Γιατί ο Οδυσσέας Ελύτης συνιστά διακοπές στο νησί του, τη Λέσβο

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
5 Ιουλίου 2018 21:10:00

« Πουθενά σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, ο Ήλιος και η Σελήνη δεν συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά, δεν μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους, όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι γης που κάποτε, ποιος ξέρει σε τι καιρούς απίθανους, ποιος θεός, για να κάνει το κέφι του, έκοψε και φύσηξε μακριά, ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του πελάγους. Μιλώ για το νησί, που αργότερα, όταν κατοικήθηκε, ονομάστηκε Λέσβος και που η θέση του, όπως τη βλέπουμε σημαδεμένη στους γεωγραφικούς χάρτες, δεν μοιάζει να ανταποκρίνεται και πολύ στην πραγματικότητα. Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά μια δυο ώρες αφού το πλοίο της γραμμής εγκαταλείψει τη Χίο είναι σαν να εγκαταλείπει ολόκληρο τον γνωστό κόσμο. Μπαίνει σε θάλασσες που άξαφνα μοιάζουν ανεξερεύνητες και ο απροειδοποίητος ταξιδιώτης, που ταλαντεύεται με το ρυθμό της πρωινής φουσκοθαλασσιάς, κρατημένος από τα κάγκελα της γέφυρας, ατενίζει τον ορίζοντα με το ίδιο αίσθημα που θα είχε σε καιρούς αλλοτινούς ένας τυχερός θαλασσοπόρος».

Ο Ελύτης για τη Λέσβο(από το βιβλίο του «Ο ζωγράφος Θεόφιλος»)

Ο Ελύτης μετέβαλε το νησί του από ένα γεωγραφικό σημείο σε «τόπο» ποιητικό, δηλαδή συμπαντικό. Φτάνει να διαβάσουμε λίγους στίχους «Της Σελήνης της Μυτιλήνης»: «Τόσο μου ομόρφηνες τη δυστυχία - που ξέρω: / Μόνο σε Σένα θα το πω παλιά θαλασσινή Σελήνη μου. / Ητανε στο νησί μου κάποτες κει που αν δεν γελιέμαι / Πριν χιλιάδες χρόνους η Σαπφώ κρυφά / Σ' έφερε μέσ' στον κήπο του παλιού σπιτιού μας / Κρούοντας βότσαλα μέσ' στο νερό ν' ακούσω / Πώς σε λένε Σ ε λ ά ν α και πως εσύ κρατείς / Επάνω μας και παίζεις τον καθρέφτη του ύπνου».

Την απαθανατισμένη με τόσους τρόπους σχέση του Οδυσσέα Ελύτη με τη Μυτιλήνη την ενισχύει ιδιαίτερα μια αποστροφή του ίδιου, αμέσως μετά την απονομή σ' αυτόν του βραβείου Νόμπελ: «Οι αρχαίοι Αιολείς βλέπανε τα πάντα μέσα από τη φύση κι έτσι εξηγούν οι αρχαιολόγοι το γεγονός ότι στη Λέσβο δεν βρίσκουνε μνημεία. Η Αιολίδα κρατούσε επαφή με τις Σάρδεις, το Παρίσι της εποχής. Γι' αυτό και οι γυναίκες στη Λέσβο είχαν ελεύθερα ήθη, ήταν αισθησιακές και κομψά ντυμένες και γι' αυτό μπόρεσε να υπάρξει και η Σαπφώ. Είναι μια παράδοση που έφτασε κατά μυστηριώδη τρόπο ώς τις μέρες μας. Εγώ, που μεγάλωσα στην Αθήνα και όχι στη Μυτιλήνη, όπως λένε, έχω αυτή την αίσθηση, σύμφωνα με κάποιον μυστηριώδη νόμο. Έτσι, ένας φίλος μού είχε πει ότι, όταν διαβάζει τα ποιήματά μου, βλέπει τη Μυτιλήνη».

Η Μυτιλήνη δεν απουσιάζει ούτε από το κορυφαίο έργο του Το «Άξιον εστί»

«Και πιο πολύ πιο βαθιά πίσω απ’ τα κύματα στο Νησί με τους κόλπους των ελαιώνων….στα νερά της Γέρας ν’ ακουμπά τα δάχτυλα και τα πέντε ν’ ανάβουνε χωριά ο Παπάδος ο Πλακάδος ο Παλαιόκηπος ο Σκόπελος και ο Μεσαγρός εξουσία και κλήρος της γενιάς μου».Ο Ελύτης για τα χωριά της Γέρας της Λέσβου, και το χωριό του τον Παπάδο (απόσπασμα από το ποίημά του ‘Το Άξιον Εστί).

Ωδή για τον φουστανελά της εικαστικής

Ιδού, όμως τι έγραψε ο ποιητής και για το Μουσείο του ζωγράφου Θεόφιλου στο βιβλίο του για τη ζωή και το έργο του επίσης Λέσβιου λαικού ζωγράφου:

« Την άνοιξη του 1935, ο ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος κι εγώ αποβιβαζόμασταν στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Μια πρόσκληση να περάσουμε τις ημέρες του Πάσχα σε σπίτι φιλικό ήταν η αφορμή. Αλλά η αιτία η βαθύτερη ήταν να βαδίσουμε πάνω στα ίχνη που δεν μπορεί παρά να είχε αφήσει, πεθαίνοντας εκεί ένα χρόνο πριν, ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος. (…)

Έπρεπε, ρωτώντας δεξιά κι αριστερά, να φτάσουμε ως τους πιο στενούς συγγενείς του ζωγράφου, να μάθουμε όσο γίνεται περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν και, θυμάμαι, ότι με το χτυποκάρδι, που δίνει σε κάθε συλλέκτη το προαίσθημα ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο κινούσαμε κάθε πρωί για την αποστολή μας. Από δρόμους άφτιαχτους, κακοτράχαλους, μισοπατημένους απ’ το βλαστομάνημα του Μαγιού, προωθηθήκαμε ως τις πιο ξεμοναχιασμένες άκριες του νησιού, ως τα πιο λιγοσύχναστα χωριά και δεν αφήσαμε καφενείο για καφενείο που να μη σταματήσουμε.

Όσο που να ‘ρθει ο καφές ή η λεμονάδα, το μάτι μας είχε κιόλας φέρει βόλτα εκατό φορές τους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού. Κι όταν, όπως μας έλαχε μερικές φορές, σπάνιες είναι η αλήθεια, επισημαίναμε αναρτημένο έργο του Θεόφιλου, με τρόπο φέρναμε την κουβέντα, ζητούσαμε πληροφορίες, αρχινούσαμε τα παζάρια, τέλος, φορτώναμε στο αυτοκίνητό μας το λάφυρο και φεύγαμε.

Δε θυμάμαι πια καθόλου πώς έγινε κι ένα απογεματάκι, στην έπαυλη που μας φιλοξενούσε, παρουσιάστηκε ο Παναγιώτης Κεφάλας. Ήταν ο αδερφός του Θεόφιλου. Ένας φτωχός, κακογερασμένος μαραγκός, με πέντε παιδιά, που δεν ήξερε αν άνοιξε η τύχη του ή αν οι δυο Αθηναίοι που έδειχναν τόσο πολύ να ενδιαφέρονται για τα καμώματα του “αχμάκη”, του αδερφού του, τον κοροϊδεύανε. (…) Στο τέλος, κουβάλησε όλα τα προσωπικά αντικείμενα του αδερφού του, τα πινέλα του, τα τεφτέρια του, τα πιο ασήμαντα μικροπράγματά του. Ήθελε, βέβαια, να μας ευχαριστήσει. Αλλά είχε σχεδόν αρχίσει, θα ‘λεγες, να συγκινείται κι ο ίδιος από την περίπτωση του “αχμάκη” που, σίγουρα, σ’ όλη την ως τότε ζωή του θα ελεεινολογούσε. Η φωνή του έτρεμε, θυμάμαι, το βράδυ που τον παρακαλέσαμε να μας μιλήσει για τη φαμίλια του, για τη ζωή του κοντά στο Θεόφιλο, για τα περιστατικά των παιδικών τους χρόνων.

Επιστρέφοντας από την Αμερική, τον Ιούνιο του 1961, σταμάτησα για λίγες μέρες στο Παρίσι. Και καθώς βγήκα να χαζέψω στους δρόμους, το πρώτο πράγμα που είδα ήτανε, σε μια βιτρίνα βιβλιοπωλείου όπου συνήθιζα να πηγαίνω άλλοτε, η μεγάλη “αφίσα” της έκθεσης Θεόφιλου που είχε ανοίξει, ακριβώς εκείνη την εβδομάδα, στις αίθουσες του Λούβρου. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά δυνατά. Ε λοιπόν ναι, υπήρχε δικαιοσύνη σ’ αυτό τον κόσμο. (…)

Στις μεγάλες αίθουσες του Λούβρου, καθώς τριγύριζα τώρα και ξανακοίταζα τα έργα αυτά, ένιωθα κοντά στο αίσθημα της υπερηφάνειας, τ’ ομολογώ, κι ένα άλλο αίσθημα ξεριζωμού, κάτι σαν αυτό που είχα νιώσει στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου με τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Μοιραία, συλλογιζόμουνα τα περισσότερα απ’ αυτά θα σκόρπιζαν μια μέρα στις συλλογές της Ευρώπης ή της Αμερικής. Και το άλλο βράδυ, καθώς έτρωγα με τον Teriade, του το εξομολογήθηκα.

Πήρε ένα ύφος παράξενο, με κοίταξε στα μάτια κι αντί να μου αποκριθεί, με ρώτησε αν είχα σκοπό, τώρα που επέστρεφα στην Ελλάδα, να πάω στη Μυτιλήνη. Θα είχε, λέει, μια θερμή παράκληση να μου κάνει: να πληροφορηθώ και να του γράψω αν, ανάμεσα στη Χώρα και στη Βαρειά, βρισκότανε κανένα οικόπεδο κατάλληλο για Μουσείο. “Μουσείο;” ρώτησα ξαφνιασμένος. “Ναι, για το Μουσείο Θεόφιλου” μου αποκρίθηκε ήρεμα. Μια μέρα, Ιούλιος του ‘65 ήτανε, παραξενευτήκαμε κι οι ίδιοι που όλα είχαν τελειώσει. Έβλεπες τους τοίχους, απάνου ως κάτου, ντυμένους με τα ίδια χρώματα που έξω απ’ τα ανοιχτά παράθυρα υπήρχανε και απλώνονταν και ζούσανε πραγματικά, στις ελιές, στις ροδιές, στις στέγες, στον ουρανό, ένα πανηγύρι άξιο της ψυχής εκείνου που μας είχε συγκεντρώσει εκεί. Φωνάξαμε έναν παπά στο γειτονικό εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής να λειτουργήσει. (…) Στεκόμασταν αμίλητοι, με τα χέρια δεμένα μπροστά, σα να ταξιδεύαμε, σα να ‘φευγε ο χρόνος δεξιά κι αριστερά μας με αόρατα κύματα. Η ιστορία ενός ανθρώπου είχε τελειώσει για μας κι άρχιζε για τους άλλους – και για τους αιώνες.

 

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Χάραμα στο Αιβαλί σε περιγραφή του μεγάλου Ίωνα ποιητή Ομήρου

Το θέαμα της ανατολής του ηλίου από το αεροδρόμιο Μυτιλήνης στο Αιβαλί της Τουρκίας , θυμίζει την περιγραφή του Ομήρου , που χαρακτήριζε την αυγή νυχτοθρεμμένη και ροδοδάκτυλη, προσωποποιώντας την σαν κόρη που με τα ροδαλά δάχτυλά της απλώνει το χρώμα γύρω της στον καταπληκτικό ...

Διαβάστε περισσότερα

"Ψυγείο Ψευδαισθήσεων" του Κωστή Τσιακανίκα-Μέρος Α

«Να νοσταλγείς τον τόπο σου ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό». Αυτές οι λέξεις ήταν γραμμένες σε ένα μουσκεμένο από τη βροχή χαρτί, που είχε γίνει ένα με την άσφαλτο. Έσκυψα και το σήκωσα γιατί μου κέντρισε την προσοχή μια λαμπερή λεπτομέρεια. ...

Διαβάστε περισσότερα

"Ψυγείο Ψευδαισθήσεων" του Κωστή Τσιακανίκα-Μέρος Β

Φόρεσα ένα ξεχασμένο χαμόγελο, οπλίστηκα με θάρρος και πήγα να την συναντήσω στο θέατρο που δούλευε. Πλησίασα τον ταμεία και ζήτησα να την δω. Ως «Πυγολαμπίδας» συστήθηκα! Δεν πέρασαν ούτε πέντε λεπτά. Η Αφροδίτη ήρθε τρέχοντας στο φουαγιέ και έπεσε στην αγκαλιά μου. Τα έχασα! ...

Διαβάστε περισσότερα

Το οπτικό νεύρο – Μαρία Γκάινσα-Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Opera

Από τις εκδόσεις Opera κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων της Μαρία Γκάινσα, με τίτλο «Το οπτικό νεύρο». Το οπτικό νεύρο είναι ένα βιβλίο γραμμένο με «ματιές», τις ματιές μιας γυναίκας που εστιάζει σε πίνακες ζωγραφικής, στους καλλιτέχνες που τους ζωγράφισαν, στον ιστορικό τους χρόνο και στην προσωπική ...

Διαβάστε περισσότερα

Το Χωριό Στεπαντσίκοβο του Φιόντορ Ντοστογιέφσκη-Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Από τις εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφορεί το βιβλίο Το Χωριό Στεπαντσίκοβο, του Φιόντορ Ντοστογιέφσκη. Το χωριό Στεπαντσίκοβο έχει τεράστιο ενδιαφέρον στη μελέτη της Ντοστογεφσκικής λογοτεχνικής διαδρομής, λειτουργεί δηλαδή ως δείκτης μιας τεράστιας λογοτεχνικής πορείας που δε σταμάτησε να εξελίσσεται ποτέ. Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο φέρνει τον κεντρικό ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο παράδεισος των ζώων» του Ντέιβιντ Τζέιμς Ποϊσάντ-Ένα βιβλίο που ξεχωρίζει στην κατηγορία Αμερικανική πεζογραφία - Διήγημα !

Σε κάθε μία από τις ιστορίες του αξιόλογου βιβλίου «Ο παράδεισος των ζώων» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Opera, ο βραβευμένος συγγραφέας David James Poissant διερευνά τους αδύναμους δεσμούς των οικογενειών ,όπως δοκιμάζονται από τη δύναμη της αγάπης. Οι εντυπωσιακά αληθινοί χαρακτήρες του βιβλίου ,έχουν φτάσει ...

Διαβάστε περισσότερα

Προτάσεις βιβλίων για το καλοκαίρι...

Η νέα σειρά των Εκδόσεων Διάπλαση, «Ελληνική Λογοτεχνία» μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα κατόρθωσε να αφήσει τη δική της λογοτεχνική σφραγίδα. Ένα εκδοτικό εγχείρημα που κυκλοφόρησε σε λιγότερο από ένα χρόνο τους παρακάτω τίτλους: * «Φιλική Εταιρεία Πνεύματος», Δημήτρης Καρύδας * «Μαγικός αέρας», Βασίλης Κυριλλίδης * ...

Διαβάστε περισσότερα

Τρία παιδικά βιβλία για τις καλοκαιρινές διακοπές από τις εκδόσεις Πορφύρα

Τα σχολεία σταμάτησαν και τώρα είναι ίσως η καλύτερη εποχή του χρόνου για διάβασμα. Όχι για μαθήματα και υποχρεωτικές εργασίες αλλά για ευχάριστα αναγνώσματα που θα διεγείρουν τη φαντασία και θα ενισχύσουν τις γνώσεις των παιδιών με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο. Οι εκδόσεις Πορφύρα προτείνουν ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Μισάνθρωπος» του Μολιέρου κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική

Tο σπουδαίο έργο του Μολιέρου, «Ο Μισάνθρωπος» κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική ,σε μετάφραση Γιάγκου Ανδρεάδη.Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 20 Απριλίου 2018 στο Σύγχρονο Θέατρο στην Αθήνα σε σκηνοθεσία της Ιόλης Ανδρεάδη και διασκευή της ίδιας με τον Άρη Ασπρούλη. Λίγα λόγια για το ...

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί ο Οδυσσέας Ελύτης συνιστά διακοπές στο νησί του, τη Λέσβο

« Πουθενά σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, ο Ήλιος και η Σελήνη δεν συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά, δεν μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους, όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι γης που κάποτε, ποιος ξέρει σε τι καιρούς απίθανους, ποιος θεός, για να κάνει το ...

Διαβάστε περισσότερα

Πορνοστάρ – Η αόρατη βιομηχανία του σεξ της Έλενας Πέγκα

 "Πορνοστάρ" - Το νέο θεατρικό έργο της Έλενας Πέγκα μόλις  κυκλοφόρησε σε βιβλίο από την Κάπα Εκδοτική. Με μια πυκνή, λογοτεχνική γλώσσα, το έργο ξεδιπλώνει τις ιστορίες πρωταγωνιστών του «πλαστικού» κόσμου του πορνό, ενός κόσμου γεμάτου κλισέ, καθρέφτη του μοναχικού σώματος του καθενός. Προσπαθώντας να δει πέρα ...

Διαβάστε περισσότερα

Kυκλοφορεί το εμβληματικό "1984" του Τζώρτζ Όργουελ σε νέα διασκευή!

Το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού, παρακολουθώντας συνεχώς τους πάντες και τα πάντα μέσα από αμέτρητες διαδραστικές τηλεοθόνες, κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική. Πρόκειται για ένα προφητικό μυθιστόρημα-σταθμός για την πολιτική σκέψη του 20ού αιώνα, το πλέον γνωστό έργο του Τζωρτζ Όργουελ που κυκλοφορεί σε νέα ...

Διαβάστε περισσότερα

Η μάνα κουράγιο και τα παιδιά της, το αριστούργημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική

Το βιβλίο «Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της» κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική με αφορμή την ομώνυμη παράσταση του Κρατικού θεάτρου Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία του Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς και νέα μετάφραση του Γιώργου Δεπάστα. Η παράσταση του κλασικού αντιπολεμικού αριστουργήματος του Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Η μάνα ...

Διαβάστε περισσότερα

"Παιδιά ενός κατώτερου Θεού" το έργο του Μάρκ Μέντοφ κυκλοφορεί από την Κάπα εκδοτική

Το γνωστό έργο «Παιδιά ενός κατώτερου Θεού », γραμμένο το 1979 από τον αμερικανό θεατρικό συγγραφέα Μαρκ Μέντοφ, επανακυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική. Η κλασικότητα του έργου έγκειται στο γεγονός ότι εξακολουθεί να προβληματίζει και να συγκινεί τον αναγνώστη με το πάντα επίκαιρο ζήτημα της ύπαρξης ...

Διαβάστε περισσότερα

"Ο Φάουστ του Γκαίτε" σε μια έκδοση υψηλής αισθητικής από την Κάπα Εκδοτική

Ο Φάουστ του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική σε μετάφραση του σκηνοθέτη και πανεπιστημιακού Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, με προλογικό σημείωμα του ίδιου. Η έκδοση περιλαμβάνει επίμετρο ,επιμελημένο από τον Πλάτωνα Μαυρομούστακο και αποσπάσματα από δημοσιεύσεις Ελλήνων και ξένων μελετητών του Γκαίτε, καθώς ...

Διαβάστε περισσότερα

"Η Όπερα της Πεντάρας" του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα από την Κάπα Εκδοτική

Από την Κάπα εκδοστική κυκλοφορεί «Η Όπερα της Πεντάρας» του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα και σε επίμετρο Γιάννη Χουβαρδά. Έργο εμβληματικό της παγκόσμιας δραματουργίας και μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του θεάτρου, ήδη από την πρεμιέρα στις 31 Αυγούστου του 1928, η ...

Διαβάστε περισσότερα

Τέσσερις μοναδικές παιδικές προτάσεις για το καλοκαίρι από τις εκδόσεις Ζαχαρόπουλος

Οι εκδόσεις Ζαχαρόπουλος μας προτείνουν τέσσερα μοναδικά βιβλία για μικρούς αναγνώστες! Η Μαργαρίτα και η μάγισσα-Ίνγκριντ και Ντίτερ Σούμπερτ Η μικρή Μαργαρίτα δε βούρτσιζε τα δόντια της, γιατί φοβόταν τη μικροσκοπική μάγισσα, την Ποδαρού. Όταν όμως διαπίστωσε πως η μικροσκοπική μαγισσούλα είναι συμπαθητική κι ας έχει ...

Διαβάστε περισσότερα

"Η διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας" του Θεόδωρου Ζέρβα-Kυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Ζαχαρόπουλος

 Στη σειρά "Σύγχρονη παιδαγωγική 7 " κυκλοφορεί ένα ανεκτίμητο για τους ερευνητές των σχολικών εγχειριδίων βιβλίο με τίτλο "Η διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας" του Θεόδωρου Ζέρβα.Δεν πρόκειται απλά για ένα  ενδιαφέρον ανάγνωσμα αλλά για ένα πολύτιμο μαθησιακό εργαλείο που αξίζει να διαβαστεί από όλους μας! Το ...

Διαβάστε περισσότερα

«Σαν διαβείς τη γέφυρα του Σοβέτο» της Μόνικας Σαβουλέσκου-Βουδούρη-Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ζαχαρόπουλος

Το βιβλίο «Σαν διαβείς τη γέφυρα του Σοβέτο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ζαχαρόπουλος. Πρόκειται για ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα της βραβευμένης Μόνικας Σαβουλέσκου-Βουδούρη που συγκλονίζει με την πλοκή τους αναγνώστες. Λίγα λόγια για το βιβλίο: Η γέφυρα του Σοβέτο βρίσκεται στην Ουτρέχτη. Το όνομά της είναι παρμένο ...

Διαβάστε περισσότερα

"Εκατό Χρόνια Μοναξιάς "του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Το θρυλικό βιβλίο «100 Χρόνια Μοναξιά», που έχει πωλήσει πάνω από 30 εκ. αντίτυπα παγκοσμίως και έχει μεταφραστεί σε 35 γλώσσες,μόλις κυκλοφόρησε από τις Eκδόσεις Ψυχογιός.Ενα βιβλίο που αξίζει όλοι να διαβάσουν!  Tο «Εκατό χρόνια μοναξιά» το διασημότερο έργο του νομπελίστα Κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ...

Διαβάστε περισσότερα

Ποιητικό...πραξικόπημα!

Επιτέλους ένα...πραξικόπημα – αυτή τη φορά από ποιητές! Αυτό που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα μόνο ένας ευθυμογράφος ή ένας σατυρικός ποιητής μπορούσε να περιγράψει με ακρίβεια και χωρίς τον κίνδυνο να κατηγορηθεί ότι …ετοιμάζει πραξικόπημα. ! Φοβάμαι πως αν ένας σύγχρονος έπαιρνε στα σοβαρά τους πρωταγωνιστές ...

Διαβάστε περισσότερα

Η γεροντοκόρη του Ονορέ ντε Μπαλζάκ-Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιo

Aπό τις εκδόσεις Μεταίχμιο, στο πλαίσιο της σειράς «Μεγάλες αφηγήσεις» που επιμελείται ο Δημήτρης Στεφανακης, κυκλοφορεί το βιβλίο του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, «Η γεροντοκόρη». Μια βαθιά συγκινητική ιστορία για την ανθρώπινη μοναξιά και την ωμότητα του κόσμου. Mεγαλοποιούµε τόσο τα δεινά µας όσο και την ευτυχία ...

Διαβάστε περισσότερα

Το νησί των πιγκουίνων του Ανατόλ Φρανς -Kυκλοφορεί στη σειρά Μεταίχμιο Pocket

Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορεί το βιβλίο «Το Νησί των πιγκουίνων»(pocket) του βραβευμένου με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανατόλ Φρανς. Το 1908,ο συγγραφέας έγραψε το Νησί των πιγκουίνων σε μορφή μυθιστορήματος, στο οποίο καταδικάζει τους επαγγελματίες πολιτικούς. Στο φαντασμαγορικό αυτό αφήγημα, το ωραιότερο από τα μυθιστορήματα του Ανατόλ Φρανς, ...

Διαβάστε περισσότερα