Η μάχη των Βρυσικών και η αιχμαλωσία διοικητή τάγματος,το 1948-Του Παντελή Στεφ. Αθανασιάδη

TIME-DOC
2 Σεπτεμβρίου 2018 18:48:00

Η δραματική περίοδος του Εμφυλίου Πολέμου, περίοδος αιματοχυσίας και μίσους, κρύβει πολλές ενδιαφέρουσες πτυχές είτε ομαδικές είτε ατομικές. Ο νομός Έβρου, όπου είχε αναπτυχθεί δυναμικό ανταρτικό κίνημα, ταλανίσθηκε ιδιαίτερα, αφού αποτέλεσε θέατρο σκληρών μαχών μεταξύ του στρατού και των ανταρτών.
Η γειτνίαση με τη Βουλγαρία, επέτρεπε στους αντάρτες να έχουν ασφαλή καταφύγια ανασυγκρότησης μετά τις μάχες, να εξασφαλίζουν όπλα και πυρομαχικά και να έχουν κατά περίπτωση και σημαντικές επιτυχίες σε τακτικό επίπεδο.

Η περίπτωση της άγνωστης μάχης των Βρυσικών Διδυμοτείχου, είναι χαρακτηριστική της ατμόσφαιρας που επικρατούσε, γιατί δείχνει και την μαχητικότητα των ανταρτών, αλλά και την σταθερή πεποίθηση στρατιωτών και αξιωματικών να αντιμετωπίσουν την απειλή της ανταρσίας. Επιπλέον η αιχμαλωσία του διοικητή της στρατιωτικής δύναμης, η μεταφορά του στη Βουλγαρία, η δραπέτευσή του και η επάνοδός του στο ελληνικό έδαφος, εν μέσω βουλγαρικών πυρών, δείχνει τις πραγματικές διαστάσεις του αγώνα εκείνης της τραγικής περιόδου. Μιλάμε για γεγονότα, που αφορούσαν το 559 Τάγμα Πεζικού.

Το τάγμα αυτό, υπήρξε δημιούργημα του νέου στρατού, που οργάνωσε η χώρα μας, αμέσως μετά την απελευθέρωση του 1944, στις 14 Δεκεμβρίου 1944, μέσα στη φωτιά των Δεκεμβριανών. Πήρε μέρος σε μάχες γύρω από το Αρχαιολογικό Μουσείο, τα Εξάρχεια και του Γκύζη. Έφυγε για τη Δράμα στις 6 Φεβρουαρίου 1945. Την ονομασία του σε 559 Τάγμα Πεζικού, την έλαβε στις 15 Μαΐου 1946 και υπήχθη στην 27η Ταξιαρχία.

Πώς άρχισε η μάχη…

Στις 15 Ιουλίου 1948 το 559 Τάγμα Πεζικού διατάχθηκε να μετασταθμεύσει από τους Μεταξάδες στην περιοχή Μαυροκκλησίου. Θα ακολουθούσε το δρομολόγιο Μεταξάδες- Παλιούρι- Λάδη- Αβδέλα- Σαύρα- Βρυσικά- Μαυροκλήσι. Η αναχώρηση έγινε στις 10.15΄ το βράδυ της 14ης Ιουλίου.
Το τάγμα είχε ιδιώτη οδηγό, ο οποίος γνώριζε καλά την περιοχή, αλλά οι αντάρτες υπήρχαν παντού.

Ήταν ξημερώματα της 15ης Ιουλίου όταν τμήματα του τάγματος, που ήταν στην περιοχή Καγιάδες νότια των Βρυσικών, και πεζοπορούσε, εβλήθη από τμήματα ανταρτών στις 05.15΄, τα οποία ενισχύθηκαν με άλλους άνδρες από την τοποθεσία Ζωντάν Τεπέ. Είχαν μυδράλια και αυτόματα όπλα και αργότερα εμφανίσθηκε και βαρύς όλμος. «Δεν είχε φέξει ακόμη καλά και τα πυρά ήρχισαν» γράφει το Ημερολόγιο του 1ου Λόγου του 559 Τ.Π. Και λίγο παρακάτω με ασυνήθιστη φρασεολογία για στρατιωτικό κείμενο σημειώνει: «Τα άγρια όπλα του πολέμου σφυρίζουν και πάλι άγρια σαν να θέλουν να ξαπλώσουν παντού το θάνατο». Οι αντάρτες μάχονταν δυναμικά προσπαθώντας πάση θυσία να κρατήσουν τις θέσεις τους στα γύρω υψώματα. Ο στρατός απάντησε με πυρά όλμων. Η μάχη κράτησε ασταμάτητα ως τις 4 το απόγευμα, οπότε ο στρατός άρχισε να συμπτύσσεται ανατολικά.
Εν τω μεταξύ άλλοι αντάρτες από την πλευρά του Ασπρονερίου πρόσβαλαν τη διμοιρία των όλμων, την οποία υπεράσπιζε μια διμοιρία καταδρομέων. Οι αντάρτες μαχόμενοι σκληρά κατόρθωσαν να προσεγγίσουν τα τμήματα του στρατού. Τότε από την ανταλλαγή πυρών έχασε τη ζωή του ο ανθυπολοχαγός Διαβιβάσεων Κωνσταντίνος Σταϊκίδης. Διατάχθηκε η σύμπτυξη του στρατού και η μεταφορά της σορού του ανθυπολοχαγού Σταϊκίδη. Κατά τη σύμπτυξη και τη φόρτωση των όλμων στα μουλάρια, σκοτώθηκε ο ολμιστής Καμέντσης. Οι αντάρτες χτυπούσαν με μυδράλια και όλμους.

Η σύλληψη του διοικητή από τους αντάρτες

Ο διοικητής αντισυνταγματάρχης Ευστάθιος Θεοδωρόπουλος, εκινείτο σε υψώματα και χαράδρες στο πεδίο της μάχης μεταξύ των λόχων και των διμοιριών, κατευθύνοντας τις δυνάμεις του. Κάποια στιγμή, ο αντισυνταγματάρχης κινούμενος μέσα σε χαράδρα δυτικά των Βρυσικών, έπεσε σε ενέδρα τεσσάρων ανταρτών, που ήταν οπλισμένοι με αυτόματα και σε απόσταση ενός μέτρου!!! Αμέσως τράβηξε πιστόλι, αλλά την ίδια στιγμή παραπάτησε και έπεσε μέσα στη χαράδρα. Υπέστη εξάρθρωση του δεξιού ποδιού του. Τον συνέλαβαν αμέσως οι αντάρτες και τον μετέφεραν σε ένα κοντινό σπίτι των Βρυσικών. Τη διοίκηση ανέλαβε ο λοχαγός Μαρινόπουλος. Οι λόχοι συνέχισαν πεισματικά τη μάχη, χωρίς να επηρεασθούν από τη εξαφάνιση του διοικητή τους, αλλά τελικά υποχρεώθηκαν με εντολή της 27ης Ταξιαρχίας να συμπτυχθούν προς το χωριό Μάνη. Από εκεί τους παρέλαβαν αυτοκίνητα και τους μετέφεραν στο Διδυμότειχο. Κατά τη σύμπτυξη σκοτώθηκαν άλλοι δύο στρατιώτες, ο ένας από βλήμα όλμου και ο άλλος από σφαίρα. Στις απώλειες του στρατού, προστέθηκαν και… δύο ημίονοι!

Η εξαφάνιση του διοικητή του τάγματος προκάλεσε πολλές απορίες. Ο ανθυπασπιστής Κ. Λουκάς που υπέβαλε στις 18/7/1948 στο τάγμα αναφορά για τα συμβάντα, κατέληγε γράφοντας:
«Η εξαφάνισις του διοικητού είναι ανεξήγητος, καθ’ όσον ούτος ευρίσκετο μεταξύ της Διμοιρίας Καταδρομών και της Διμοιρίας Όλμων μετά την συμπλοκήν και- κατά γενικήν ομολογίαν- εις θέσιν μη βαλλομένην την στιγμήν εκείνην υπό των συμμοριτών. Εις όλας τας μέχρι τούδε επιχειρήσεις ο Διοικητής επεδείκνυε τοιαύτην περιφρόνησιν προς τον κίνδυνον ώστε ουδέποτε ελάμβανε και τα στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας του. Πολλάκις μέχρι τούδε απεμακρύνετο των τμημάτων μόνος χωρίς να λαμβάνη μεθ’ εαυτού ουδέ ελαχίστην συνοδείαν. Πάντως όμως εις την προκειμένην περίπτωσιν εγνώριζεν ότι άλλα τμήμα πλην της Διμοιρίας Καταδρομών και της Διμοιρίας Όλμων δεν ευρίσκετο εκεί πλησίον του και συνεπώς δεν υπήρχε λόγος ν’ απομακρυνθή απ΄ αυτάς».
Στη μάχη εκείνη, επισημάνθηκε η δυναμική στάση των στρατιωτών αν και ήταν κατάκοποι από την ολονύκτια πορεία και μάλιστα σε χωματόδρομους. Επίσης διαπιστώθηκαν προβλήματα στις διαβιβάσεις, που καθιστούσαν δυσχερείς τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις λόγω αδυναμίας συνεννόησης των δυνάμεων.

Επανεμφάνιση του αντισυνταγματάρχη!!!


Στις 20 Ιουλίου 1948 εμφανίσθηκε ο εξαφανισμένος διοικητής αντισυνταγματάρχης Ευστάθιος Θεοδωρόπουλος!
Τι είχε συμβεί;
Όταν τον αιχμαλώτισαν οι αντάρτες τραυματισμένο στο πόδι από την πτώση του στη χαράδρα, τον μετέφεραν σε ένα από τα πρώτα σπίτια των Βρυσικών. Από εκεί μέσα από χωριά και δρομολόγια που ήλεγχαν τον μετέφεραν στη Βουλγαρία. Ο Θεοδωρόπουλος όμως δεν κάθισε με σταυρωμένα χέρια. Ενώ βρισκόταν κρατούμενος στο βουλγαρικό έδαφος, κατόρθωσε να διαφύγει. Ήταν όμως άτυχος. Κατά τη διαφυγή του έπεσε σε βουλγαρική ενέδρα. Προσπαθώντας και πάλι να διαφύγει τραυματίσθηκε διαμπερώς σε ένα μηρό του. Κατόρθωσε όμως τελικά αν και τραυματίας να ξεγελάσει τους διώκτες του και να μπορέσει να εισέλθει σε ελληνικό έδαφος!
Το Ημερολόγιο του ίδιου λόχου γράφει: «Το γεγονός αυτό μόλις έγινε γνωστόν εωρτάσθη υπό των αξ/κών και οπλιτών».

Προβλήματα στο 559 Τάγμα Πεζικού

Η κατάσταση στο 559 τάγμα, δεν ήταν καλή. Δεν ήταν μόνο οι συνθήκες του πολέμου. Ήταν και η σκληρή καθημερινότητα των οπλιτών.
Στο τέλος του Σεπτεμβρίου 1948 ο νέος διοικητής του τάγματος αντισυνταγματάρχης Πεζικού Βασίλειος Σταυρογιαννόπουλος, πραγματοποίησε επιθεώρηση. Τα συμπεράσματά του τα συνόψισε σε μια έκθεση πολύ ενδεικτική.
Πέραν των ελλείψεων σε άνδρες (έλειπαν από τη σύνθεση της μονάδας 10 αξιωματικοί και 109 στρατιώτες) υπήρχαν προβλήματα στον ιματισμό, που δεν ήταν σε καλή κατάσταση και «αι θεριναί περισκελίδες έχουσι φθαρεί πολύ». Προβλήματα υπήρχαν και στο πλύσιμο των εσωρούχων των στρατιωτών γιατί ο καταυλισμός δεν είχε επαρκές νερό. Έτσι αναγκάσθηκε ο στρατός να δίνει τα ρούχα σε πλύστρες στο Σουφλί.
Οι στρατιώτες είχαν παράπονα γιατί συνεχώς βρίσκονταν μακριά από κατοικημένες περιοχές. Μεταξύ των αξιωματικών που είχαν καλό ηθικό, υπήρχαν και μερικοί που μεμψιμοιρούσαν γιατί παρέμεναν πολύ χρόνο σε μάχιμη υπηρεσία.
Επιπλέον το τάγμα είχε αρκετές απώλειες και τραυματισμούς από νάρκες και αυτό επηρέαζε το ηθικό των οπλιτών. Ήταν τέτοια η κατάσταση ώστε ο Σταυρογιαννόπουλος υπενθύμιζε χωρίς να το προσδιορίζει χρονικά, ότι οι στρατιώτες του 2ου λόχου, έκαναν… επί μία ώρα απεργία πείνας!!! Γεγονός αδιανόητο βέβαια σε καιρό πολέμου.

Σχετικά με τις απώλειες από νάρκες

Η καθημερινότητα των μαχόμενων ανδρών, είτε του στρατού είτε των ανταρτών ήταν οι συχνές συμπλοκές και οι… νάρκες. Για παράδειγμα στις 29 Ιουνίου 1948. Μια ομάδα από 4 αξιωματικούς με επικεφαλής το λοχαγό Οδυσσέα Δημάδη και 104 στρατιώτες ξεκίνησαν για εξερεύνηση στην περιοχή του χωριού Ασπρονέρι Διδυμοτείχου. Έπεσε σε ενέδρα ανταρτών, αλλά λόγω των μέτρων ασφαλείας δεν είχε απώλειες. Ο στρατός σφυροκοπούσε τις θέσεις των ανταρτών με πυρά όλμων, πολυβόλων και τυφεκίων, αλλά κατά την εγγραφή στο Ημερολόγιο του 1ου Λόχου «αυτοί με καρτερικότητα δέχονται όλας αυτάς τας επιθέσεις εις τας οποίας και αντιδρούν καλώς». Όταν δόθηκε το σύνθημα της αντεπίθεσης οι αντάρτες υποχωρούν και τρέπονται σε φυγή προς το Ασπρονέρι. Τα σπίτια του χωριού όμως δεν ήταν ασφαλή καταφύγια, έτσι διέφυγαν όλοι προς τα δύσβατα ημιοορεινά. Κατά τη διάρκεια της μάχης ένας στρατιώτης ο Τσαγρής Δημήτριος πάτησε νάρκη και τραυματίστηκε μαζί με το συνάδελφό του Νικόλαο Παπαδόπουλο. Ελαφρά τραυματίσθηκε στο κεφάλι ο λοχαγός Δημάδης.

Την 1η Ιουλίου διατάχθηκε εξερεύνηση προς τα χωριά Γιατράδες και Ασπρονέρι. Στο δρόμο όμως έπεσαν σε ναρκοπέδιο των ανταρτών. Τραυματίσθηκε ο στρατιώτης Στέργιος Μπεκιάρης, ο οποίος μεταφερόμενος στο Χειρουργείο Εκστρατείας εξέπνευσε. Τελικά τη λύση έδωσε… η σιωπή των αμνών. Έφεραν ένα κοπάδι και το έριξαν στο ναρκοπέδιο για να καθαρίσουν τις νάρκες. Φρίκη!!! Οι ζεστές ημέρες του Ιουλίου κυλούν μέσα σε τέτοια ατμόσφαιρα. Παντού παραμόνευε ο θάνατος… Στις 9 Ιουλίου μια διμοιρία του 1ου λόχου πέφτει σε ενέδρα ανταρτών. Τέσσερις στρατιώτες χάνουν τη ζωή τους και τραυματίζεται ένας. Οι αντάρτες διαφεύγουν και πάλι. Στις 13 Ιουλίου ξαφνικά παρατηρείται μια ανεξήγητη κινητικότητα στο τάγμα. Όλα δείχνουν προετοιμασία για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, αλλά πληροφορίες άλλες δεν υπάρχουν. Την επομένη μαθαίνουν το λόγο. Το 559 Τάγμα Πεζικού θα μετασταθμεύσει και να αντικατασταθεί από δυνάμεις της Εθνοφρουράς.

Παρά τα προβλήματά του το 559 Τάγμα Πεζικού, από την ίδρυσή του και μετά είχε σημαντική συμμετοχή σε μάχες.
Το 1946 ήταν εγκατεστημένο για εκπαίδευση στη Ράβικα Δράμας. Μια Διλοχία του που ήταν εγκατεστημένη στους Παπάδες πήρε μέρος σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο Βόλακα. Μια άλλη Διλοχία του πήρε μέρος στις επιχειρήσεις Μελίταινας- Μαγγίλας Ξάνθης.

Το απόγευμα της 28ης Δεκεμβρίου 1946, δύναμη 60 ανταρτών εισήλθε στο χωριό Πετρωτά στο Τρίγωνο του Βορείου Έβρου για να μαζέψει τρόφιμα και να στρατολογήσει άνδρες. Εναντίον τους κινήθηκε ο 2ος λόχος του τάγματος, αλλά όταν έφτασαν στα Πετρωτά, οι αντάρτες είχαν φύγει προς το Βουλγαρικό φυλάκιο. Μια επταμελής ομάδα ανταρτών που είχε μείνει πίσω επιχείρησε να φύγει από το χωριό, αλλά έπεσε σε ενέδρα του στρατού. Έγινε μάχη και σκοτώθηκε ένας αντάρτης και ένας τραυματίσθηκε. Οι υπόλοιποι διέφυγαν, εγκαταλείποντας ένα… γάιδαρο, έξι κουβέρτες και λίγα φάρμακα. Τους κυνήγησαν σε μεγάλο βάθος αψηφώντας τον κίνδυνο, ο ανθυπολοχαγός Γρηγοράκης και ένας στρατιώτης.
Το 1947 άλλη Διλοχία του τάγματος πήρε μέρος σε επιχειρήσεις στο χωριό Κυριακή, τον Κόρυμβο και το Δέρειο Σουφλίου. Ένας λόχος του τάγματος κινήθηκε για να βοηθήσει στην απαγκίστρωση χωροφυλάκων από τη Λευκίμη. Εκεί υπήρξαν 11 νεκροί αντάρτες. Στη συνέχεια καταδίωξαν αντάρτες στη Λύρα Σουφλίου. Λίγες μέρες αργότερα σημειώθηκε συμπλοκή 6 ωρών με δύο τάγματα ανταρτών στην Κορνοφωλιά. Στις 30 Ιουλίου 1946 σημειώθηκε ταυτόχρονη επίθεση εναντίον του σιδηροδρομικού σταθμού Σουφλίου, της Κορνοφωλιάς και των Λαβάρων. Την 1η Αυγούστου 1946 σε απόπειρα ανταρτών εναντίον της Λυκόφης σημειώθηκε για πρώτη φορά χρήση βαρέως όλμου από τους αντάρτες.
Εκκαθαριστικές επιχειρήσεις έκανε η Διλοχία του 559 Τ.Π. με 164 άνδρες υπό τον ταγματάρχη Ι. Νούσκα τον Ιούνιο του 1947, στην περιοχή που περικλείεται στα βόρεια από την Κοτρωνιά Σουφλίου, το λόφο Τουλιού, την Κορνοφωλιά, τον ποταμό Έβρο. Στα νότια από την τοποθεσία Γκαμήλα, τη Γκύμπραινα (ανατολικές υπώρειες της Ροδόπης), τη Δαδιά και τη Λυκόφη. Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κράτησαν τρεις μέρες.

Η Διλοχία Νούσκα ξεκίνησε από το Σουφλί στις 20 Ιουνίου 1947 και κατευθύνθηκε προς την περιοχή Τρία Σπίτια-Τουλιού Λόφος, όπου διανυκτέρευσε.
Την πρώτη μέρα 21 Ιουνίου έγινε εξερεύνηση στις χαράδρες Σιμάκ Ρέμα και Σεϊτάν Ρέμα έως τα ανατολικά όρια της Κοτρωνιάς. Η περιοχή καλύπτονταν από πυκνά δάση, γεγονός που καθιστούσε, επίπονη και επικίνδυνη την εξερεύνηση αλλά και ιδιαίτερα δύσκολη την ανακάλυψη κρησφύγετων των ανταρτών. Τις απογευματινές ώρες συνεχίσθηκε η εξερεύνηση των υψωμάτων Κατραντζίκ (Ουζούν Μπουρούν), Κολάτα, έως τη Δαδιά, όπου διανυκτέρευσε η Διλοχία.

Την επόμενη μέρα συνεχίσθηκε η εξερεύνηση στις περιοχές Δαδιά- Τρείς Μύλοι- Λυκόφη- Κορνοφωλιά, έως τη σιδηροδρομική γραμμή.
Την τρίτη μέρα συνεχίσθηκε η εκκαθάριση προς τη γραμμή Βρυσούλα- Προβατώνας έως τον ποταμό Έβρο. Τελικά αντάρτες δεν βρέθηκαν. Κρύβονταν με επιτυχία.
Ο Νούσκας σε έκθεσή του προς την 27η Ταξιαρχία επισήμανε ότι παρατηρήθηκε μεγάλη απειρία αξιωματικών και οπλιτών στον τρόπο εξερεύνησης. Σχετικά ικανοποιητική ήταν η αντοχή και η ικανότητα των ανδρών και το ηθικό τους αρκετά καλό. Μια βασική έλλειψη ήταν η αναγκαία χορήγηση ασυρμάτου μέχρι του επιπέδου διμοιρίας για καλύτερη σύνδεση των τμημάτων, που συμμετείχαν στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1947 δύναμη του τάγματος με την κωδική ονομασία «Αστραπή», συνεπλάκη με αντάρτες στην περιοχή Βυρίνης- Πεσσάνης. Ειδικότερα η δύναμη αυτή παρακολουθούσε δύο τάγματα ανταρτών, που κατευθύνονταν προς την Πεσσάνη με εντατική νυκτερινή κίνηση. Οι διαταγές της Ταξιαρχίας ήταν να καλύψουν την περιοχή της Γιαννούλης και των Τριών Μύλων, ώστε να μην αντιμετωπίσει επίθεση το Σουφλί.

Αργότερα το τάγμα και έως 22 Μαΐου 1948 εγκαταστάθηκε στον Κυπρίνο με μια Διλοχία του στον Πεντάλοφο Ορεστιάδας, παίρνοντας μέρος στη μάχη του Ορμενίου (Οκτώβριος 1947) και της Φτελιάς (Ιανουάριος 1948). Το Μάιο του 1948 το τάγμα μεταστάθμευσε στους Μεταξάδες. Μια Διλοχία του πήρε μέρος στην εκκαθάριση των περιοχών Τζιβά Κουρού- Σκάλας, που κράτησαν 10 μέρες. Μετά τη μάχη των Βρυσικών στα μέσα Ιουλίου το τάγμα συμπτύχθηκε στο Διδυμότειχο. Στις 10 Αυγούστου 1948 νέες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχε το τάγμα. Ήταν η επιχείρηση κατάληψης των χωριών Μαυροκκλήσι και Πρωτοκκλήσι, που κατείχαν 830 αντάρτες με δύο πυροβόλα. Μετά την απώθηση των ανταρτών το τάγμα έφτασε ως τις τοποθεσίες Μαλ Τεπέ, Κιρέτς Τεπέ και στα νοτιοανατολικά υψώματα του Μαυροκκλησίου. Σ’ αυτό το δεκαήμερο το 559 Τάγμα Πεζικού δέχτηκε περί τα 2.000 βλήματα Πυροβολικού στις θέσεις που κατείχε. Το Σεπτέμβριο πήρε μέρος στις επιχειρήσεις με την ονομασία «Παππούς» και μετά από σκληρές μάχες κατέλαβε τις περιοχές από Σουφλί προς Γιαννούλη, Αντά Τεπέ. Τσιαΐρια Κάϊτζικ (σ.σ. χωριό Κυριακή) και έφτασε στην τοποθεσία Τζιβά Κουρού.

Αργότερα το 559 Τάγμα Πεζικού μετακινήθηκε εκτός Έβρου στην περιοχή Ξάνθης (Χαϊντού, Τσαλ Νταγ, Αχλαδοχώρι κ.λπ. Πολέμησε επίσης στην περιοχή Σερρών και Δράμας
Στις αρχές του 1949 το τάγμα επανήλθε στη Θράκη και εγκαταστάθηκε στην περιοχή του πομακοχωρίου Εχίνος Ξάνθης, συμμετέχοντας τον Απρίλιο σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις βορειοανατολικά της Κομοτηνής, στις περιοχές Ραγάδας, Μυρτίσκης, Βυρσίνης. Τον Ιούνιο έδωσε το «παρόν» στις επιχειρήσεις «Όλυμπος» στη Χαϊντού Ξάνθης και στο χωριό Κένταυρος, καθώς και στις τοποθεσίες Γκιουνούς Τεπέ και Καλύβια Λεπίδα.

Στις 25 Νοεμβρίου 1949 το 559 Τάγμα Πεζικού συγκεντρώθηκε στη Σταυρούπολη Ξάνθης και άρχισε η διαδικασία διάλυσής του. Στις 24 Δεκεμβρίου περατώθηκε η διάλυσή του. Είχε επέλθει το τέλος του Εμφυλίου, που λύτρωσε τη χώρα.Το 559 Τάγμα Πεζικού , που συνδέθηκε με την Θράκη και ειδικότερα με το νομό Έβρου, σε περιόδους δραματικές, παρέδωσε την πολεμική σημαία του στο Μουσείο.


Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

 

ΠΗΓΕΣ
*Αρχεία Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού/ΓΕΣ
*Αποσπάσματα αντάρτικων εφημερίδων του Αρχηγείου Έβρου (συλλογές ΑΣΚΙ)

 

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Τα αρώματα των αρχαίων Ελλήνων

Το πρώτο άρωμα, το «Ρόδο της Αφροδίτης», εμπνευσμένο από την επιβλητική μορφή και ανυπέρβλητη γοητεία της Θεάς που έγινε συνώνυμο της αιώνιας ομορφιάς, χάρισε μία μοναδική αισθητηριακή αναβίωση του αρχαίου κόσμου στο πλαίσιο της περιοδικής έκθεσης «Οι αμέτρητες όψεις του Ωραίου» του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου ...

Διαβάστε περισσότερα

Φασισμός και Εξωτερική Πολιτική-Του Γιάννη Χουλιάρα

Η παρούσα εργασία εστιάζει στο ζήτημα της σχέσης ανάμεσα στον φασισμό και την κρατική εξωτερική πολιτική, με σκοπό να συμπεραθεί το αν υπάρχει ή όχι κάποια γενική αρχή της εξωτερικής πολιτικής των φασιστικών καθεστώτων. Εξετάζονται συγκριτικά οι περιπτώσεις δύο κρατών της περιόδου του Μεσοπολέμου, του ...

Διαβάστε περισσότερα

Χώροι λατρείας των Ελληνορθόδοξων της Ανατολ. Θράκης,πριν την μεγάλη Έξοδο

Ο Μιχάλης Ε. Πατέλης, είναι ένας σημαντικός συλλέκτης, που στα συρτάρια του συνωστίζονται, έγγραφα, φωτογραφίες, αντικείμενα και κάθε είδους πολύτιμο συλλεκτικό πετράδι της ιστορίας της Θράκης. Ο Πατέλης, άνθρωπος φιλότιμος, συνεισφέρει σε όσους πραγματοποιούν εκθέσεις για τη Θράκη ό,τι του ζητηθεί, ώστε να εκτίθενται κομμάτια ...

Διαβάστε περισσότερα

Η "ωραία Ελένη" της Επανάστασης του 21-Του Παντελή Στεφ.Αθανασιάδη

Στην Επανάσταση του 1821, υπήρξαν σημαντικές γυναίκες σύζυγοι, μάνες ή ερωμένες, που στήριζαν με τον τρόπο τους, ποικιλότροπα τους αγωνιστές. Συνηθίζουμε να λέμε, πως πίσω από κάθε σπουδαίο άνδρα, κρύβεται μια εξίσου σπουδαία γυναίκα. Και αυτό επαληθεύθηκε, κατά τη διάρκεια της Εθνεγερσίας. Μια τέτοια γυναίκα, ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φιλικός Αθανάσιος Ζαρείφης, που τον κήδεψαν με ελεημοσύνη-Του Παντελή Στεφ. Αθανασιάδη

Στη χώρα μας, συχνά απαντάται το φαινόμενο, άνθρωποι που πρόσφεραν τα πάντα για την πατρίδα, περιουσία και σωματική ακεραιότητα, να πεθαίνουν στη ψάθα πάμπτωχοι και αγνοημένοι, χωρίς καν η οικογένειά τους να έχει ακόμα και τα έξοδα κηδείας. Αυτό το φαινόμενο, ήταν έντονο μετά την ...

Διαβάστε περισσότερα

Ντοκουμέντο: Οι απώλειες Ελλήνων και Τούρκων στην Επανάσταση του 1821

Εν έτει 1973 ένας συνταξιούχος ρώτησε τους υπευθύνους του περιοδικού «Ιστορία» τα εξής: « Πόσοι αγωνισταί , κατά κατηγορίας ( αρχηγοί, οπλαρχηγοί, καπεταναίοι, απλοί στρατιώτες ) και πόσοι από τον άμαχο πληθυσμό σκοτώθηκαν, εξαφανίστηκαν αιχμαλωτίστηκαν πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα κλπ σε όλη τη διάρκεια του αγώνος ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι τελευταίες ώρες του Γέρου του Μοριά

Στις 13 Νοεμβρίου 1838 ο σχεδόν 70χρονος Κολοκοτρώνης μίλησε στην Πνύκα προς τους μαθητές του Γυμνασίου της πρωτεύουσας. Η κυβέρνηση, όταν έμαθε για τις προθέσεις του Γέρου, φοβήθηκε μήπως από τα λεγόμενά του ξεσηκωθεί ο κόσμος. Έστειλε λοιπόν ένα απόσπασμα χωροφυλακής για να τον εμποδίσει. ...

Διαβάστε περισσότερα

Η τραγική μοίρα των παιδιών του Αϊνστάιν

Όσο ριζοσπαστικές και καινοτόμες ήταν οι ιδέες και οι ανακαλύψεις του Άλμπερτ Αϊνστάιν τόσο επεισοδιακή και ασταθής ήταν η προσωπική του ζωή. Κατά γενική ομολογία, ήταν ένας άνθρωπος με ιδιοτροπίες και παραξενιές. Δυστυχώς, οι μεγαλύτεροι αποδέκτες της ιδιορρυθμίας του ήταν τα ίδια του τα ...

Διαβάστε περισσότερα

Η ωραία κοιμωμένη της Σικελίας. Μούμια δίχρονου κοριτσιού από το 1920, ανοιγοκλείνει τα μάτια της!

Στις κατακόμβες της Σικελίας υπάρχει ένα γυάλινο φέρετρο. Μέσα κείτεται το άψυχο σώμα ενός 2χρονου κοριτσιού, ονόματι Ροζαλία Λομπάρντο. Πέθανε σχεδόν έναν αιώνα πριν, το 1920, αλλά η αγγελική ομορφιά της δεν έχει αλλοιωθεί απ’ το χρόνο. Η ιστορία της είναι πολύ απλή. Το κοριτσάκι ...

Διαβάστε περισσότερα

Αμέλια Ερχαρτ: Βρέθηκε φιλμ που μπορεί να λύσει το μυστήριο της εξαφάνισης, 80 χρόνια μετά

Το κλειδί του μυστηρίου της εξαφάνισης της θρυλικής Αμερικανίδας αεροπόρου, Αμέλια Έρχαρτ, ίσως κρατά ένα φιλμ 16mm που εντοπίστηκε πρόσφατα. Η Έρχαρτ είχε ήδη γράψει ιστορία το 1932 όταν έγινε η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό ωκεανό, αλλά πέντε χρόνια αργότερα, στις 2 ...

Διαβάστε περισσότερα

Βασίλισσα Άννα: H αληθινή ιστορία της εκκεντρικής βασίλισσας που ενέπνευσε τον Γιώργο Λάνθιμo

H τελευταία της Δυναστείας των Στιούαρτ, η Άννα Στιούαρτ, γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1665. Ήταν η μικρότερη κόρη της Άννας Χάιντ και του Ιακώβου Δούκα του Γιορκ, (του δεύτερου γιου, ενός αμφιλεγόμενου βασιλιά), και, υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα γινόταν ποτέ βασίλισσα. Από ένα παράδοξο ...

Διαβάστε περισσότερα

Μάικλ Ροκφέλερ. Ο γόνος της ζάπλουτης οικογένειας που τον έφαγαν ιθαγενείς κανίβαλοι για εκδίκηση

Στις 19 Νοεμβρίου του 1961, ο γιος και κληρονόμος της τεράστιας περιουσίας των Νεοϋορκέζων Ροκφέλερ, Μάικλ, κρεμόταν από ένα αναποδογυρισμένο καταμαράν στα ανοιχτά της Νέας Γουινέας. Μαζί του ήταν ο Ολλανδός ανθρωπολόγος, Ρενέ Γουάσνικ. Οι δύο άντρες είχαν περάσει τη νύχτα μεσοπέλαγα, περιμένοντας βοήθεια.Η εξαφάνιση ...

Διαβάστε περισσότερα

Μάργκαρετ Κάμπελ –H «βρώμικη δούκισσα» με τους 88 εραστές

Έγινε γνωστή ως η «βρώμικη δούκισσα» με τον σύζυγό της να την κατηγορεί πως είχε κοιμηθεί με 88 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών και μελών της βασιλικής οικογένειας. Ο λόγος για την Μάργκαρετ Κάμπελ, δούκισσα του Αργκίλ. Φορώντας τίποτε άλλο παρά μόνο ένα μαργαριταρένιο κολιέ, η δούκισσα πόζαρε ...

Διαβάστε περισσότερα

Το φαινόμενο της θεατρικής οικογένειας Κοτοπούλη, που είναι μοναδικό στον κόσμο.

Μάνα, πατέρας, αδέρφια, παιδιά, ανιψιά, εγγόνια ασχολήθηκαν με το θέατρο.Το 1913 ο σημαντικός θεατράνθρωπος Νικόλαος Λάσκαρης έγραφε στις τακτικές θεατρικές σελίδες του για «Τα Κοτοπουλάκια», επισημαίνοντας πως όσο και αν αναδιφήσει κανείς στα θεατρικά χρονικά όλου του κόσμου, ίσως να μη συναντήσει το φαινόμενο της ...

Διαβάστε περισσότερα

Μέγας Αλέξανδρος: Λύθηκε το μυστήριο για το αίτιο του θανάτου του

Μια νέα θεωρία εξηγεί τα αίτια του θανάτου του Μακεδόνα βασιλιά και υποστηρίζει ότι πρέπει να ξαναγραφτεί η ιστορίαΠολλές θεωρίες έχουν προταθεί για τα αίτια του θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατά καιρούς ενοχοποιήθηκαν οι συμπολεμιστές του, ο αλκοολισμός, ο προσωπικός του γιατρός, διάφορες ασθένειες, όπως ...

Διαβάστε περισσότερα

Ποιος σκότωσε την Ελένη Παπαδάκη

Ήταν ίσως η πιο χαρισματική ηθοποιός της ελληνικής σκηνής στα χρόνια ανάμεσα στους δύο μεγάλους πολέμους. Ο Γρηγόρης Ξενόπουλος την είχε χαρακτηρίσει ''αδιαμφισβήτητη διάδοχο της Κοτοπούλη''. «Μόνο όποιος είδε την Ελένη να ''κρεάρει'' ένα ρόλο είναι σε θέση να μαρτυρήσει τι ακριβώς σημαίνει τούτο...» έγραφε ...

Διαβάστε περισσότερα

Κυβέλη, η μεγάλη ηθοποιός που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Παπανδρέου -Το άδοξο τέλος

Ο νεανικός και φλογερός έρωτας του Γεωργίου Παπανδρέου για τη Σοφία Μινέικο οδήγησε σε γάμο. Ο καρπός του έρωτά τους ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Όμως, δεν έμελλε να κρατήσει πολύ. Το 1920, μόλις έναν χρόνο μετά τη γέννηση του παιδιού του, ο ανερχόμενος αστέρας της ...

Διαβάστε περισσότερα

1945:Τα πρώτα βήματα ανασυγκρότησης του κράτους στο μακρινό Διδυμότειχο-Του Παντελή Στεφ. Αθανασιάδη

Το Διδυμότειχο, ήταν η πρώτη πόλη που απελευθερώθηκε από τους Γερμανούς πολύ νωρίς στις 29 Αυγούστου 1944, με μάχη που έδωσαν οι αντιστασιακές δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Διαδοχικά απελευθερώθηκαν οι υπόλοιπες πόλεις του νομού Έβρου, αλλά και των άλλων νομών της Θράκης (ειδικά της Ροδόπης και ...

Διαβάστε περισσότερα

Να σας τα πούμε?-Του νομικού Α.Αργυρού

Τότε που λέγαμε εμείς τα κάλαντα – Ωραίες αναμνήσεις για τους λίγο μεγαλύτερουςΤότε που λέγαμε με τον φίλο μου τον Θανάση, τα κάλαντα ΣΠΑΡΤΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ Παραμονή Χριστουγέννων. Τα κάλαντα είναι, ίσως, μια από τις πιο γλυκές αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων γιατί εκτός του γεγονότος ότι αποτελούν ...

Διαβάστε περισσότερα

Παιδόφιλοι, παιδοκτόνοι και βιαστές στο εδώλιο της φυλακής Aπό τον Δουρή στους δολοφόνους της Ρόδου

Η περίπτωση του παιδοκτόνου Μανώλη Δουρή αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτοδικίας στο χώρο των φυλακών. Ο Δουρής βίασε και δολοφόνησε τον 6χρονο γιο του το 1993, στη Ερμιόνη. Ο Δουρής δεν πρόλαβε να μεταχθεί στις φυλακές. Κακοποιήθηκε αμέσως μόλις πάτησε το πόδι ...

Διαβάστε περισσότερα

Tο παλιό και το καινούργιο μέσα από το δίδαγμα της Α.Συνοδινού

Ήταν Μάρτιος του 1990, όταν η βουλευτής Άννα Συνοδινού τράβηξε μία γραμμή ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο της πολιτικής , όπως αντιλαμβανόταν εκείνη τότε το παλιό και το καινούργιο. Όχι, βέβαια με λόγια, αλλά με έργα. Υπέβαλε την παραίτηση της από τη Βουλή και ...

Διαβάστε περισσότερα

Δοτός:ένα φρούτο με πολλές ποικιλίες για όλες τις εποχές…

Ο Σπύρος Μαρκεζίνης έχει μείνει στην ιστορία ως ο δοτός πρωθυπουργός της Χούντας. Δοτός είναι το επίθετο που συνοδεύει συχνά τους μη εκλεγμένους – αυτούς που κάποια δύναμη (ο Γ.Παπαδόπουλος εν προκειμένω) τους επέβαλε στον ελληνικό λαό. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και ο Γεώργιος Τσολάκογλου ...

Διαβάστε περισσότερα

Νοέμβριος 1973: τα αποκαλυπτήρια του αόρατου δικτάτορα

Ο Δημήτρης Ιωαννίδης ονομάστηκε αόρατος δικτάτορας , γιατί στα χρόνια της χούντας κινούσε όλα τα νήματα εκ του αφανούς. Την πρώτη του δημόσια εμφάνιση ως παράγων της τότε κυβέρνησης την έκανε αμέσως μετά την αποπομπή του Σπ.Μαρκεζίνη και την ορκωμοσία της κυβέρνησης Ανδρουτσόπουλου τον Νοέμβριο ...

Διαβάστε περισσότερα