Μέγας Κωνσταντίνος και Αγία Ελένη:H επικράτηση του Χριστιανισμού

TIME-DOC
16 Μαΐου 2017 01:12:00

Ο Μέγας Κωνσταντίνος

Πρόκειται για τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα, επί των ημερών του οποίου κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκεία και προωθήθηκε η χριστιανική πίστη η οποία μέχρι τότε ήταν υπό διωγμό. Την εποχή που ο πατέρας του Κωνστάντιος υπηρετούσε στα Ανάκτορα, ο Κωνσταντίνος βρισκόταν στην αυλή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στη Νικομήδεια, κατέχοντας το αξίωμα του Χιλίαρχου. Όταν όμως οι δύο Αύγουστοι, Διοκλητιανός και Μαξιμιανός παραιτούνται από τα αξιώματά τους, στο αξίωμα του Αυγούστου προάγονται ο Κωνστάντιος για τη Δύση και ο Γαλέριος για την Ανατολή. Όταν πεθαίνει ο Κωνστάντιος (306) ο στρατός της δύσης αναγνώρισε ως Αύγουστο τον Κωνσταντίνο.

Ο Κωνσταντίνος, λοιπόν, ανακηρύχθηκε σε Αύγουστο κατόπιν της νίκης του εναντίον του Μαξεντίου. Ο ιστορικός Ευσέβιος, αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος δεν γνώριζε καλά-καλά σε ποιόν ακριβώς Θεό να προσευχηθεί για να αντιμετωπίσει τον Μαξέντιο. Όταν, όμως, άρχισε να αναπέμπει παρακλήσεις, μετά το μεσημέρι φάνηκε στον ουρανό ένα σημείο, ο Σταυρός με την περίφημη επιγραφή «εν τούτῳ νίκα». Έτσι, έχοντας τη βεβαιότητα της θείας συμπαράστασης επιτίθεται εναντίον του Μαξεντίου, τον οποίο και κατατροπώνει.

Μετά τα γεγονότα αυτά και αφού πλέον είναι ο μόνος άρχων της Αυτοκρατορίας, ο Κωνσταντίνος θα πάρει μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ανθρωπότητας: μεταφέρει την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας από τη Ρώμη σε ένα ψαροχώρι του Βοσπόρου και πάνω στο παλαιό Βυζάντιο οικοδομεί την Κωνσταντινούπολη. Αξιοσημείωτο γεγονός, μεταξύ άλλων, είναι η υπογραφή του διατάγματος των Μεδιολάνων το 313, το οποίο προέβλεπε να σταματήσουν οι διωγμοί και να αποφυλακισθούν οι πιστοί. Το διάταγμα υπογράφηκε με την ευκαιρία του γάμου του Λικινίου με την αδελφή του Κωνσταντία.

Με την επικράτηση του Χριστιανισμού ξεκινούν και οι πρώτες έριδες στο σώμα της Εκκλησίας. Η πρώτη βόμβα που θα ταράξει τα θεμέλιά της είναιο Άρειος ο οποίος θα υποστηρίξει τη μια και μόνη φύση του Ιησού Χριστού. Ο Κωνσταντίνος αντιλαμβανόμενος το πρόβλημα που προκαλούσαν οι αιρέσεις στη συνοχή της Αυτοκρατορίας συγκαλεί την Α' Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαι της Βιθυνίας το 325, η οποία και αποφάνθηκε ότι ο Άρειος διδάσκει αιρετικές απόψεις.

Μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου ο ίδιος ο Κωνσταντίνος ανέλαβε την γνωστοποίηση των σχετικών αποφάσεων προς όλη την επικράτεια της Αυτοκρατορίας. Ο Άρειος, όμως, και οι ομόφρονές του παραπλάνησαν τον Κωνσταντίνο ασκώντας την φιλολογική και φιλοσοφική τους τέχνη έπεισαν τον Κωνσταντίνο ότι η διδασκαλία τους δεν αφίσταται από το δόγμα της Οικουμενικής Συνόδου.

Αποτέλεσμα της επέμβασης αυτής του Αρείου ήταν η σύγκληση νέας συνόδου το 327 μ.Χ., η οποία ανακάλεσε τον Άρειο από την εξορία και αποκατέστησε τους ομοφρόνους του Επισκόπους Νικομηδείας Ευσέβιο και Νικαίας Θεόγνιο. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από πλευράς Ορθοδόξων, γι’αυτό, τόσο ο Αλεξανδρείας Αλέξανδρος, όσο και ο Μέγας Αθανάσιος δεν συμβιβάστηκαν με τις αποφάσεις της Συνόδου, παρόλο που ο Αυτοκράτορας απειλούσε με καθαίρεση. Ακολούθως, νέα Σύνοδος αιρετικών Επισκόπων, που συνήλθε στην Αντιόχεια το 330, καθαίρεσε και εξόρισε τον ο Άγιο Ευστάθιο, Επίσκοπο Αντιοχείας και στη συνέχεια, το 335, άλλη Σύνοδος, που έγινε στην Τύρο της Συρίας, επέβαλε την ποινή της καθαιρέσεως στον Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος, ως εκ τούτου ζήτησε από τον Κωνσταντίνο να τον ακούσει, αλλά ο Αυτοκράτορας, στην αρχή, δεν αποδέχτηκε την πρόταση του Αθανασίου, παρά μόνο όταν ο μεγάλος αυτός θεολόγος είπε σε αυτόν: «Δικάσει Κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ».

Μετά την ακρόαση, και αφού ο Κωνσταντίνος κάλεσε όλους αυτούς που συμμετείχαν στη Σύνοδο της Τύρου, ο Ευσέβιος Νικομηδείας παρουσιάστηκε, με άλλο επιχείρημα ενώπιον του Αυτοκράτορα, αυτή τη φορά, θέτοντας το θέμα της δήθεν παρεμπόδισης της μεταφοράς σιταριού. Ο Αυτοκράτορας εξόρισε, τελικά, τον Μέγα Αθανάσιο στα Τρέβιρα της Γαλλίας, όμως δεν επικύρωσε την απόφαση της Συνόδου εκείνης και παράλληλα δεν προχώρησε σε αναπλήρωση της επισκοπικής έδρας της Αλεξάνδρειας. Το ζήτημα του Αρείου έλυσε την περίοδο εκείνη η Πρόνοια του Θεού, αφού την παραμονή της πανυγηρικής αναγνώρισης του Αρείου, αυτός απέθανε με φρικτό τρόπο ενώ βρισκόταν στο αποχωρητήριο.

Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος σε όλη του τη ζωή λάτρευε τον θεό Ήλιο, λίγο πριν πεθάνει αποφάσισε να βαπτισθεί χριστιανός. Κατά το μυστήριο είπε και την περίφημη φράση: «Νυν αληθεί λόγω μακάριον οιδ’ εμαυτόν, νυν της αθανάτου ζωής πεφάναι άξιον, νυν του θείου μετειληφέναι φωτός πεπίστευκα». Από τότε και μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του το 337 σε προάστιο της Νικομήδειας δεν ενδύθηκε βασιλικό μανδύα. Ή κοίμησή του σημειώθηκε εννέα χρόνια μετά την κοίμηση της μητέρας του σε ηλικία 63 ετών και έγινε την ημέρα της εορτής της Πεντηκοστής, όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευσέβιος.

Η Αγία Ελένη

Η Αγία Ελένη ήταν η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Γεννήθηκε στο Δρέπανο της Βιθυνίας (Γιάλοβα Μ. Ασίας) στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. Είκοσι περίπου χρόνια μετά τη γέννησή της, η Ελένη γνωρίστηκε με τον Κωνστάντιο Χλωρό, αξιωματούχο της Αυτοκρατορίας, τον οποίο παντρέυτηκε το 270, με βάση πρόνοια ειδικού νόμου, ο οποίος επέτρεπε το γάμο αξιωματούχων με γυναίκες λαϊκής καταγωγής. Ο Κωνστάντιος ήταν συγγενής του Κλαυδίου, ο οποίος βασίλευσε πριν από τον Διοκλητιανό και προσελήφθει στα ανάκτορα από τον Διοκλητιανό. Καρπός του γάμου της Ελένης και του Κωνστάντιου ήταν ο Κωνσταντίνος, ο μετέπειτα μονοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον οποίο η Αγία Ελένη γέννησε στη Ναϊσσό της Μοισίας (Νίσσα Σερβίας).

Προκειμένου, όμως, ο Κωνστάντιος να προβιβαστεί από τον Διοκλητιανό σε Καίσαρα Γαλατίας, Ισπανίας και Βρεττανίας χώρισε την Αγία Ελένη και παντρεύτηκε την ανιψιά του Μαξιμιανού Θεοδώρα. Τότε, η Αγία Ελένη μαζί με τον Κωνσταντίνο παρέμειναν υπό φρούρηση του Διοκλητιανού και στη συνέχεια του Γαλέριου, για να μπορούν να ελέγχουν τον Κωνστάντιο. Ωστόσο, η ανάληψη του Καισαρικού αξιώματος από τον Κωνστάντιο λειτούργησε ευνοϊκά για την Εκκλησία, αφού ακόμη και κατά την περίοδο των διωγμών, που εξαπέλυσε ο Διοκλητιανός, οι πιστοί σε αυτή την περιοχή δεν καταδιώχτηκαν. Επίσης, με την άνοδο του Χλωρού στο αξίωμα αυτό ανοίχθηκε ο δρόμος και για τον γιό του Κωνσταντίνο.

Η Αγία Ελένη επανήλθε στη δημόσια ζωή κατά την ανάδειξη του Κωνσταντίνου σε Καίσαρα το 306, οπότε ο Κωνσταντίνος την έφερε κοντά του στα Τρέβηρα και ακολούθως την πήρε μαζί του στη Ρώμη, όταν επρόκειτο να ανακηρυχθεί σε Αύγουστο. Η Αγία ανακηρύχθηκε σε Αυγούστα από τον Κωνσταντίνο, όταν αυτός παρέμεινε μονοκράτορας νικώντας τον Λικίνιο, ενώ στην πορεία λειτούργησε ως σύμβουλος και συνεργάτιδά του. Αυτή η αγάπη και ο σεβασμός του Κωνσταντίνου προς την μητέρα του φάνηκε και με την ύψωση δύο στηλών στη μεγάλη πλατεία «Φόρος», η μία στο όνομα της Αγίας Ελένης και η άλλη στο όνομά του, και ανάμεσα τους ένας σταυρός, που έφερε την επιγραφή: «Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού πατρός, Αμήν». Επίσης, για να την τιμήσει, έκοψε νομίσματα με τ” όνομα και τη μορφή της και μετονόμασε το Δρέπανο σε Ελενόπολη.

Ακόμη, μεταξύ άλλων, παραχώρησε στη μητέρα του το ανάκτορο στο Σεσσόριο του Λατερανού, όπου έκτισε μία εκκλησία, ώστε αυτή να μπορεί να επιτελεί φιλανθρωπικό και πνευματικό έργο. Στη συνέχεια, η Αγία Ελένη, με τη συγκατάθεση του Κωνσταντίνου, ανάλαβε η ίδια την ευθύνη της ανοικοδόμησης ναών και το κτίσιμο νέων εκκλησιών και ευαγών ιδρυμάτων σε όλη την επικράτεια της Αυτοκρατορίας. Ο ιστορικός Ευσέβιος αναφέρει σχετικά: «Ελένη Αυγούστα…ευσεβούς τεκμήρια διαθέσεως ίδρυσε».

Πέραν όμως της ζωής και του έργου της Αγίας Ελένης στο πλευρό του γιού της, το πιο σημαντικό γεγονός που σφράγισε την ίδια ήταν η μετάβασή της στους Αγίους Τόπους. Εκεί σύμφωνα με την Παράδοση, κατόπιν θεϊκού σημείου, βρήκε τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου το 326 μ.Χ. Όταν έφθασε στα Ιεροσόλυμα, λοιπόν, καθ’ υπόδειξη του Αγίου Κυριάκου, που ήταν Εβραίος και τότε λεγόταν Ιούδας, αλλά και με βάση μία παράδοση που έλεγε ότι μετά την Αποκαθήλωση ο Τίμιος Σταυρός πετάχθηκε σε λάκκο, κοντά στον Γολγοθά, άρχισε αμέσως τις σχετικές έρευνες.

Επειδή όμως επρόκειτο για υπέρογκη εργασία, οι έρευνες στράφηκαν στο μέρος εκείνο, όπου βλάστανε το λουλούδι βασιλικός, του οποίου η ευωδία ήταν έντονη. Ο χρονογράφος Γεώργιος μοναχός σημειώνει το γεγονός της ευρέσεως ως εξής: «Μαθών δε ο Επίσκοπος (Μακάριος), τα της Βασιλικής ελεύσεως…πάντας παρακάλεσε ησυχία να κάμουσι και σπουδαιοτέραν ευχήν υπέρ τούτου, στον Θεό προσέφερε… Τούτου δε γενομένου, ευθύς θεόθεν εδείχθη στον Επίσκοπο ο τόπος, όπου ο ακαθάρτου δαίμονος, ο ναός και το άγαλμα της Αφροδίτης υπήρχε. Τότε η βασίλισσα, πλήθος πολύ τεχνιτών και εργατών συγκέντρωσε και εκ βάθρων το αισχρό οικοδόμημα κατέστρεψε. Τούτου δε γενομένου, ανεφάνη το θείον Μνήμα, ο τόπος του κρανίου και τρεις καταχωμένοι σταυροί…Αμηχανία και θλίψη κατέλαβε την Βασίλισσα, αφού κανείς δεν γνώριζε ποιός είναι ο Τίμιος Σταυρός. Ο δε Επίσκοπος μετά πίστεως έλυσε την απορία…Γυναίκα άρρωστη, υπό πάντων απεγνωσμένη και τα λοίσθια πνέουσα, έφεραν μεταξύ των σταυρών…Με τη σκιά του Τιμίου Σταυρού η ασθενούσα…ευθέως αναπήδησε, δοξάζουσα μετά μεγάλης φωνής τον Θεό…Η δε Βασίλισσα Ελένη, μετά χαράς μεγάλης παρέλαβε τον Σταυρό…και μέρος αυτού παρέδωσε στον Επίσκοπο της πόλεως» (Γεώργιος Μοναχός, Περί της ευρέσεως του σταυρού, 110.620-621).

Επίσης, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει ότι στον Γολγοθά βρέθηκαν τρεις σταυροί, από τους οποίους ο ένας διαγνώστηκε ότι ανήκει στον Ιησού Χριστό. Το Συναξάρι της εορτής της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού αναφέρει: «διαπορούσης δε της Βασιλίσσης (δηλ. της Αγίας Ελένης), τίς αν είη ο του Κυρίου Σταυρός, διά της εις θανούσαν γυναίκα χήραν θαυματουργίας δείκνυται· και ανέστη τη τούτου προσψαύσει· των δε λοιπών δύο σταυρών των Ληστών μηδέν εις τούτο ενδειξαμένων εις θαυματοποιΐας υπόδειγμα».

Μετά το σημείο αυτό η Αγία Ελένη αποφάσισε να οικοδομήσει επί τόπου το ναό της Αναστάσεως, ένα ακόμη ναό επάνω από το Σπήλαιο της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ και άλλους δύο, ένα στο όρος της Αναλήψεως και ένα στο ορός Θαβώρ.

Κατόπιν, η Αγία Ελένη αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη, μεταφέροντας μαζί της τεμάχια του Τιμίου Ξύλου. Στην πορεία της πέρασε για δεύτερη φορά από την Κύπρο. Έτσι αποβιβάστηκε νότια του νησιού κοντά στο σημερινό Ζύγι. Η περιοχή στην οποία αποβιβάστηκε, υπήρχε ένα ποτάμι, το οποίο τότε ονομάστηκε βασιλοπόταμο, κοντά στο οποίο εναπόθεσε τους σταυρούς – κατά την παράδοση, επειδή οι τρεις σταυροί είχαν παραμείνει μαζί για πολλά χρόνια, τους αποσύνδεσε, έσμιξε τα ξύλα τους και τους ξαναέφτιαξε. Από το ξύλο του υποποδίου του σταυρού του Χριστού έφτιαξε, επίσης, ένα άλλο μικρό σταυρό.

Εκεί, εξαντλημένη καθώς ήταν, η ογδοντάχρονη Αγία, έγειρε για να ξεκουραστεί λίγο, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την πορεία της προς την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με την Παράδοση κατά τη διάρκεια του ύπνου της, ένας νέος με αγγελική μορφή της είπε: «Σεβαστή μου βασίλισσα, είμαι απεσταλμένος του Παναγάθου Θεού, για να σου εκφράσω το θέλημά Του. Όπως εκεί στα Ιεροσόλυμα έκτισες ναούς, για να δοξάζεται και να υμνείται ο Θεός, έτσι κι εδώ, σε τούτο το νησί το ευλογημένο, πρέπει να πράξεις το ίδιο. Να κτίσεις κι εδώ ιερό ναό, τον οποίο μάλιστα να θεμελιώσεις με το Τίμιο Ξύλο, για να προσκυνείται και να δοξάζεται στους αιώνες ο Σταυρός του Κυρίου από τους κατοίκους αυτού του τόπου. Εδώ θα ζουν Χριστιανοί μέχρι τη συντέλεια του κόσμου».

Η Αγία όταν ξύπνησε, διέταξε αμέσως να γίνει όπως ο λαμπρός εκείνος νέος της υπέδειξε. Ο ένας όμως από τους μεγάλους σταυρούς είχε εξαφανιστεί και εθεάθη στην κορυφή του βουνού Όλυμπος. Εκεί, λοιπόν, βρέθηκε το Τίμιο Ξύλο, το οποίο προς στιγμή είχε χαθεί. Τότε, η Αγία Ελένη με τους συνεργάτες της έκτισαν ναό τον οποίο εγκαινίασαν με το τίμιο Ξύλο και από τότε (327) το βουνό αυτό ονομάζεται Σταυροβούνι, όπου μέχρι σήμερα υπάρχει η ομώνυμη Ιερά Μονή.

Κατόπιν η Αγία αναχώρησε για την Βασιλεύουσα, όπου ο Κωνσταντίνος υποδέχθηκε τον Τίμιο Σταυρό, τους τέσσερις Ήλους (=καρφιά) και την μητέρα του με κάθε λαμπρότητα. Σημειώνουμε ότι απ’αυτούς τους τέσσερις Ήλους, οι δύο τοποθετήθηκαν στο Στέμμα, το οποίο φορούσε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος.

Η Αγία Ελένη κοιμήθηκε ένα χρόνο αργότερα, σε ηλικία 81 περίπου ετών (328-329) ενώ σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του Τιμίου Ξύλου φυλάγεται στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου στο Άγιο Όρος.

 

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Κ.Καραμανλής-Α.Παπανδρέου:σχεδίαζαν πράγματι να βυθίσουν το Χόρα;

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε μία δική του θεωρία για τη σχέση λέγειν και πράττειν στην πολιτική. Έλεγε πως στην πολιτική γίνονται πολλά που δεν λέγονται και άλλα που λέγονται ,αλλά δεν γίνονται. Και επέμεινε σ’αυτό.Ιδιαίτερα στο κομμάτι γι αυτά που «γίνονται ,αλλά δεν λέγονται». Στην κατηγορία ...

Διαβάστε περισσότερα

«Αβέρωφ» για να θυμόμαστε τις νίκες, «Αρτεμίσιον» για να θυμούνται τις ήττες

Κάναμε το θρυλικό θωρηκτό Αβέρωφ μουσείο για να θυμόμαστε τις περιφανείς νίκες που μας χάρισε στους Βαλκανικούς πολέμους και όχι μόνο. Οι Ιρανοί ,που ως γνωστόν είναι οι απόγονοι των αρχαίων Περσών και σημερινοί σύμμαχοι των Τούρκων ,ακολούθησαν έναν εντελώς αντίστροφο δρόμο. Έδωσαν σε ένα ...

Διαβάστε περισσότερα

Το πολυτελές νεοκλασικό ,όπου «έδρασε» η σκληρότερη τρόικα

Φτωχοί μεν , άρχοντες δε. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει κανείς περνώντας από τη συμβολή των οδών Βασ. Γεωργίου και Στησιχόρου, όπου και το επιβλητικό νεοκλασικό κτήριο που κτίστηκε στα χρόνια της απόλυτης φτώχειας του ελληνικού κράτους για να στεγάσει τις επιτροπές ελέγχου των οικονομικών του ...

Διαβάστε περισσότερα

Θερμά επεισόδια για ένα μούσι,για μία κουτσουλιά και ένα χαστούκι…-Του Μιχάλη Κανιμά

Έχουν δίκιο όσοι επισημαίνουν τον κίνδυνο θερμού επεισοδίου ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Θα έχουν υπόψη τους ότι η παγκόσμια ιστορία είναι γεμάτη από πολέμους που προκλήθηκαν δι ‘ασήμαντον αφορμήν. Άσχετα αν σε μερικές περιπτώσεις τα αίτια ήταν πολύ σοβαρά . Το 1838 η Γαλλία ...

Διαβάστε περισσότερα

Παρέμβαση Θουκυδίδη στη διαμάχη Ελλάδος-Τουρκίας

Ποιος έχει δίκιο στην διένεξη Ελλάδος -Τουρκίας ; Ρωτώ τον μεγάλο αρχαίο ιστορικό Θουκυδίδη. Έχουν δει τόσο πολλά τα μάτια του ,έχει περιγράψει τόσες και τόσες εντάσεις μεταξύ κρατών και τόσους και τόσους πολέμους , έ , όλο και κάτι θα ξέρει, δεν μπορεί..: «Στις ανθρώπινες ...

Διαβάστε περισσότερα

Πως τα ταξί έσωσαν το Παρίσι από τους Γερμανούς-Tου Βενιζέλου Λεβεντογιάννη

6 Σεπτεμβρίου 1914 - Παρίσι Ο Ρισάρ Μαρσέλ ανασηκώθηκε από το κάθισμα του καθώς οδηγούσε και ίσιωσε τον καθρέπτη του αυτοκινήτου του. Κοίταξε μέσα το είδωλο του. Πέρασε την παλάμη του από το αξύριστο του πρόσωπο και χαμογέλασε στον εαυτό του. Ο ήλιος έπεφτε γλυκά και ...

Διαβάστε περισσότερα

Μία 20ετία σαν παραμύθι για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Σε ημέρες επικίνδυνης ελληνοτουρκικής αντιπαλότητας σαν κι αυτές που διανύουμε ,το παρακάτω κείμενο θα μπορούσε να περιγράφει το όραμα ενός ρομαντικού πολιτικού για το μέλλον των σχέσεων μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών. Θα μπορούσε επίσης να ήταν αποκύημα της φαντασίας ενός φαντασιόπληκτου ιστορικού -τόσο ασύμβατα ...

Διαβάστε περισσότερα

Ανδριανούπολη : H πιο πολύφερνη νύφη του πλανήτη

Η Ανδριανούπολη με τις φυλακές υψίστης ασφαλείας ,όπου κρατούνται οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί είναι το πιο διαφιλονικούμενο σημείο του πλανήτη ,σύμφωνα με τον στρατιωτικό ιστορικό Τζον Κίγκαν (1934-2012). Αυτό το οφείλει στη γεωγραφική της θέση . Η Ανδριανούπολη ,υπήρξε το θέατρο τουλάχιστον 16 μεγάλων μαχών ...

Διαβάστε περισσότερα

Αγρίνιο:Η εκτέλεση των 120 τη Μ.Παρασκευή 14 Απριλίου του 1944

Λαός χωρίς μνήμη,είναι λαός χωρίς μέλλον! Υπάρχουν σελίδες στη σύγχρονη ιστορία μας που και να θέλουμε δεν μπορούμε να τις ξεχάσουμε γιατί είναι βαθιά χαραγμένες στου νου και την καρδιά μας. Στις 14 Απριλίου του 1944 ήταν Μεγάλη Παρασκευή ,ίσως η πιο μαύρη Μ. Παρασκευή στην ιστορία ...

Διαβάστε περισσότερα

Τι σχέση έχει ο Ερντογάν με τον...Τρωικό πόλεμο;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η τακτική που ακολουθεί ο Ερντογάν σε σχέση με την Ελλάδα είναι ένα είδος ψυχολογικού πολέμου που εφαρμόζει όποιος δεν θέλει να πάει πολεμήσει , αλλά να πάρει όσα νομίζει πως του ανήκουν χωρίς να χυθεί αίμα. Οι κινήσεις του αποσκοπούν στο ...

Διαβάστε περισσότερα

Δια χειρός Θεμιστοκλέους η πρώτη προκήρυξη στην ιστορία

Ο Θεμιστοκλής δεν ήταν μόνο ένας μεγάλος στρατηγός , ήταν και ένας μεγάλος προπαγανδιστής. Στον σπουδαίο αυτόν Αθηναίο ήρωα αποδίδεται η πρώτη αρχέγονη προκήρυξη με την οποίαν επιχείρησε -και πέτυχε τελικά -να σπείρει ηττοπάθεια και άλλα ζιζάνια στο στρατόπεδο των Περσών , λίγο πριν από ...

Διαβάστε περισσότερα

Φρικτή εμπειρία: Αιχμάλωτος των Τούρκων στα Άδανα για 42 ημέρες

Ο Κωστής Ευριπίδης είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, πρόεδρος της φαρμακευτικής εταιρίας GENESIS Pharma .Στα 65 του χρόνια είναι γεμάτος εμπειρίες από το μέτωπα της ζωής και της οικονομίας , αλλά τις πιο ζωηρές αναμνήσεις τις έχει από το πολεμικό μέτωπο του 1974, όπου πολεμώντας τους ...

Διαβάστε περισσότερα

"O Ιησούς έζησε και πέθανε ή πέθανε και...έζησε;"

Ηδη απο το τέλος του 20ου αιώνα πολλοί συγγραφείς αμφισβήτησαν την ύπαρξη του Ιησού Χριστού και υποστήριξαν την άποψη ότι πρόκειται για μιά Ιδέα και όχι για ένα πραγματικό πρόσωπο. Ομως οι ιστορικές πηγές τους διαψεύδουν. Τα ντοκουμέντα δεν επιδέχονται διάψευση. Αλλωστε στους αρχαίους χρόνους δεν ...

Διαβάστε περισσότερα

Δεν ήταν η Κασσιανή η "εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα γυνή"

Η Οσία Κασσιανή ή Κασσία ή Ικασία ή Εικασία, η Υμνογράφος γεννήθηκε μεταξύ του 805 και του 810 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Θεοφίλου (829 -842 μ.Χ.). Η Κασσιανή, όταν μεγάλωσε συνδύαζε τη σωματική ομορφιά με την εξυπνάδα της. Τρεις βυζαντινοί ...

Διαβάστε περισσότερα

Ερντογάν:Σουλτάνος όχι, εγγονός Σουλτάνου μετά χαράς-Tου Μιχάλη Κανιμά

Και ναι μεν ο Ταγίπ Ερντογάν , τυπικά τουλάχιστον, δεν είναι σουλτάνος ,του αρέσει πολύ , όμως να αυτοσυστήνεται ως εγγονός του σουλτάνου Αλπαρσάν , του ηγέτη των Σελτζούκων , που με τη νίκη τους επί των Βυζαντινών το 1071 στο Μαντζικέρτ πέτυχαν τη μόνιμη ...

Διαβάστε περισσότερα

Κυριακή των Βαίων: τι σημαίνει, πως γιορτάζεται

Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών. Κατά την ημέρα αυτή γιορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τουςΕυαγγελιστές, οι Ιουδαίοι τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια (κλάδους φοινίκων) και απλώνοντας στο ...

Διαβάστε περισσότερα

Η έγερση του Λαζάρου και η σημασία της

Λάζαρος. Εξελληνισμένος τύπος του εβραϊκού Ελεάζαρ. Πρόσωπο της Καινής Διαθήκης, φίλος και μαθητής του Χριστού ο οποίος «ηγέρθη εκ νεκρών» προαναγγέλλοντας την Ανάσταση του Κυρίου. Ο Λάζαρος, που επονομάζεται Δίκαιος και Τετραήμερος, είχε δύο αδελφές, τη Μάρθα και τη Μαρία, η οποία άλειψε με μύρο τα ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι τελευταίες ώρες του Ελληνισμού της Αδριανούπολης-Του Παντελή Στεφ. Αθανασιάδη

Οι τελευταίες ώρες που έζησε ο Ελληνισμός της Αδριανούπολης το 1922, ήταν άκρως δραματικές. Η πόλη στην οποία ο Ελληνισμός άνθισε για χιλιάδες χρόνια, η πόλη με τα περίφημα ελληνικά εκπαιδευτήρια, η πόλη με τους μεγάλους εμπόρους, παραδόθηκε στους Τούρκους, που την πήραν χωρίς να ...

Διαβάστε περισσότερα

Οδός Ζυμπρακάκη…Οδός δόξας στην Κομοτηνή -Του Παντελή Στεφ.Αθανασιάδη

  Στην Κομοτηνή προς την ανατολική έξοδό της υπάρχει η οδός Ζυμβρακάκη, αφιερωμένη στον απελευθερωτή της πόλης το 1920, Παμίκο ή Επαμεινώνδα Ζυμπρακάκη. Η οικογένεια έγραφε το επώνυμό της Ζυμπρακάκης. Οι λόγιοι το εξελλήνισαν σε Ζυμβρακάκης. Οι Ζυμπρακάκηδες ήταν μεγάλη και ιστορική οικογένεια της Κρήτης. Τα μέλη ...

Διαβάστε περισσότερα

Όταν οι πολιτικοί αντί για ρουσφέτια τάζουν αίμα και δάκρυα -Tου Μιχάλη Κανιμά

Σε μία περίοδο κατά την οποίαν οι πολιτικοί τάζουν καλύτερες μέρες στους ψηφοφόρους τους , φαντάζει εντελώς απίθανη η περίπτωση ενός πρωθυπουργού που υπόσχεται στους συμπατριώτες του «τίποτε άλλο εκτός από αίμα, πόνο, δάκρυα και ιδρώτα». Κι όμως στις 13 Μαίου 1940, όταν οι γερμανικές ...

Διαβάστε περισσότερα

Η ομιλία του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα τον Οκτώβρη του 1838

Τον Οκτώβρη του 1838 ο Κολοκοτρώνης παρακολούθησε το μάθημα του γυμνασιάρχη Γεννάδιου στο Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας, ο οποίος διάβασε στους μαθητές ένα έργο του Θουκυδίδη. Ο Κολοκοτρώνης ενθουσιάστηκε από το μάθημα και τον παρακάλεσε να μιλήσει στους μαθητές για την πατρίδα. Ο Γεννάδιος δέχτηκε ...

Διαβάστε περισσότερα

Τι γράφουν τα τουρκικά σχολικά βιβλία για την ελληνική επανάσταση του 1821

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση του τουρκικού σχολικού εγχειριδίου (Emin Oktay, Tarih, Lise: III, έκδ. 1988, σσ. 237-240) και καταδεικνύει τον τρόπο που διδάσκονται οι γείτονες την κοινή μας Ιστορία. Τα σχόλια και οι υποσημειώσεις είναι των συγγραφέων Κατσουλάκου Θ.,Τσαντίνη Κ. από το βιβλίο ...

Διαβάστε περισσότερα

«Καρτερία»: To πλοίο-θρύλος της Επανάστασης του 1821-Tου Παντελή Στεφ.Αθανασιάδη

Η «Καρτερία» υπήρξε ένα από τα γνωστότερα πολεμικά πλοία της Επανάστασης του 1821. Επιπλέον υπήρξε το πρώτο παγκοσμίως ατμοκίνητο πλοίο, που χρησιμοποιήθηκε για πολεμικούς σκοπούς. Οι Αμερικανοί εκείνη την εποχή είχαν κατασκευάσει ατμοκίνητο πολεμικό πλοίο, το οποίο δεν έτυχε να χρησιμοποιηθεί σε ναυμαχίες. Με το ...

Διαβάστε περισσότερα