Όσα δεν γνωρίζεται για τον Άγιο Βαλεντίνο-Του Μηνά Αλεξιάδη

TIME-DOC
11 Φεβρουαρίου 2018 12:14:00

Κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουάριου γιορτάζεται και στη χώρα μας (ιδίως από τη δεκαετία του '80) ο Δυ­τικός άγιος Βαλεντίνος ως ο άγιος και προστάτης των ερωτευμένων. Την ημέρα αυτή οι ερωτευμένοι ανταλλάσσουν ερωτικά μηνύματα, λουλούδια και διάφορα δώρα, οργανώνουν (οι νεώτεροι προπάντων) ειδικές συγκεντρώσεις για να τιμήσουν τον νεοφανή αυτόν, σ' εμάς τουλάχι­στον, άγιο του έρωτα ή επισκέπτονται μαζικά τα νυκτερινά κέντρα για μια ξεχωριστή διασκέ­δαση («Το 'χει η μέρα», λένε πολλοί...).

Η γιορτή του Αγίου Βα­λεντίνου (Saint Valentine's Day) ανήκει στο δυτικό εορτολόγιο και τιμάται ιδιαίτερα στη Μεγάλη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πο­λιτείες της Αμερικής. Ποιό είναι όμως το ιστορικό του Δυτικού αυτού αγίου και πώς εξελίχθηκε σε εθιμική γιορτή των ερωτευμένων; Στα ερωτήματα αυτά θα επιχειρήσουμε να δώσουμε απα­ντήσεις με βάση κυρίως την ξένη βιβλιογραφία.

Στο ρωμαϊκό μαρτυρολογίο είναι γνωστοί, με το όνομα Βαλε­ντίνος, δύο μάρτυρες που, κατά την παράδοση, πέθαναν την ίδια ημερομηνία (14 Φεβρουάριου), ο ένας το 269 και ο άλλος το 273. Η ημερομηνία αυτή συσχετίστηκε από ορισμένους με τα ρωμαϊκά Lupercalia, τα οποία συνδέονται και με τον Πάνα και την Ήρα, απ' όπου η δεύτερη ονομάστηκε και Februara ή Februlla. Η καταγωγή της γιορτής είναι σκοτεινή, παρά την πιθανή προέλευση του ονό­ματός της από τη λατινική λέξη lupus (=λύκος), η οποία υποδη­λώνει τη σχέση της με πρωτόγονη θεότητα-προστάτιδα των κοπαδιών από τους λύκους. Τα Lupercalia, που γιορτάζονταν τον μήνα Φεβρουάριο, και πιθανώς στις 14 του μήνα αυτού, ήταν κατά κάποιον τρόπο γιορτή της γονιμότητας με μαγική τελετουρ­γία. Στη διάρκεια της γιορτής θυσιάζονταν κατσίκια και ένας σκύλος για να προστατεύονται τα κοπάδια. Στη συνέχεια, δύο νέοι άνδρες της καλής κοινωνίας, που έτρεχαν δεξιά και αριστερά, χτυπούσαν με λουριά από κατσι­κίσια δέρματα όλες τις γυναίκες που εύρισκαν μπροστά τους, για να τους μεταδώσουν γονιμότη­τα. Στις τελετουργίες της γονι­μότητας συμπεριλαμβανόταν επίσης και η εκλογή συντρόφου. Αυτή γινόταν με την τοποθέτηση των ονομάτων των νεαρών γυναικών μέσα σ' ένα κουτί, από το οποίο οι άνδρες τραβούσαν ένα όνομα, που αντιστοιχούσε στο ταίρι τους.

Τα παγανιστικά αυτά έθιμα καταπολεμήθη­καν, όπως είναι γνωστό, από την πρώτη χριστιανική Εκκλησία, που επιδίωξε κιόλας να καθιερώσει στη θέση τους άλλες γιορτές (π.χ. Υπαπαντή).

Στις μεταγενέστερες εποχές, η εκλογή των ερω­τικών συντρόφων την ημέρα του αγίου Βαλεντίνου γινόταν με διαφορετικούς τρόπους. Αλλά και πάλι, η τύχη είχε τον πρώτο ρόλο στο θέμα αυτό. Στην Αγγλία συγκεκριμένα ήταν διαδομένη η αντίληψη ότι ο πρώτος άνδρας που θα έβλεπε μία (ανύπαντρη) γυναίκα στις 14 Φεβρουάριου, θα ήταν ο Βαλεντίνος της, ανεξάρτητα αν αυτός της άρεσε ή όχι.

Γι' αυτό έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτική. Την αντίληψη μάλιστα αυτή, όπως υποστηρίζουν οι συγγραφείς lona και Peter Opie, υιοθετούσαν ώς τις μέρες τους οι νεαρές μαθήτριες (ή τουλάχιστον έτσι υποκρίνονταν). Η δοξασία μπορεί κάπως να συσχετιστεί με το πανελλήνιο έθιμο του κλήδονα (24 Ιουνίου) και της μαντικής τελετής του «αμίλητου νερού», που οδηγούσε τις νέες κοπέλες στην εξεύρεση του μελλοντικού συ­ντρόφου τους.

Από τη Μεγάλη Βρετανία μας είναι γνωστό επίσης και το βασικό τε­λετουργικό της ημέρας της εκλογής, που μοιάζει με το αρχαίο. Το περιγρά­φει ο Misson, μορφωμένος ταξιδιώ­της των αρχών του 20ού αιώνα, ως εξής : Την παραμονή της ημέρας του αγίου Βαλεντίνου οι νέοι της Αγγλίας και της Σκωτίας, ακολουθώντας ένα παλιό έθιμο, τελούν μια μικρή γιορτή. Συναντιόνται ίσος αριθμός ανδρών και νέων γυναικών και ο καθένας τους γράφει σ' ένα χαρτί το πραγματικό του όνομα ή, όσοι δεν το επιθυμούν, ένα ψευδώνυμο. Τα χαρτιά τυλίγονται κατόπιν σε λαχνούς και οι γυναίκες τραβούν τους «κλήρους» των ανδρών, οι άνδρες των γυναικών, ώστε κάθε άνδρας να βρίσκει στην τύχη το όνομα μιας κοπέλας, που αποκαλεί Βαλεντίνη και κάθε γυναίκα έναν άνδρα, που αποκαλεί Βαλεντίνο. Η τύχη έτσι μετα­τρέπει τη συντροφιά σε ζευγάρια, τα οποία έπειτα πάνε για χορό και, φυ­σικά, για ό,τι άλλο ήθελε προκύψει...

Η ανταλλαγή των ερωτικών μηνυμάτων γίνεται με κατάλληλες για την εθιμική περίσταση ευχετήριες κάρ­τες, οι οποίες αφθονούν με την εμπορευματική φροντίδα της οικονομίας της αγοράς ή μέσω εφημερίδων, περιοδικών, ερτζιανών και (τώρα) κινητών τηλεφώνων ή και μηνυμά­των μέσω διαδικτύου. Τα μηνύματα μάλιστα των καρτών ποικίλλουν. Άλ­λοτε είναι ευαίσθητα και τρυφερά, άλλοτε χιουμοριστικά, κάποτε όμως ειρωνικά και σκληρά. Οι ευχετήριες κάρτες του αγίου Βαλεντίνου πά­ντως έχουν και αυτές κάποια ηλικία: Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον 18ο αιώνα, όπως γράφει η Αγγλίδα λαογράφος Christine Hole, και αντικατέστησαν τη μόδα των ακριβών δώρων που ανταλλάσσονταν μεταξύ των ερωτευμένων τα προηγούμενα χρόνια (π.χ. μαχαιροπίρουνα, ασημένιες μολυβοθήκες, σπουδαία βι­βλία κ.ά.). Αρχικά ήταν φτιαγμένες με το χέρι, ζωγραφισμένες με καρδιές και λουλούδια και διανθισμένες σε ορισμένους ερωτικούς στίχους του αποστολέα. Οι γνωστές βιομηχανοποιημένες κάρτες παρουσιάστηκαν αργότερα, τον 19ο αιώνα, και ξεχώρισαν για τα φωτεινά χρώματά τους, την έκδηλα ερωτική (κάποτε και χιουμοριστική) διακόσμηση και τον τυποποιημένο ερωτικό λόγο, που συμπυκνώνεται στη φράση: "Happy Valentine's Day!". Οι κάρτες αυτές απέκτησαν έκτοτε μεγάλη δημοτικότητα, με αποτέλεσμα να ταχυδρομούνται κατά χιλιάδες κάθε χρόνο.

Η αναφορά μου εδώ θα γίνει σε ελληνικές ευχετήριες κάρτες που σχετίζονται με τη γιορτή του αγίου Βαλεντίνου, αφού την περίοδο αυτή ανταλλάσσονται χιλιάδες τέτοιες κάρτες μεταξύ των ερωτευμένων και τα ειδικά καταστήματα σφύζουν από κίνηση.

Στην Ελλάδα, οι ευχετήριες κάρτες για τους ερωτευμένους κατέκλυσαν τα καταστήματα αυτά τα τελευταία ιδίως χρόνια. Συγκεκριμέ­να, αμέσως μετά τις γιορτές των Χρι­στουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, τις αναρτούν σε προθήκες και άλλες περίοπτες θέσεις, ώστε δύσκολα μέ­νουν απαρατήρητες από τους περα­στικούς και τους ενδιαφερομένους.

Οι ελληνικές κάρτες λειτουρ­γούν ως μέσο επικοινωνίας και μεταφοράς του ερωτικού μηνύμα­τος για όσους (προπάντων) έχουν την περιστασιακή δυσχέρεια ή συναισθηματική δειλία στη διατύπωση του προφορικού ερωτικού λόγου. «Πες το μ' ένα τραγούδι, μ' ένα φιλί», υποδεικνύει γνωστό λαϊκό άσμα. Τώρα ίσως μπορούμε να πούμε: «Πες το και με μια κάρτα»...

Οι ελληνικές κάρτες της αγάπης δεν μνημονεύουν καθόλου τον άγιο Βαλεντίνο. Κι αυτό γιατί στο εορτολό­γιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν υπάρχει κανένας άγιος με το όνομα αυτό. Δύσκολα λοιπόν θα μπορούσε να μνημονευτεί, χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις. Ήδη, από το 1995, ο Ι.Μ. Χατζηφώτης είχε προτείνει ο άγιος Βαλεντίνος να υποκατασταθεί από τον Άγιο Υάκινθο (γιορτάζει στις 3 Ιουλίου) της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Επίσης, ο αείμνηστος αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, σε εκπομπή του ρα­διοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδας (23 Ιανουάριου 2000), πρότεινε ως γιορτή των ορθόδοξων ερωτευμένων ζευγαριών την 13η Φεβρουάριου, ημέρα κατά την οποία τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία η μνήμη των Αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλας, μαθητών του Αποστόλου Παύλου. Ωστόσο, ο πρωτοπρεσβύτε­ρος καθηγητής Γεώργιος Μεταλληνός θεώρησε άσκοπη, ίσως και απα­ράδεκτη, οποιαδήποτε προσπάθεια προσοικείωσης μιας δυτικής μόδας. Στο είδος των καρτών ο ερωτικός λόγος λοιπόν και οι ευχές στις κάρτες «βιβλιαρίου» καταθέσεων και «τρα­πεζικής επιταγής», διακρίνονται για μια λεκτική γενίκευση, που οδηγεί στο συναίσθημα και στην έκφραση εσώτερων επιθυμιών. Οι κάρτες κυ­κλοφορούν στα καθιερωμένα (με­γάλα ή μικρά) μεγέθη, αλλά και σε σχήματα καρδιάς, δίσκων μουσικής (οι λεγάμενες «δισκοκάρτες») ή σε μορφή επιστολής, με «γραμματόση­μο» το συμβολικό σχήμα μιας κατακόκκινης καρδιάς!

Σύμφωνα με το περιεχό­μενό τους, που διακρίνεται για την ευαισθησία, την ευρηματικότητα και τη χιου­μοριστική διάθε­ση, μπορούν να καταταχθούν στις εξής κύριες κατη­γορίες:

1. Κάρτες με ευαί­σθητο και απλό ερω­τικό λόγο, όπως, για παράδειγμα, «Αγάπη μου, θέλεις να μάθεις πόσο πολύ σε αγαπώ;... Τόοοσο πολύ!»

2. Κάρτες με κάποια στοχαστικότερη διά­θεση, όπως, για πα­ράδειγμα, «Μέσα σ' αυτή την κοινωνική μιζέρια που ζούμε, στα οικονομικά αδι­έξοδα που μας κατα­δυναστεύουν, την πολιτική ανασφά­λεια που υπάρχει στον κόσμο, και συνειδητοποιώντας την ανεπάρκεια της ελεύθερης έκφρασης, απερίφρα­στα σου δηλώνω ότι ...σ' αγαπώ τρελά!»

3. Κάρτες σε μορφή παραδοσιακού αινίγματος (με την απάντηση στο εσωτερικό της κάρτας), όπως: «Ποιος έχει ωραία μάτια, γλυκό χαμόγελο και είναι ερωτευμένος μαζί σου;». Απάντηση: «Εγώ!!!»

4. Κάρτες με (ευκόλως εννοούμενα) σύμβολα μαθηματικών εξισώσεων: «χ = (σε λατρεύω) 2 X (σε ποθώ) 3: (Σ' αγαπώ)».

5. «Ξυστοκάρτες», απομιμήσεις του «ξυστού» λαχείου: «Ό,τι έχω και ό,τι κερδίσω στη ζωή μου, όλα θα 'θελα να τα μοιραστώ μαζί σου!...» Και στο «ξυστό» σημείο (μετά βέβαια από ξύσιμο) αποκαλύπτεται το μήνυμα-κέρδος: «Το μόνο που αγαπώ και δε μοιράζο­μαι με κανέναν είσαι συ!» (Ευρηματική πράγματι κάρτα, που συμβαδίζει με τη σύγχρονη «ξυστομανία» των Νεοελλή­νων.)

6. «Δισκοκάρτες», απομιμήσεις δίσκων μουσικής. Τα λόγια του «δίσκου» θυμί­ζουν ότι: «Η αγάπη είναι ένα υπέροχο πράγμα! Ευτυχία είναι να είμαστε μέσα σ'αυτόν μαζί!!!»

7. Κάρτες-επιστολές (σε μορφή φα­κέλου), όπως, για παράδειγμα, «Κάθε μέρα νομίζω ότι δε θα μπορούσα να σ' αγαπήσω περισσότερο, αλλά κάθε μέρα κάνω λάθος, γιατί συνέχεια ανακαλύπτω νέους και υπέροχους λόγους για να σ' αγαπώ περισσότερο».

Βέβαια όλα αυτά δηλώνουν, τε­λικά, την ευρηματικότητα της αχόρτα­γης αγοράς.

Υπάρχουν ακόμα κάρτες σε μεγάλα μεγέθη, με μακροσκελή συ­ναισθηματικά κείμενα ή κείμενα που υποδεικνύουν τους (υποτιθέμενους) κανόνες μιας αμοιβαίας αγάπης. Εδώ συγκαταλέγονται και οι κάρτες-απομιμήσεις (ακόμα και στο σχήμα των πέτρινων πλακών) των δέκα εντολών της Παλαιάς Διαθήκης. Παραθέτω το κείμενο αυτό γιατί παρουσιάζει ιδιαί­τερο ενδιαφέρον:

Οι Δέκα Εντολές της αγάπης μας:

I. Θα μοιράζομαι τα πάντα μαζί σου.

II. Δε θα ψάξω ποτέ να βρω ένα άλλο μέρος από την αγκαλιά σου.

III. Συνέχεια θα ανακαλύπτω νέους και υπέροχους λόγους για να σ'αγαπώ περισσότερο.

IV. Θα σου υπενθυμίζω καθημερινά το πόσο σ' αγαπώ.

V. Πάντα μια μικρή σκέψη μου για σένα θα μου φτιάχνει την ημέρα.

VI. Όταν πέφτει ένα αστέρι, η ευχή μου θα είναι να μη χωρίσουμε ποτέ.

VII. Τα μαλώματα, ο βρισιές και τα νεύρα θα είναι μια παρένθεση στην αγάπη μας.

VIII. Όταν είμαστε μακριά, θα νιώθω πάντα ότι σ' έχω δίπλα μου.

IX. Θα έχεις πάντα κάτι που δε θα το έχει κανένας άλλος. Εμένα να σ' αγα­πάω.

X. Θα θυμάμαι πάντα την επέτειό μας, τη γιορτή και τα γενέθλιά σου. Οι Δέκα Εντολές ισχύουν και για τους δυό μας.


Από τα παραπάνω γίνεται, νο­μίζω, φανερό ότι οι ελληνικές ευχετή­ριες κάρτες της αγάπης δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τις αντίστοιχες ξένες, που έχουν μια μακρόχρονη πα­ράδοση. Αλλά ενδέχεται να είναι ακρι­βείς απομιμήσεις, όπου και τα κείμενα ακόμα έχουν μεταφραστεί από τις όμοιες ξένες κάρτες.

Εκτός από τις κάρτες, έχουμε και το ερωτικό μήνυμα που δίνεται ή ανταλλάσσεται (παλαιότερα, σπανιότερα σήμερα) στις εφημερίδες. Το μήνυμα αυτό είναι κατά κανόνα σύντομο, απευθύνεται και υπογράφεται συνήθως με το όνομα του συντάκτη ή με ένα ψευδώνυμό του. Και τα δύο όμως είναι μάλλον γνωστά στους ενδι­αφερομένους. Τέτοια έντυπα μηνύμα­τα πρωτοδημοσιεύθηκαν στην Αγγλία και δημοσιεύονται έκτοτε κάθε χρόνο τις παραμονές και ανήμερα της γιορ­τής του αγίου Βαλεντίνου σε λαϊκές αλλά και έγκυρες καθημερινές εφημερίδες, όπως οι Times του Λονδίνου.

Το έντυπο μήνυμα ήρθε τα τελευ­ταία χρόνια και στην Ελλάδα. Το πέρα­σε πρώτη στις σελίδες της η αθηναϊκή απογευματινή εφημερίδα Έθνος, η οποία σημείωνε στις 14 Φεβρουάριου 1991: «.. .ανάμεσα στους «Σκουντ» και τους «Πάτριοτ» (βρισκόμασταν στο 1991, με νωπές ακόμα τις πολεμικές επιχειρήσεις στον Περσικό Κόλπο) υπάρχουν και τα βέλη του έρωτα!»

Ο Φεβρουάριος όμως δεν είναι ο μήνας που «ζευγαρώνουν» μόνο οι άνθρωποι. Ζευγαρώνουν και τα που­λιά, σύμφωνα με μια παλιά λαϊκή πα­ράδοση, γνωστή από τον 14ο αιώνα. Υπάρχει μάλιστα γι'αυτά και παροιμία - μεταγενέστερη μάλλον και προφανώς επηρεασμένη από τη γιορτή - που λέει ότι τα ταιριαστά πουλιά ζευγαρώ­νουν την ημέρα του αγίου Βαλεντίνου.

Άνθρωποι και πουλιά μαζί «ζευ­γαρώνουν» τον Φεβρουάριο, κι ο Απρίλης με την Άνοιξη είναι κοντά, για να θυμηθούμε και τους στίχους ενός ωραίου λατινικού ποιήματος (93 τροχαϊκοί τετράμετροι στίχοι) για «Το ξενύχτι της Αφροδίτης», που παρουσί­ασε παλαιότερα (σε δική του μετάφραση) από την Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ (10 Φεβρουάριου 1991) ο καθηγητής Δ.Ζ. Nικήτας με αφορμή την ίδια γιορτή. Το ποίημα αυτό φαίνεται ότι γράφτηκε για να τραγουδηθεί στην ανοιξιάτικη γιορτή της Αφροδίτης, αρχαίας Βαλεντίνης του έρωτα και των ερωτευμένων! Δίνω εδώ χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το ποίημα:

Αύριο ν'αγαπήσει όποιος ώς τώρα δεν αγά­πησε

κι εκείνος που αγάπησε, αύριο ν 'αγαπήσει!

Καινούργια τώρα άνοιξη, γεμάτη μελωδίες!

Την άνοιξη ο κόσμος εγεννήθηκε!

Την άνοιξη οι αγάπες συμφωνούνε!

Την άνοιξη βρίσκουνε ταίρι τα πετούμενα, κι η δασωμένη λαγκαδιά την κόμη αφήνει λεύτερη:

Γυναίκα πια έχει γίνει του όμβρου.

Αύριο η θεά, η ενώτρια των ερώτων, καλύβια κατα πράσινα από μυρτιάςβλαστά­ρια

μες στις σκιές των σύνεδρων γλιστρώντας τα ενώνει.

Αύριο θα κρίνει δίκαια η θεία Αφροδίτη,

Που στο θρονί της κάθεται το αψηλό επάνω.


Ο άγιος Βαλεντίνος είναι γνωστός σήμερα urbi et orbi, και στη διασημότητά του δεν συνετέλεσε μόνο το αιώνιο και χωρίς σύνορα ερωτικό συναίσθημα, αλλά κυρίως το «δούναι και λαβείν» της σύγχρονης (και κυρίαρχης) εμπορευματικής οικονομίας...

Ωστόσο φαίνεται πως, όπως κάθε μόδα, έτσι και ο όψιμα «εισηγμένος» στα «καθ' ημάς» άγιος των ερωτευμέ­νων άρχισε να χάνει τη δημοτικότητα των πρώτων χρόνων. Χαρακτηριστικός ήταν ο τίτλος σχετικού ρεπορτάζ, δημοσιευμένου στην Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ της 15ης Φεβρουάριου 2000: «Στο ...limit down έπεσε εφέτος ο Άγιος Βαλεντίνος».

 

Μηνάς Αλ. Αλεξιάδης
Ομότιμος Καθηγητής Λαογραφίας-Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

17 Φεβρουαρίου: Σαν σήμερα...

1801.... Εκλέγεται 3ος Πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τόμας Τζέφερσον.       1817.... Η Βαλτιμόρη γίνεται η πρώτη πόλη των ΗΠΑ, της οποίας οι δρόμοι φωταγωγούνται με λάμπες γκαζιού.       1867.... Περνά το πρώτο πλοίο από τη διώρυγα του Σουέζ.       1904.... Η όπερα του Πουτσίνι «Μαντάμ Μπάτερφλαϊ» κάνει πρεμιέρα στη Σκάλα του ...

Διαβάστε περισσότερα

Ελληνοτουρκική φιλία για τα μάτια του (δυτικού) κόσμου-Tου Μιχάλη Κανιμά

Τούρκος εγώ κι εσύ Ρωμιός. Όπου Τούρκος ο Ταγίπ Ερντογάν . Όπου Ρωμιός ο Κώστας Καραμανλής. Φίλοι ου μην αλλά και κουμπάροι. Με τίνος πρωτοβουλία και ποιο υπόβαθρο άγνωστο. Μήπως με…αμερικανικό δάκτυλο; Το λέω γιατί η σχέση μοιάζει με σύμβαση έργου που μάλλον έληξε. Τούρκος εγώ ...

Διαβάστε περισσότερα

Πλήρωναν τα μαλλιά της κεφαλής τους στην κυριολεξία-Tου Μιχάλη Κανιμά

«Οι Έλληνες πληρώνουν στην εφορία τα μαλλιά της κεφαλής τους», μία παροιμιώδης φράση που στις μέρες μας φανερώνει την υπερφορολόγηση που υφίστανται οι πολίτες. Γι’ αυτό και όπως γράφει ο ιστορικός Χριστόφορος Άγγελος πολλοί έβγαιναν στα βουνά , επειδή δεν είχαν να πληρώσουν. Ίσως γιατί σε ...

Διαβάστε περισσότερα

Όσα δεν γνωρίζεται για τον Άγιο Βαλεντίνο-Του Μηνά Αλεξιάδη

Κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουάριου γιορτάζεται και στη χώρα μας (ιδίως από τη δεκαετία του '80) ο Δυ­τικός άγιος Βαλεντίνος ως ο άγιος και προστάτης των ερωτευμένων. Την ημέρα αυτή οι ερωτευμένοι ανταλλάσσουν ερωτικά μηνύματα, λουλούδια και διάφορα δώρα, οργανώνουν (οι νεώτεροι προπάντων) ειδικές συγκεντρώσεις ...

Διαβάστε περισσότερα

Συναντήσεις κορυφαίων στον προθάλαμο του...Ειδικού Δικαστηρίου

Το 1990 , ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προσπάθησε να αποσοβήσει την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Είναι λίγο ή πολύ γνωστό αυτό. Το αναφέρει ,άλλωστε και ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης στο βιβλίο του. Εκείνο που είναι λιγότερο γνωστό είναι το πώς το 1965 ο Καραμανλής ...

Διαβάστε περισσότερα

Όταν πλήρωναν διόδια τα βόδια και οι κατσίκες...Toυ Μιχάλη Κανιμά

Μπορεί στα πρώτα χρόνια ίδρυσης του ελληνικού κράτους να πλήρωναν διόδια ακόμη και τα βόδια ή οι …κατσίκες , ποτέ ,όμως τα τέλη διέλευσης δεν επιβάλλονταν πριν από την κατασκευή του δρόμου., όπως συμβαίνει σήμερα. Ο νόμος ήταν σαφής ότι οι εισπράξεις προορίζονταν για τη ...

Διαβάστε περισσότερα

Γκέμπελς: «Δεν χρειάζεται να σέβεσαι την αλήθεια»

Στο σχολείο οι συμμαθητές του τον αποκαλούσαν «Οδυσσέα» επειδή ήταν πολυμήχανος. Όταν ασχολήθηκε με την πολιτική και μπήκε στο κόμμα των Ναζί, έγινε η φωνή του Γ’ Ράιχ. Ήταν ο μετρ στη μέθοδο της πλύσης του εγκεφάλου. Ο εκφωνητής του Χρηματιστηρίου που έγινε εθνικοσοσιαλιστής Ο νεαρός και ...

Διαβάστε περισσότερα

Γκάρεθ Όουενς:«Η ερμηνεία του Δίσκου της Φαιστού έχει ξεπεράσει το 50%»

Ο Δίσκος της Φαιστού, που χρονολογείται πιθανόν στον 17ο αι. π. Χ., αποκαλύπτει σταδιακά τα μυστικά του. Ο γλωσσολόγος Δρ. Γκάρεθ Όουενς, που εδώ και 30 χρόνια ζει στην Κρήτη (τα 25 εργάζεται στο ΤΕΙ Κρήτης και τα 10 τελευταία ως συντονιστής του προγράμματος Erasmus+), ...

Διαβάστε περισσότερα

H Κρήτη το 1910 ! Ένα σπάνιο κινηματογραφικό ντοκουμέντο...

Ένα σπάνιο βίντεο με εικόνες από την Κρήτη του 1910 δημοσιεύτηκε στο vimeo! Το βίντεο περιέχει κινηματογραφικές εικόνες που γυρίστηκαν πιθανότατα από Γάλλους την περίοδο που η Κρήτη δεν είχε ακόμη ενωθεί επισήμως με την Ελλάδα και δείχνει μοναδικές κινούμενες εικόνες από τα Χανιά, το Ηράκλειο ...

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία των εκλογικών αναμετρήσεων στην Κύπρο

Στα 58 χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, από τα οποία τα 44 υφίσταται τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής, με βασικότερη την διχοτόμηση του εδάφους της και την στέρηση της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της, οι φετινές προεδρικές εκλογές είναι οι δέκατες τρίτες στην ...

Διαβάστε περισσότερα

Άλλο Αλέξανδρος,κι άλλο Αλέξης…-Του Μιχάλη Κανιμά

Όλοι- και οι φίλοι μας οι Σκοπιανοί βεβαίως -αναγνωρίζουν τον Αλέξανδρο ως τον μεγαλύτερο στρατηλάτη της αρχαιότητας , αλλά οι περισσότεροι , μεταξύ των οποίων και οι γείτονες κατά πάσα πιθανότητα ,δεν γνωρίζουν ότι ο βασιλιάς της Μακεδονίας και σχεδόν όλου του γνωστού τότε κόσμου ...

Διαβάστε περισσότερα

Το ξέρατε ότι ήταν μπαλαδόροι οι Αρxαίοι Έλληνες;

Οι αρχαίοι Έλληνες αναφέρεται ότι επινόησαν ένα παιχνίδι με μπάλα, που ονομαζόταν επίσκυρος, επίσης γνωστό από πηγές και ως φαινίνδα. Παιζόταν κυρίως από άντρες, συνήθως γυμνούς. Σώζεται μια μαρμάρινη εικόνα στην οποία απεικονίζεται ένας άντρας να ισορροπεί μία μπάλα με το πόδι του. Αναφέρεται ότι ...

Διαβάστε περισσότερα

H τραγωδία που "σφράγισε" τον Ιανουάριο του 1986

Η τραγωδία του Τσάλλεντζερ συνέβη στις 28 Ιανουαρίου 1986 όταν το διαστημικό λεωφορείο Τσάλλεντζερ διαλύθηκε 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, με συνέπεια το θάνατο του επταμελούς πληρώματός του, ενώ στην αποστολή συμπεριλαμβανόταν για πρώτη φορά ένας πολίτης, η δασκάλα Κρίστα Μακόλιφ. Η έκρηξη του ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο τραπεζίτης που θα διαδήλωνε κατά των πλειστηριασμών-Του Μιχάλη Κανιμά

Αν υπήρχαν τραπεζίτες σαν τον Γεώργιο Σταύρο ίσως να μην υπήρχαν σήμερα κόκκινα δάνεια. Ποιος ήταν ο Γεώργιος Σταύρος; Ήταν ο ιδρυτής της Εθνικής Τράπεζας , που χορηγούσε πέντε φορές φθηνότερα δάνεια απ’ό,τι οι τοκογλύφοι της εποχής του και είχε μοιράσει την τεράστια περιουσία του ...

Διαβάστε περισσότερα

H μυθιστορηματική ζωή του Πτέραρχου Ιωάννη Αναγνωστόπουλου

Φόρος τιμής στον πτέραρχο Ιωάννη Αναγνωστόπουλο ο οποίος επέδειξε μεγαλείο ψυχής και δύναμης αφού βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του απείλησε τους Τούρκους με άμεση κατάρριψη εάν δεν σταματούσαν τις παραβιάσεις στα Δωδεκάνησα το 1963.   Ωστόσο, η θαρραλέα προειδοποίησή του προς τους Τούρκους δεν είναι το ...

Διαβάστε περισσότερα

Δικαιώνονται οι Έλληνες πεσόντες στην Αλβανία

Η δικαίωση των Ελλήνων πεσόντων στo αλβανικό μέτωπο άρχισε να γίνεται πραγματικότητα. Τα πρώτα λείψανα έφεραν το πρωί στο φως οι επίσημες εργασίες για την εκταφή των οστών των Ελλήνων πεσόντων του Έπους του '40 στο αλβανικό έδαφος. Η συγκίνηση ήταν το βασικό συναίσθημα των παρισταμένων ...

Διαβάστε περισσότερα

Σε δημοπρασία η Mercedes του Χίτλερ

Αμερικανικός οίκος βγάζει παρά τις αντιδράσεις σε πλειστηριασμό τη Μercedes 770 Κ που χρησιμοποιούσε ο Αδόλφος Χίτλερ σε προπαγανδιστικές παρελάσεις και άλλες ναζιστικές εκδηλώσεις. Η εταιρεία που δημοπρατεί το αυτοκίνητο είναι ο οίκος δημοπρασιών Worldwide Auctioneers της Αριζόνας των ΗΠΑ, ο οποίος σε ανακοίνωσή του τονίζει ...

Διαβάστε περισσότερα

Τα Ταμπάκικα του Βραχωριού-Της Ελένης Γιαννακοπούλου

Για τα ταμπάκικα στο μετεπαναστατικό Βραχώρι (α΄ μισό 19ου αι.) δε διαθέτουμε πληροφορίες. Επειδή πρόγονοι βυρσοδεψών του Μεσοπολέμου βρίσκονται ήδη στο Βραχώρι στα τέλη του 19ου αιώνα, υποθέτουμε ότι η βυρσοδεψία αναβιώνει στην πόλη στα (1880-1900) συνεχίζοντας την παράδοση της Τουρκοκρατίας. Εξάλλου αυτή την εποχή, ...

Διαβάστε περισσότερα

Άννα Συνοδινού : Διεκτραγώδησε και την πολιτική-Του Μιχάλη Κανιμά

Πολλοί είναι εκείνοι που καταδικάζουν τις ακρότητες που συμβαίνουν συχνά –πυκνά στη Βουλή . Τους τραμπουκισμούς και τις ανταλλαγές ύβρεων μεταξύ των βουλευτών. Κανείς ,όμως δεν έδειξε το σθένος που έδειξε η Άννα Συνοδινού απέναντι σε ένα περιστατικό υποβάθμισης του κοινοβουλίου τον Μάρτιο του 1990. Το ...

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία των Ποντίων στην Αιτωλοακαρνανία

Για ορισμένους, η Γενοκτονία των Ποντίων, μοιάζει με παραμύθι. Σε άλλους φαντάζει ως ένα απόμακρο τραγικό γεγονός που συνέβη κάπου, κάπως, κάποτε. Κάποιοι δεν γνωρίζουν. Για μερικές χιλιάδες αποτελεί ημέρα μνήμης: 353.000 Έλληνες, άνδρες και γυναίκες, παιδιά, έφηβοι, νέοι και γέροι, πεταμένοι κάπου στις πλαγιές, ...

Διαβάστε περισσότερα

Το τρομακτικό ταξίδι των 937 «καταραμένων» ψυχών με το Saint Louis-Του Βενιζέλου Λεβεντογιάννη

Η πόλη της Κρακοβίας, είναι από τις ομορφότερες της Ευρώπης. Οι περισσότεροι δρόμοι είναι πλακόστρωτοι, τα σπίτια και τα κτίρια χτισμένα σε μεσαιωνικό - αναγεννησιακό ρυθμό, τα στενάκια καθαρά, τα πάρκα της μεγάλα φροντισμένα και καταπράσινα και στις πλατείες της ανοίγει το μάτι του επισκέπτη ...

Διαβάστε περισσότερα

Αποθήκες Αφών Παναγοπούλου:"Εκεί το αίμα σκούζει ακόμα"-Tης Μαρίας Αγγέλη

Η συλλογική μνήμη και οι προφορικές αφηγήσεις αναφέρονται στις καπναποθήκες-“φυλακές” Παναγοπούλου, όπου κρατήθηκαν και βασανίστηκαν φοβερά εκατοντάδες αντιστασιακοί. Η υπέργηρη σήμερα (2008) καπνεργάτρια Δέσποινα Γιακουμίδου αναφέρει σχετικά: «Τα μεγαλύτερα βασανιστήρια έγιναν τ ‘ς αποθήκες τ’ Παναγοπουλου. Κι όταν μετά ξαναπιάσαμε δουλειά, το αίμα “ήταν νωπό ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι απαρχές της ιστορίας του Αγρινίου-Του Γεράσιμου Παπατρέχα

Η απασχόληση του Μ. Αλεξάνδρου στην εκστρατεία της Ασίας και η εξαιτίας της, οπωσδήποτε χαλαρή παρουσία των Μακεδόνων στον Ελλαδικό χώρο, έδωσε την ευκαιρία στους Αιτωλούς ν’ αναζωπυρώσουν τις παλαιές διαφορές και τις διαμάχες με του Ακαρνάνες. Το 330 π.Χ. ή κατ’ άλλους το 329 ...

Διαβάστε περισσότερα