικά την Ε.Ε.;-Της Νατάσας Στασινού

«L’Angleterre, ce n’est plus grand chose» (Η Αγγλία δεν είναι πια κάτι σπουδαίο). Η φράση αποδίδεται στον Ντε Γκολ. Φέρεται να την είπε το 1963 όταν έκλεινε στους Βρετανούς την πόρτα της κοινότητας. Σήμερα, που την άνοιξαν οι ίδιοι για να φύγουν, ελάχιστοι θα υποστήριζαν ...

Διαβάστε περισσότερα

Είναι δημοκρατική χώρα η Ιαπωνία;-Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Το αν ο κ. Κάρλος Γκοσν, όπως τον κατηγορεί η ιαπωνική δικαιοσύνη, είναι φοροφυγάς, καταχραστής, απατεώνας και αδίστακτος κερδοσκόπος, αυτό μέλλει να αποδειχθεί στα ιαπωνικά δικαστήρια, αν ποτέ εκδικαστούν οι υποθέσεις του. Για την ώρα, αυτά που ισχύουν κατά τους Ιάπωνες δικηγόρους του αλλά και ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο επικίνδυνος αλγόριθμος που ανακάλυψε η Τουρκία-Tου Σάββα Καλεντερίδη

Η Τουρκία είναι μια χώρα των μεγάλων δυνατοτήτων, των μεγάλων προβλημάτων και των μεγάλων αντιθέσεων, ακριβώς γιατί αφ’ ενός είναι ένα μεγάλο γεωπολιτικό, πληθυσμιακό και οικονομικό μέγεθος και αφ’ ετέρου γιατί προέρχεται από τη βίαιη -σε μεγάλο βαθμό- σύνθεση εθνικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά ετερόκλητων ομάδων. Και ...

Διαβάστε περισσότερα

Ας μην υποτιμούμε τα προβλήματα που άφησε η κρίση-Του Πάνου Θωμάκου

“Τώρα ατενίζουμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία, όμως δεν πρέπει να υποτιμάμε τα προβλήματα που έχει αφήσει η κρίση,” προειδοποίησε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, λίγες μόνο ημέρες πριν εισέλθουμε στην νέα χρονιά και την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα.Μιλώντας στο ετήσιο ...

Διαβάστε περισσότερα

Με αφορμή την υποψηφιότητα της κ. Αικ. Σακελλαροπούλου...-Του Στέφανου Τζουμάκα

Η Κυβερνητική ηγετική ομάδα της Δεξιάς : 1.Επιδιώκει και επιχειρεί να εφαρμόζει τις πολιτικές της με ΤΡΕΙΣ αλληλοτροφοδοτούμενες και αλληλοσυμπληρούμενες στρατηγικές, αλλά ταυτόχρονα αλληλοαναιρούμενες – και ως επί το πλείστον – αντιφατικές. Με τα γνωστά βλαπτικά αποτελέσματα στο δημόσιο βίο της χώρας που προκαλούν το γέλωτα, ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο τζούφιος ήλιος της «Χρυσής Αυγής»!-Του Σπύρου Χ.Τάγκα

Αν και ιστορικά τα ακροδεξιά πολιτικά μορφώματα (όχι, ασφαλώς, οι δικτατορίες), δεν ευδοκιμούν σε τούτη τη χώρα ﮲ωστόσο, η μεγάλη οικονομική κρίση που ξέσπασε, τα επώδυνα μνημόνια που ακολούθησαν και η καταφανής αδυναμία των παραδοσιακών κομμάτων να αντιδράσουν, ήγουν να συνεννοηθούν περί του αυτονόητου﮲ δημιούργησε ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι Αμερικανοί είναι ή δεν είναι...Πόντιοι Πιλάτοι;-Του Κωνσταντίνου Δημητρίου

«Φυσικά και δεν θέλουμε να ξεσπάσει κάποια κρίση»,είπε μιλώντας για τα ελληνοτουρκικά ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα. «Δεν θέλουμε Ελλάδα και Τουρκία να φτάσουν σε κρίσιμο σημείο κι έχουμε επέμβει ξανά στο παρελθόν. Η Ουάσιγκτον θα συνεχίσει να είναι ενεργή και θα βοηθάει Ελλάδα και ...

Διαβάστε περισσότερα

H (κρατικοδίαιτη) Mαντάμ Σουσού σε νέες περιπέτειες-Του Αντώνη Αργυρού

Από το γνωστό σπαρταριστό Χιουμοριστικό μυθιστόρημα, του Δημήτρη Ψαθά είναι γνωστές οι ξεκαρδιστικές περιπέτειες: της Μαντάμ Σουσού που από το Βούθουλα μετακομίζει στο Κολωνάκι, χωρίζει τον ιχθυοπώλη σύζυγό της Παναγιωτάκη και γίνεται λεία στα χέρια του αρπαχτικού προικοθήρα Μηνά Κατακουζηνού. Έτσι κι ακριβώς παράλληλα μπορεί ...

Διαβάστε περισσότερα

Τουρκία-Ελλάδα και εξοπλισμοί. Προκλήσεις και μπαχτσίς vs μίζας -Tου Δημήτρη Μάρδα

Τον Ιούλιο του 2018 παραιτείται ο Μεχμέτ Σίμσεκ, πρώτος αντιπρόεδρος του Ερτογάν από το 2015. Ο Σίμσεκ διετέλεσε υπουργός Οικονομικών από το 2009-15. Θεωρείται μαζί με τον Κεμάλ Ντερβίς από τους πιο επιτυχημένους, της τελευταίας 20ετίας. Το παρασκήνιο της παραίτησης θυμίζει… μυθιστόρημα. Ο Ερτογάν τον στέλνει ...

Διαβάστε περισσότερα