Μέγας Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη:H επικράτηση του Χριστιανισμού

TIME-DOC
16 Μαΐου 2017 01:12:00

Ο Μέγας Κωνσταντίνος

Πρόκειται για τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα, επί των ημερών του οποίου κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκεία και προωθήθηκε η χριστιανική πίστη η οποία μέχρι τότε ήταν υπό διωγμό. Την εποχή που ο πατέρας του Κωνστάντιος υπηρετούσε στα Ανάκτορα, ο Κωνσταντίνος βρισκόταν στην αυλή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στη Νικομήδεια, κατέχοντας το αξίωμα του Χιλίαρχου. Όταν όμως οι δύο Αύγουστοι, Διοκλητιανός και Μαξιμιανός παραιτούνται από τα αξιώματά τους, στο αξίωμα του Αυγούστου προάγονται ο Κωνστάντιος για τη Δύση και ο Γαλέριος για την Ανατολή. Όταν πεθαίνει ο Κωνστάντιος (306) ο στρατός της δύσης αναγνώρισε ως Αύγουστο τον Κωνσταντίνο.

Ο Κωνσταντίνος, λοιπόν, ανακηρύχθηκε σε Αύγουστο κατόπιν της νίκης του εναντίον του Μαξεντίου. Ο ιστορικός Ευσέβιος, αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος δεν γνώριζε καλά-καλά σε ποιόν ακριβώς Θεό να προσευχηθεί για να αντιμετωπίσει τον Μαξέντιο. Όταν, όμως, άρχισε να αναπέμπει παρακλήσεις, μετά το μεσημέρι φάνηκε στον ουρανό ένα σημείο, ο Σταυρός με την περίφημη επιγραφή «εν τούτῳ νίκα». Έτσι, έχοντας τη βεβαιότητα της θείας συμπαράστασης επιτίθεται εναντίον του Μαξεντίου, τον οποίο και κατατροπώνει.

Μετά τα γεγονότα αυτά και αφού πλέον είναι ο μόνος άρχων της Αυτοκρατορίας, ο Κωνσταντίνος θα πάρει μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ανθρωπότητας: μεταφέρει την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας από τη Ρώμη σε ένα ψαροχώρι του Βοσπόρου και πάνω στο παλαιό Βυζάντιο οικοδομεί την Κωνσταντινούπολη. Αξιοσημείωτο γεγονός, μεταξύ άλλων, είναι η υπογραφή του διατάγματος των Μεδιολάνων το 313, το οποίο προέβλεπε να σταματήσουν οι διωγμοί και να αποφυλακισθούν οι πιστοί. Το διάταγμα υπογράφηκε με την ευκαιρία του γάμου του Λικινίου με την αδελφή του Κωνσταντία.

Με την επικράτηση του Χριστιανισμού ξεκινούν και οι πρώτες έριδες στο σώμα της Εκκλησίας. Η πρώτη βόμβα που θα ταράξει τα θεμέλιά της είναιο Άρειος ο οποίος θα υποστηρίξει τη μια και μόνη φύση του Ιησού Χριστού. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα που προκαλούσαν οι αιρέσεις στη συνοχή της Αυτοκρατορίας συγκαλεί την Α' Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαι της Βιθυνίας το 325, η οποία και αποφάνθηκε ότι ο Άρειος διδάσκει αιρετικές απόψεις.

Μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου ο ίδιος ο Κωνσταντίνος ανέλαβε την γνωστοποίηση των σχετικών αποφάσεων προς όλη την επικράτεια της Αυτοκρατορίας. Ο Άρειος, όμως, και οι ομόφρονές του παραπλάνησαν τον Κωνσταντίνο ασκώντας την φιλολογική και φιλοσοφική τους τέχνη έπεισαν τον Κωνσταντίνο ότι η διδασκαλία τους δεν αφίσταται από το δόγμα της Οικουμενικής Συνόδου.

Αποτέλεσμα της επέμβασης αυτής του Αρείου ήταν η σύγκληση νέας συνόδου το 327 μ.Χ., η οποία ανακάλεσε τον Άρειο από την εξορία και αποκατέστησε τους ομοφρόνους του Επισκόπους Νικομηδείας Ευσέβιο και Νικαίας Θεόγνιο. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από πλευράς Ορθοδόξων, γι’αυτό, τόσο ο Αλεξανδρείας Αλέξανδρος, όσο και ο Μέγας Αθανάσιος δεν συμβιβάστηκαν με τις αποφάσεις της Συνόδου, παρόλο που ο Αυτοκράτορας απειλούσε με καθαίρεση. Ακολούθως, νέα Σύνοδος αιρετικών Επισκόπων, που συνήλθε στην Αντιόχεια το 330, καθαίρεσε και εξόρισε τον ο Άγιο Ευστάθιο, Επίσκοπο Αντιοχείας και στη συνέχεια, το 335, άλλη Σύνοδος, που έγινε στην Τύρο της Συρίας, επέβαλε την ποινή της καθαιρέσεως στον Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος, ως εκ τούτου ζήτησε από τον Κωνσταντίνο να τον ακούσει, αλλά ο Αυτοκράτορας, στην αρχή, δεν αποδέχτηκε την πρόταση του Αθανασίου, παρά μόνο όταν ο μεγάλος αυτός θεολόγος είπε σε αυτόν: «Δικάσει Κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ».

Μετά την ακρόαση, και αφού ο Κωνσταντίνος κάλεσε όλους αυτούς που συμμετείχαν στη Σύνοδο της Τύρου, ο Ευσέβιος Νικομηδείας παρουσιάστηκε, με άλλο επιχείρημα ενώπιον του Αυτοκράτορα, αυτή τη φορά, θέτοντας το θέμα της δήθεν παρεμπόδισης της μεταφοράς σιταριού. Ο Αυτοκράτορας εξόρισε, τελικά, τον Μέγα Αθανάσιο στα Τρέβιρα της Γαλλίας, όμως δεν επικύρωσε την απόφαση της Συνόδου εκείνης και παράλληλα δεν προχώρησε σε αναπλήρωση της επισκοπικής έδρας της Αλεξάνδρειας. Το ζήτημα του Αρείου έλυσε την περίοδο εκείνη η Πρόνοια του Θεού, αφού την παραμονή της πανυγηρικής αναγνώρισης του Αρείου, αυτός απέθανε με φρικτό τρόπο ενώ βρισκόταν στο αποχωρητήριο.

Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος σε όλη του τη ζωή λάτρευε τον θεό Ήλιο, λίγο πριν πεθάνει αποφάσισε να βαπτισθεί χριστιανός. Κατά το μυστήριο είπε και την περίφημη φράση: «Νυν αληθεί λόγω μακάριον οιδ’ εμαυτόν, νυν της αθανάτου ζωής πεφάναι άξιον, νυν του θείου μετειληφέναι φωτός πεπίστευκα». Από τότε και μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του το 337 σε προάστιο της Νικομήδειας δεν ενδύθηκε βασιλικό μανδύα. Ή κοίμησή του σημειώθηκε εννέα χρόνια μετά την κοίμηση της μητέρας του σε ηλικία 63 ετών και έγινε την ημέρα της εορτής της Πεντηκοστής, όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευσέβιος.

Η Αγία Ελένη

Η Αγία Ελένη ήταν η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Γεννήθηκε στο Δρέπανο της Βιθυνίας (Γιάλοβα Μ. Ασίας) στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. Είκοσι περίπου χρόνια μετά τη γέννησή της, η Ελένη γνωρίστηκε με τον Κωνστάντιο Χλωρό, αξιωματούχο της Αυτοκρατορίας, τον οποίο παντρέυτηκε το 270, με βάση πρόνοια ειδικού νόμου, ο οποίος επέτρεπε το γάμο αξιωματούχων με γυναίκες λαϊκής καταγωγής. Ο Κωνστάντιος ήταν συγγενής του Κλαυδίου, ο οποίος βασίλευσε πριν από τον Διοκλητιανό και προσελήφθει στα ανάκτορα από τον Διοκλητιανό. Καρπός του γάμου της Ελένης και του Κωνστάντιου ήταν ο Κωνσταντίνος, ο μετέπειτα μονοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον οποίο η Αγία Ελένη γέννησε στη Ναϊσσό της Μοισίας (Νίσσα Σερβίας).

Προκειμένου, όμως, ο Κωνστάντιος να προβιβαστεί από τον Διοκλητιανό σε Καίσαρα Γαλατίας, Ισπανίας και Βρεττανίας χώρισε την Αγία Ελένη και παντρεύτηκε την ανιψιά του Μαξιμιανού Θεοδώρα. Τότε, η Αγία Ελένη μαζί με τον Κωνσταντίνο παρέμειναν υπό φρούρηση του Διοκλητιανού και στη συνέχεια του Γαλέριου, για να μπορούν να ελέγχουν τον Κωνστάντιο. Ωστόσο, η ανάληψη του Καισαρικού αξιώματος από τον Κωνστάντιο λειτούργησε ευνοϊκά για την Εκκλησία, αφού ακόμη και κατά την περίοδο των διωγμών, που εξαπέλυσε ο Διοκλητιανός, οι πιστοί σε αυτή την περιοχή δεν καταδιώχτηκαν. Επίσης, με την άνοδο του Χλωρού στο αξίωμα αυτό ανοίχθηκε ο δρόμος και για τον γιό του Κωνσταντίνο.

Η Αγία Ελένη επανήλθε στη δημόσια ζωή κατά την ανάδειξη του Κωνσταντίνου σε Καίσαρα το 306, οπότε ο Κωνσταντίνος την έφερε κοντά του στα Τρέβηρα και ακολούθως την πήρε μαζί του στη Ρώμη, όταν επρόκειτο να ανακηρυχθεί σε Αύγουστο. Η Αγία ανακηρύχθηκε σε Αυγούστα από τον Κωνσταντίνο, όταν αυτός παρέμεινε μονοκράτορας νικώντας τον Λικίνιο, ενώ στην πορεία λειτούργησε ως σύμβουλος και συνεργάτιδά του. Αυτή η αγάπη και ο σεβασμός του Κωνσταντίνου προς την μητέρα του φάνηκε και με την ύψωση δύο στηλών στη μεγάλη πλατεία «Φόρος», η μία στο όνομα της Αγίας Ελένης και η άλλη στο όνομά του, και ανάμεσα τους ένας σταυρός, που έφερε την επιγραφή: «Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού πατρός, Αμήν». Επίσης, για να την τιμήσει, έκοψε νομίσματα με τ” όνομα και τη μορφή της και μετονόμασε το Δρέπανο σε Ελενόπολη.

Ακόμη, μεταξύ άλλων, παραχώρησε στη μητέρα του το ανάκτορο στο Σεσσόριο του Λατερανού, όπου έκτισε μία εκκλησία, ώστε αυτή να μπορεί να επιτελεί φιλανθρωπικό και πνευματικό έργο. Στη συνέχεια, η Αγία Ελένη, με τη συγκατάθεση του Κωνσταντίνου, ανάλαβε η ίδια την ευθύνη της ανοικοδόμησης ναών και το κτίσιμο νέων εκκλησιών και ευαγών ιδρυμάτων σε όλη την επικράτεια της Αυτοκρατορίας. Ο ιστορικός Ευσέβιος αναφέρει σχετικά: «Ελένη Αυγούστα…ευσεβούς τεκμήρια διαθέσεως ίδρυσε».

Πέραν όμως της ζωής και του έργου της Αγίας Ελένης στο πλευρό του γιού της, το πιο σημαντικό γεγονός που σφράγισε την ίδια ήταν η μετάβασή της στους Αγίους Τόπους. Εκεί σύμφωνα με την Παράδοση, κατόπιν θεϊκού σημείου, βρήκε τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου το 326 μ.Χ. Όταν έφθασε στα Ιεροσόλυμα, λοιπόν, καθ’ υπόδειξη του Αγίου Κυριάκου, που ήταν Εβραίος και τότε λεγόταν Ιούδας, αλλά και με βάση μία παράδοση που έλεγε ότι μετά την Αποκαθήλωση ο Τίμιος Σταυρός πετάχθηκε σε λάκκο, κοντά στον Γολγοθά, άρχισε αμέσως τις σχετικές έρευνες.

Επειδή όμως επρόκειτο για υπέρογκη εργασία, οι έρευνες στράφηκαν στο μέρος εκείνο, όπου βλάστανε το λουλούδι βασιλικός, του οποίου η ευωδία ήταν έντονη. Ο χρονογράφος Γεώργιος μοναχός σημειώνει το γεγονός της ευρέσεως ως εξής: «Μαθών δε ο Επίσκοπος (Μακάριος), τα της Βασιλικής ελεύσεως…πάντας παρακάλεσε ησυχία να κάμουσι και σπουδαιοτέραν ευχήν υπέρ τούτου, στον Θεό προσέφερε… Τούτου δε γενομένου, ευθύς θεόθεν εδείχθη στον Επίσκοπο ο τόπος, όπου ο ακαθάρτου δαίμονος, ο ναός και το άγαλμα της Αφροδίτης υπήρχε. Τότε η βασίλισσα, πλήθος πολύ τεχνιτών και εργατών συγκέντρωσε και εκ βάθρων το αισχρό οικοδόμημα κατέστρεψε. Τούτου δε γενομένου, ανεφάνη το θείον Μνήμα, ο τόπος του κρανίου και τρεις καταχωμένοι σταυροί…Αμηχανία και θλίψη κατέλαβε την Βασίλισσα, αφού κανείς δεν γνώριζε ποιός είναι ο Τίμιος Σταυρός. Ο δε Επίσκοπος μετά πίστεως έλυσε την απορία…Γυναίκα άρρωστη, υπό πάντων απεγνωσμένη και τα λοίσθια πνέουσα, έφεραν μεταξύ των σταυρών…Με τη σκιά του Τιμίου Σταυρού η ασθενούσα…ευθέως αναπήδησε, δοξάζουσα μετά μεγάλης φωνής τον Θεό…Η δε Βασίλισσα Ελένη, μετά χαράς μεγάλης παρέλαβε τον Σταυρό…και μέρος αυτού παρέδωσε στον Επίσκοπο της πόλεως» (Γεώργιος Μοναχός, Περί της ευρέσεως του σταυρού, 110.620-621).

Επίσης, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει ότι στον Γολγοθά βρέθηκαν τρεις σταυροί, από τους οποίους ο ένας διαγνώστηκε ότι ανήκει στον Ιησού Χριστό. Το Συναξάρι της εορτής της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού αναφέρει: «διαπορούσης δε της Βασιλίσσης (δηλ. της Αγίας Ελένης), τίς αν είη ο του Κυρίου Σταυρός, διά της εις θανούσαν γυναίκα χήραν θαυματουργίας δείκνυται· και ανέστη τη τούτου προσψαύσει· των δε λοιπών δύο σταυρών των Ληστών μηδέν εις τούτο ενδειξαμένων εις θαυματοποιΐας υπόδειγμα».

Μετά το σημείο αυτό η Αγία Ελένη αποφάσισε να οικοδομήσει επί τόπου το ναό της Αναστάσεως, ένα ακόμη ναό επάνω από το Σπήλαιο της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ και άλλους δύο, ένα στο όρος της Αναλήψεως και ένα στο ορός Θαβώρ.

Κατόπιν, η Αγία Ελένη αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη, μεταφέροντας μαζί της τεμάχια του Τιμίου Ξύλου. Στην πορεία της πέρασε για δεύτερη φορά από την Κύπρο. Έτσι αποβιβάστηκε νότια του νησιού κοντά στο σημερινό Ζύγι. Η περιοχή στην οποία αποβιβάστηκε, υπήρχε ένα ποτάμι, το οποίο τότε ονομάστηκε βασιλοπόταμο, κοντά στο οποίο εναπόθεσε τους σταυρούς – κατά την παράδοση, επειδή οι τρεις σταυροί είχαν παραμείνει μαζί για πολλά χρόνια, τους αποσύνδεσε, έσμιξε τα ξύλα τους και τους ξαναέφτιαξε. Από το ξύλο του υποποδίου του σταυρού του Χριστού έφτιαξε, επίσης, ένα άλλο μικρό σταυρό.

Εκεί, εξαντλημένη καθώς ήταν, η ογδοντάχρονη Αγία, έγειρε για να ξεκουραστεί λίγο, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την πορεία της προς την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με την Παράδοση κατά τη διάρκεια του ύπνου της, ένας νέος με αγγελική μορφή της είπε: «Σεβαστή μου βασίλισσα, είμαι απεσταλμένος του Παναγάθου Θεού, για να σου εκφράσω το θέλημά Του. Όπως εκεί στα Ιεροσόλυμα έκτισες ναούς, για να δοξάζεται και να υμνείται ο Θεός, έτσι κι εδώ, σε τούτο το νησί το ευλογημένο, πρέπει να πράξεις το ίδιο. Να κτίσεις κι εδώ ιερό ναό, τον οποίο μάλιστα να θεμελιώσεις με το Τίμιο Ξύλο, για να προσκυνείται και να δοξάζεται στους αιώνες ο Σταυρός του Κυρίου από τους κατοίκους αυτού του τόπου. Εδώ θα ζουν Χριστιανοί μέχρι τη συντέλεια του κόσμου».

Η Αγία όταν ξύπνησε, διέταξε αμέσως να γίνει όπως ο λαμπρός εκείνος νέος της υπέδειξε. Ο ένας όμως από τους μεγάλους σταυρούς είχε εξαφανιστεί και εθεάθη στην κορυφή του βουνού Όλυμπος. Εκεί, λοιπόν, βρέθηκε το Τίμιο Ξύλο, το οποίο προς στιγμή είχε χαθεί. Τότε, η Αγία Ελένη με τους συνεργάτες της έκτισαν ναό τον οποίο εγκαινίασαν με το τίμιο Ξύλο και από τότε (327) το βουνό αυτό ονομάζεται Σταυροβούνι, όπου μέχρι σήμερα υπάρχει η ομώνυμη Ιερά Μονή.

Κατόπιν η Αγία αναχώρησε για την Βασιλεύουσα, όπου ο Κωνσταντίνος υποδέχθηκε τον Τίμιο Σταυρό, τους τέσσερις Ήλους (=καρφιά) και την μητέρα του με κάθε λαμπρότητα. Σημειώνουμε ότι απ’αυτούς τους τέσσερις Ήλους, οι δύο τοποθετήθηκαν στο Στέμμα, το οποίο φορούσε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος.

Η Αγία Ελένη κοιμήθηκε ένα χρόνο αργότερα, σε ηλικία 81 περίπου ετών (328-329) ενώ σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του Τιμίου Ξύλου φυλάγεται στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου στο Άγιο Όρος.

 

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Η πραγματική ιστορία του κόμη Δράκουλα-Tου Βενιζέλου Λεβεντογιάννη

Τρανσυλβανικές Άλπεις, κοιλάδα ποταμού Άνιες Ο Ορχάν Μπερεκέτ κοίταξε δεξιά και αριστερά για να μπορέσει να διακρίνει κάποια κίνηση ανάμεσα στα δέντρα. Ο ήχος από τις οπλές των αλόγων στο χώμα ακουγόταν απόκοσμα δυνατός. Ο ήλιος σχεδόν είχε βασιλέψει, και εκείνος μαζί με άλλους 30 έφιππους ...

Διαβάστε περισσότερα

Δύο χρόνια από το ιστορικό δημοψήφισμα του 2015

Σαν σήμερα, δύο χρόνια πριν (5 Ιουλίου 2015), ο ελληνικός λαός κλήθηκε να τοποθετηθεί επί της διαπραγμάτευσης με δημοψήφισμα και υπό τη δαμόκλειο σπάθη του Grexit. Αν και οι Έλληνες είπαν ένα ηχηρό «ΟΧΙ» μέσω της κάλπης, τελικά η κυβέρνηση του Τσίπρα, αντικαθιστώντας τον... Γιάνη ...

Διαβάστε περισσότερα

Η Αθήνα 40 χρόνια πριν μέσα από ένα βίντεο 4 λεπτών

Πως ήταν άραγε η Αθήνα τη δεκαετία του '70; Οι σημερινοί 50άρηδες μπορεί κάτι να θυμούνται από την παλιά Αθήνα, ωστόσο για τους νεότερους η τότε εικόνα της πόλης είναι γνωστή μόνο μέσα από τις παλιές ελληνικές ταινίες και τις φωτογραφίες. Τι γινόταν στην πόλη όταν ...

Διαβάστε περισσότερα

Φωτογραφίες από το ελληνικό καλοκαίρι άλλης εποχής...

Το καλοκαίρι είναι η ωραία εποχή στην Ελλάδα! Δεν είναι τυχαίο πως εδώ και δεκαετίες διάσημοι άνθρωποι από όλο τον κόσμο επισκέπτονται την χώρα μας για διακοπές! Το πλούσιο φως του ήλιου είναι διάχυτο από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Το γαλάζιο του ...

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία των Ποντίων στην Αιτωλοακαρνανία

Για ορισμένους, η Γενοκτονία των Ποντίων, μοιάζει με παραμύθι. Σε άλλους φαντάζει ως ένα απόμακρο τραγικό γεγονός που συνέβη κάπου, κάπως, κάποτε. Κάποιοι δεν γνωρίζουν. Για μερικές χιλιάδες αποτελεί ημέρα μνήμης: 353.000 Έλληνες, άνδρες και γυναίκες, παιδιά, έφηβοι, νέοι και γέροι, πεταμένοι κάπου στις πλαγιές, ...

Διαβάστε περισσότερα

Η κόρη του αρχιΝαζί που εκτέλεσε τον δολοφόνο του Τσε-Tου Β. Λεβεντογιάννη

Βολιβιανή ζούγκλα, χωριό Λα Ιγκέρα, πρόποδες Άνδεων, ξημέρωμα 9ης Οκτωβρίου 1967 Ο συνταγματάρχης του βολιβιανού στρατού Ρομπέρτο Κιντανίλια Περέιρα είχε κάθε λόγο να πετάει στα σύννεφα από χαρά. Ίσιωσε με τον δείκτη και τον αντίχειρά του το λεπτό, φροντισμένο μαύρο μουστάκι του και προέταξε το σαγόνι ...

Διαβάστε περισσότερα

Αποσχιστικά κινήματα σε Γεωργία και Μολδαβία-Της Πολυτίμης Βιντσιλαίου

Το φαινόμενο της απόσχισης[1] εμφανίζεται ανά περιόδους στη διεθνή σκηνή ,επαναπροσδιορίζοντας τα σύνορα των εθνών-κρατών και οδηγώντας την ανθρωπότητα σε νέες περιπέτειες. Ίσως ο πιο αντιπροσωπευτικός ορισμός του φαινομένου να εντοπίζεται στα λόγια του Κάρλ Μάρξ ‘’Απόσχιση , η γεροντική ασθένεια του εθνικισμού’’. Πρόκειται συνεπώς ...

Διαβάστε περισσότερα

Το βατερλώ των Γάλλων στο Βιετνάμ και ο...άκαπνος Ζαν-Μαρί Λεπέν-Του Βενιζέλου Λεβεντογιάννη

«Για κάθε Γάλλο στρατιώτη που θα στέλνετε στη χώρα μου, να έχετε έτοιμο και το φέρετρό του για να τον υποδεχτεί στη χώρα σας».Χο Τσι Μινχ 5 Μαΐου 1954, Λάος, Χερσόνησος Ινδοκίνας Το Boeing της Air France τροχοδρόμησε στον διάδρομο του αεροδρομίου της Βιεν - ...

Διαβάστε περισσότερα

H μυθιστορηματική ζωή του Πτέραρχου Ιωάννη Αναγνωστόπουλου

Ο πτέραρχος Αναγνωστόπουλος επέδειξε μεγαλείο ψυχής και δύναμης αφού βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του απείλησε τους Τούρκους με άμεση κατάρριψη εάν δεν σταματούσαν τις παραβιάσεις στα Δωδεκάνησα το 1963.Ωστόσο, η θαρραλέα προειδοποίησή του προς τους Τούρκους δεν είναι το μοναδικό γεγονός που πρέπει να ...

Διαβάστε περισσότερα

Το…χαρτονόμισμα του Αγρινίου

Δεν είναι ίσως ευρέως γνωστό ότι το Αγρίνιο είναι από τις λίγες πόλεις της Ελλάδος που είχαν τοπικό χαρτονόμισμα (εκφραζόμενο βέβαια σε δραχμές) σε πολύ πρόσφατη εποχή. Εκδοτήριο του τοπικού αυτού χαρτονομίσματος ήταν το τοπικό υποκατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδος. Επρόκειτο για “επιταγές” που έφεραν ...

Διαβάστε περισσότερα

Σπάνιες φωτογραφίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη

H Αλίκη Βουγιουκλάκη είναι ίσως το πιο πολυφωτογραφημένο πρόσωπο της Ελλάδας και ακόμα και σήμερα, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό της, το φως της δημοσιότητας βλέπουν άγνωστες φωτογραφίες που αποδεικνύουν για ακόμα μία φορά, γιατί η Αλίκη Βουγιουκλάκη ήταν η εθνική μας σταρ. Η Βουγιουκλάκη ...

Διαβάστε περισσότερα

Το...αρχείο των κολοσσών

Apple, ΒΜW, Canon, Coca Cola...όλες τους είναι σήμερα «ηγέτες» στον κλάδο τους, όμως η αρχή τους ήταν πολύ πιο ταπεινή! Το πρώτο προϊόν της Coca Cola δεν έμοιαζε σε τίποτα με το γνωστό αναψυκτικό που πίνουμε σήμερα και ο πρώτος υπολογιστής της Apple έμοιαζε περισσότερο ...

Διαβάστε περισσότερα

29 Μαΐου 1453...Εάλω η Πόλις

Για την επιβίωσή της η Κωνσταντινούπολη πάλεψε θαρραλέα αλλά η μοίρα της είχε ήδη προδιαγραφεί 249 χρόνια πριν, όταν την είχαν κουρσέψει οι Σταυροφόροι και οι Ενετοί της χριστιανικής Δύσης (βλ. τεύχος 11, 4.5.03). Το βυζαντινό κράτος διασπάστηκε τότε σε τρία μέρη: στην Αυτοκρατορία της ...

Διαβάστε περισσότερα

H τελευταία απόπειρα δολοφονίας κατά Έλληνα πρώην πρωθυπουργού

Ογδόντα τέσσερα χρόνια πριν έγινε η τελευταία απόπειρα δολοφονίας κατά πρώην πρωθυπουργού στην Ελλάδα. Η απόπειρα έγινε κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου το βράδυ της 6ης Ιουνίου 1933, κατά τη διάρκεια επιστροφής του, μαζί με τη σύζυγό του, από γεύμα στην Κηφισιά. Ο Βενιζέλος και η σύζυγός ...

Διαβάστε περισσότερα

Tο άγνωστο δεύτερο «Ζάλογγο»

Η ιστορική μονή Σέλτσου βρίσκεται σε ορεινό όγκο πάνω σε έναν λόφο στις όχθες του Αχελώου ποταμού στο χωριό Πηγές Άρτας. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή χρονολογείται το 1697 μ.χ. Ανάμεσα στους κτήτορες ήταν και δύο ...

Διαβάστε περισσότερα

Από ένα μπακάλικο στο Αγρίνιο στα σουπερμάρκετ του κόσμου

Ο Ευστράτιος, ο Ευθύμιος και ο Γεώργιος Πιστιόλας, ιδρυτές της εταιρείας «Αgrino», ειδικευμένης στο ρύζι αλλά και στα όσπρια, από νωρίς έμαθαν τα μυστικά του εμπορίου τροφίμων από τον πατέρα τους. Λίγο μετά τον πόλεμο στην πλατεία Χατζοπούλου στο Αγρίνιο στο μπακάλικο του Κωνσταντίνου Πιστιόλα ...

Διαβάστε περισσότερα

«Το χωριό που νίκησε το θάνατο»

23 Ιανουαρίου 1963. Κυριακή πρωί. Το μεγαλύτερο τμήμα του Μικρού Χωριού Ευρυτανίας χάνεται εξαιτίας κατολίσθησης του βουνού Κρι. Μέσα σε λίγα λεπτά τεράστιος όγκος από λάσπη, χώμα και βράχια παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμά του και φέρνει την καταστροφή. Δεκατρείς άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους, ...

Διαβάστε περισσότερα

"Αρχόντισσα":η τραγική ιστορία του τραγουδιού

Αυτό το τρίλεπτο αριστούργημα ,χασάπικο αργό του 1938, σε πρώτη εκτέλεσις με τον Στράτο και τον Στελλάκη Περπινιάδη που νομίζω είναι και η καλυτέρα, της προκατοχικής και πιό δημιουργικής του περίοδος , γραμμένο στη Σαλονίκη όπου ο συνθέτης υπερετούσε στο Τάγμα Τελεγραφητών και στη συνέχεια ...

Διαβάστε περισσότερα

Μέγας Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη:H επικράτηση του Χριστιανισμού

Ο Μέγας Κωνσταντίνος Πρόκειται για τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα, επί των ημερών του οποίου κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκεία και προωθήθηκε η χριστιανική πίστη η οποία μέχρι τότε ήταν υπό διωγμό. Την εποχή που ο πατέρας του Κωνστάντιος υπηρετούσε στα Ανάκτορα, ο Κωνσταντίνος βρισκόταν στην αυλή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού ...

Διαβάστε περισσότερα

Η συγκλονιστική ιστορία του μπακάλη που έδωσε το όνομα του στα Εξάρχεια!

Στη πλατεία του χωριού Πουρνιά Κονίτσης υπάρχει η προτομή ενός Ηπειρώτη ευεργέτη που εκτός όλων των άλλων στον ίδιο οφείλεται και η ονομασία μιας ολόκληρης περιοχής των Αθηνών. Πρόκειται για τη προτομή του Βασιλείου Έξαρχου ο οποίος καταγόταν από το όμορφο αυτό Κονιτσοχώρι που βρίσκεται κτισμένο ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Θρύλος του αρματολού Γιάννη Σταθά από τον Βάλτο Αιτωλοακαρνανίας

Ποιός ήταν ο αρματολός Γιάννης Σταθάς (1758-1812): Ήταν συναγωνιστής του ξακουστού Νοκοτσάρα και πρωταγωνίστησε σε διάφορες φάσης της επανάσταση. Το πιο μεγάλο επίτευγμα του είναι οτι αρμάτωσε τα «μαύρα καράβια», εβδομήντα πλοιάρια τα οποία έβαψε στο αυτό χρώμα για να κάνουν κουρσάρικες επιδρομές κατά των ...

Διαβάστε περισσότερα

Δίκη του Ναυτικού 1948:Ένα συνειδητό δικαστικό έγκλημα-Του Βενιζέλου Λεβεντογιάννη

Οδός Σανταρόζα, έκτακτο Στρατοδικείο, Δίκη του Ναυτικού, Μάιος 1948 «Πρόκειται για αντεθνική συνωμοσία ασυνήθιστης μορφής. Ο κυριότερος σκοπός των κατηγορουμένων ήταν να βυθίσουν τον Στόλο. Οι κατηγορούμενοι είναι ανώμαλοι εγκληματίες και τους φταίει η κακή τους κεφαλή καθώς και η εσωτερική τους προδιάθεση όταν υπηρετούσαν στον ...

Διαβάστε περισσότερα

Κωνσταντίνος Κουκίδης:Έπεσε από την Ακρόπολη με τη σημαία λίγο πριν υψωθεί η σβάστικα

Η παράδοση της πρωτεύουσας στους Γερμανούς – Η θυσία του Κουκίδη – Επίσημα και ανεπίσημα στοιχεία – Τα επιχειρήματα όσων θεωρούν «μύθο και θρύλο» την πράξη του Κουκίδη Με ένα ακόμα επίμαχο θέμα θα ασχοληθούμε στο άρθρο αυτό. Πρόκειται για ένα πρόσωπο που αν υπήρξε, σίγουρα ...

Διαβάστε περισσότερα