H εκλογή Τραμπ είναι προϊόν του θανάτου του αμερικανικού ονείρου-Του Νόαμ Τσόμσκι

ΑΠΟΨΕΙΣ
14 Νοεμβρίου 2017 16:53:00

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμ πριν από ένα χρόνο ήταν έκπληξη για μένα, αλλά όχι μια μεγάλη έκπληξη. Τα δύο κυρίαρχα πολιτικά κόμματα μετακινήθηκαν σαφώς προς τα δεξιά στη διάρκεια της πολυετούς νεοφιλελεύθερης επίθεσης εναντίον του πληθυσμού. Οι Δημοκρατικοί είναι λίγο-πολύ αυτό που λέγαμε παλιά «μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανοί». Και οι Ρεπουμπλικανοί έχουν εξέλθει από το παραδοσιακό κοινοβουλευτικό πλαίσιο. Η πολιτική τους είναι τόσο αντιδραστική, που για να αποσπάσουν ψήφους πρέπει να απευθυνθούν σε στρώματα του πληθυσμού τα οποία πάντα υπήρχαν, αλλά σπανίως κινητοποιούνταν ως πολιτική δύναμη: Ευαγγελικούς χριστιανούς, λευκούς ρατσιστές, ριζοσπάστες εθνικιστές, οι οποίοι είχαν πληγεί στα νεοφιλελεύθερα χρόνια. Η πλειοψηφία των εργαζομένων είχε πληγεί με τη σειρά της μια γενιά νωρίτερα, ως αποτέλεσμα μιας θεαματικής συσσώρευσης του πλούτου.

Για πολλά χρόνια, κάθε υποψήφιος στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών που προσπαθούσε να πει κάτι διαφορετικό συντριβόταν από το σύστημα, το οποίο επέβαλλε τον άνθρωπό του. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ο Μιτ Ρόμνεϊ. Το 2016, όμως, αυτός ο φανταχτερός απατεώνας με τα πορτοκαλί μαλλιά αποδείχθηκε πιο πονηρός από αυτούς.

Αν το αφήσουμε πάντως αυτό στην άκρη, δεν είναι περίεργο που ένας δισεκατομμυριούχος με μεγάλα οικονομικά και δημοσιογραφικά στηρίγματα εξελέγη πρόεδρος. Η μεγάλη έκπληξη του 2016 ήταν η εντυπωσιακή επιτυχία της εκστρατείας του Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος έσπασε μια μακρά παράδοση της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας, καθώς ήταν άγνωστος, δηλωμένος «σοσιαλιστής», χωρίς οικονομικά και δημοσιογραφικά στηρίγματα.

Το σχήμα που παρακολουθούμε σήμερα είναι αρκετά σαφές, είτε είναι συνειδητό είτε είναι αποτέλεσμα προσωπικών ιδιοτροπιών. Και εκτυλίσσεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο έχουμε αυτό το περίεργο πρόσωπο στον Λευκό Οίκο, που κινεί τα πιόνια του μονοπωλώντας καθημερινά τους μεγάλους τίτλους. Η τεχνική του, την οποία χειρίζεται άψογα, συνίσταται στο να κάνει όλο και πιο εκκεντρικές δηλώσεις. Κι όσο οι αναλυτές χάνουν τον καιρό τους ψάχνοντας τα ψέματα που λέει, εκείνος περνά στην επόμενη δήλωση, κι όλος ο κόσμος έχει ξεχάσει την προηγούμενη. Την ίδια στιγμή, ικανοποιεί τους πιστούς οπαδούς του κοροϊδεύοντας το κατεστημένο, το οποίο εκείνοι περιφρονούν, και συχνά έχουν δίκιο.

Σε δεύτερο επίπεδο, η πιο ακραία πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, της οποίας ηγείται ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Πολ Ράιαν, επωφελείται για να ικανοποιεί τα συμφέροντα των υποστηρικτών της, δηλαδή των πλουσίων και των ισχυρών επιχειρήσεων, διαλύοντας κομμάτι-κομμάτι το ομοσπονδιακό κράτος που πρέπει να ικανοποιεί τα συμφέροντα του πληθυσμού.

Το σύνθημα του Τραμπ «να κάνουμε πάλι την Αμερική μεγάλη» είναι ελκυστικό σε ορισμένα στρώματα του πληθυσμού, που περιλαμβάνουν κυρίως άνδρες μεσαίων εισοδημάτων, μικροαστούς, λευκούς, κατοίκους της υπαίθρου ή των μικρών βιομηχανικών πόλεων που ζημιώθηκαν από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, κοινωνικά συντηρητικούς και πολύ θρήσκους. Ο Τραμπ αντλεί επίσης δύναμη από ένα κομμάτι της εργατικής τάξης, που ψήφισαν Ομπάμα γιατί πίστεψαν στα μηνύματά του για ελπίδα και αλλαγή, αλλά απογοητεύτηκαν τόσο πολύ στη συνέχεια που στράφηκαν στον χειρότερο ταξικό του εχθρό. Οι οπαδοί του Τραμπ έχουν την τάση να κοιτάζουν προς το παρελθόν, προς τους γονείς τους και τους προπάππους τους που εργάζονταν σκληρά, βέβαιοι ότι η επόμενη γενιά θα ζούσε καλύτερα. Η τελευταία γενιά, όμως, έχει βαλτώσει. Και σε τέτοιες συνθήκες είναι εύκολο να αναζητεί κανείς αποδιοπομπαίους τράγους, όπως εκείνη η welfare queen (βασίλισσα των επιδομάτων) στην οποία αναφερόταν ο Ρόναλντ Ρίγκαν. Αλλοτε, αποδιοπομπαίος τράγος ήταν οι μαύροι, σήμερα είναι οι Μεξικανοί.

Στη μεταπολεμική Αμερική, όπως και σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, υπήρξαν δύο σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές περίοδοι. Η πρώτη περίοδος, τη δεκαετία του ?70, χαρακτηρίστηκε από την ανάπτυξη ενός ελεγχόμενου καπιταλισμού και οδήγησε σε σημαντικά κέρδη για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Ακολούθησε η νεοφιλελεύθερη αντίδραση, που οδήγησε στη στασιμότητα, και στη συνέχεια την παρακμή της πλειοψηφίας, ενώ την ίδια στιγμή αναπτύσσονταν ταχύτατα και επικίνδυνα οι χρηματοπιστωτικοί θεσμοί και συσσωρευόταν ο πλούτος σε λίγα χέρια. Η οργή του πληθυσμού που ψηφίζει εναντίον των συμφερόντων του είναι λοιπόν κατανοητή. Παρ?όλα αυτά, χωρίς τις μηχανορραφίες του Δημοκρατικού Κόμματος ο Μπέρνι Σάντερς θα είχε πιθανότατα κερδίσει το χρίσμα. Και θα αποδεικνυόταν ότι, σε τελική ανάλυση, ένα κομμάτι του πληθυσμού ψηφίζει με βάση τα συμφέροντά του.

Το φυλετικό ζήτημα είναι πάντα κρίσιμο στην Αμερική. Το ποσοστό των λευκών εργαζομένων μειώνεται, και σύμφωνα με ορισμένους δείκτες οι λευκοί θα αποτελούν σύντομα μειοψηφία στον πληθυσμό. Η εκλογή ενός μιγάδα προέδρου εξόργισε ένα μέρος της χώρας. Ο Τραμπ κέρδισε υποστηρίζοντας το εξωφρενικό ψέμα ότι ο Ομπάμα δεν γεννήθηκε στην Αμερική, αλλά ενδεχομένως στην Κένυα ή κάπου αλλού. Ενας από τους λόγους που τόσο πολλοί μισούν το Obamacare είναι ότι το συνδέουν με έναν άνθρωπο που πολλοί θεωρούν μαύρο αποστάτη και, ακόμη χειρότερα, μουσουλμάνο! Ο Τραμπ εκμεταλλεύτηκε αυτόν τον ρατσισμό, νομιμοποίησε αυτές τις επικίνδυνες ιδέες και απειλεί ευθέως όχι μόνο τον πολιτισμένο και έλλογο πολιτικό λόγο, αλλά κυρίως τα θεμελιώδη δικαιώματα και, φυσικά, τα πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού.

Αυτοί που κερδίζουν από την προεδρία Τραμπ είναι το πιο ακραίο κομμάτι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η απομάκρυνση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη μάχη κατά της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής. Ακυρώνοντας τους νόμους που προστατεύουν το περιβάλλον, απαγορεύοντας τις έρευνες γι?αυτή την απειλή, η κυβέρνηση αυτή οδηγεί το ανθρώπινο γένος προς την καταστροφή, στο όνομα βραχυπρόθεσμων οικονομικών συμφερόντων. Και υπάρχει βέβαια πάντα ο κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου?

Την ίδια στιγμή, οι Δημοκρατικοί συγκεντρώνουν την προσοχή τους σε περιθωριακά ζητήματα, όπως η ρωσική παρέμβαση στις εκλογές. Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετρηθούν τα αποτελέσματα αυτής της παρέμβασης. Και σε κάθε περίπτωση, είναι μικρότερης σημασίας από τα αποτελέσματα της παρέμβασης των πλουσίων και του ιδιωτικού τομέα. Για να μη μιλήσουμε για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην ιστορία, και τις συχνές παρεμβάσεις τους στις πολιτικές διαδικασίες άλλων χωρών?

(*) Ο Νόαμ Τσόμσκι, πατέρας της σύγχρονης γλωσσολογίας, φιλόσοφος, ακτιβιστής και ομότιμος καθηγητής στο ΜΙΤ, εξακολουθεί να είναι στα 88 του χρόνια ένας παθιασμένος παρατηρητής της αμερικανικής ζωής

Πηγή: συνέντευξη στην εφημερίδα Liberation

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Λεφτά υπάρχουν στο κράτος ,αλλά όχι για όλους-Του Μιχάλη Κανιμά

Η κυβέρνηση δεν έχει ανάγκη να μοιράζει επιδόματα εις βάρος των κονδυλίων που προορίζονται για επενδύσεις. Ας αφήσει ,επιτέλους ,ήσυχες τις επενδύσεις μήπως και αβγατέψουν κάποτε, και όσον αφορά τα επιδόματα ,υπάρχουν κι αλλού λεφτά. Θα μπορούσε, για παράδειγμα , να «φορολογήσει» (επισημαίνω τα εισαγωγικά προς ...

Διαβάστε περισσότερα

Χειμερινές Προσαρμογές-Του Κωνσταντίνου Πάντζιου

Με την ψήφιση των διατάξεων του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή, τελείωσε μία ακόμη φάση αβεβαιότητας για την κυβέρνηση, αναφορικά με την αντοχή της κοινοβουλευτικά. Από εδώ και στο εξής, είναι ζήτημα μικρού χρόνου για την εκταμίευση της δόσης των 6,7 δις ευρώ. Άλλωστε, ούτε και ο ...

Διαβάστε περισσότερα

«Κείον το Νόμιμον» αντί μνημονίου-Toυ Μιχάλη Κανιμά

Δεν περνά μέρα που να μην σκαρφιστούν οι ιθύνοντες ένα μέτρο εις βάρος των συνταξιούχων. Με ποιο τρόπο ,δηλαδή, να κόψουν ( κι άλλο, εννοείται) τη σύνταξη τους , το επικουρικό, το επίδομα, τις ιατροφαρμακευτικές παροχές. Πολλή φαιά ουσία σπαταλούν. Ενώ θα μπορούσαν να ξεμπερδέψουν ...

Διαβάστε περισσότερα

Η ευθύνη της γενιάς των βολεμένων-Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Κάποτε είχαν πολλοί κατηγορήσει πολιτικά τον Μιχάλη Χρυσοχοίδη για την φράση "δεν διάβασα το Μνημόνιο". Αλήθεια σήμερα πόσοι είναι οι κυβερνητικοί βουλευτές που υπερψήφισαν το πολυνομοσχέδιο που πραγματικά το διάβασαν; Αμφιβάλλω αν υπάρχει ένας... Κοπαδιαστά είπαν ναι σε όλα χωρίς καλά καλά να γνωρίζουν τι ψηφίζουν. ...

Διαβάστε περισσότερα

Όταν το έλασσον γίνεται μείζον και το μείζον έλασσον-Tου Μιχάλη Κανιμά

Την περίοδο των μνημονίων ,δεκάδες  βουλευτές διαγράφηκαν από τους αρχηγούς των κομμάτων τους , όταν αρνήθηκαν να ψηφίσουν τα μνημόνια. Άλλοι - μεταξύ των οποίων και πολλοί υπουργοί- που τα ψήφισαν ,τιμωρήθηκαν από τους ψηφοφόρους τους με την μη επανεκλογή τους.  Γεμάτη ήρωες  και αντι-ήρωες η ιστορία των ...

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτα η φιέστα για το μνημόνιο και μετά άλλος για Χίο...-Tου Ιπποκράτη Πολίτη

« Μες στου Αιγαίου πρόβαλε να δειςΜες στου Αιγαίου, Αιγαίου τα νησιάΜες στου Αιγαίου τα νησιάάγγελοι φτερουγίζουν Και μέσα στο φτε πρόβαλ’ άστρι μουκαι μέσα στο φτε στο φτερούγισμαΑ και μέσα στο φτερούγισματριαντάφυλλα σκορπίζουν»   Το παραδοσιακό αυτό κομμάτι ή κάτι παραπλήσιο θα είναι σύμφωνα με όλες τις ...

Διαβάστε περισσότερα

Mακεδονική Φρενίτιδα vol.2-Του Θωμά Κώτση

H χώρα φαίνεται να οδεύει εκ νέου σε ένα γύρο αντιπαραθέσεων και εσωτερικών συγκρούσεων αναφορικά με την ονοματοδοσία της ΠΓΔΜ, περίπου ως επανάληψη των όσων είχαν διαδραματιστεί 25 χρόνια πριν και είχαν ως κατάληξη μια εκκρεμούσα σύγχυση. Φάρσα ή τραγωδία δεν έχει τόση σημασία την ...

Διαβάστε περισσότερα

Πάρτυ με ούζα για την έξοδο από τα μνημόνια-Tου Ιπποκράτη Πολίτη

Ώρες είναι να μας ζητήσουν να γιορτάσουμε την έξοδο από τα μνημόνια με πάρτυ με ούζα.Ο πολύς Ντάισελμπλουμ το είπε ξεκάθαρα .«Θα γιορτάσω με ούζο την έξοδο σας από τα μνημόνια». Κι αμέσως ο φίλος του Αλέξης Τσίπρας γνωστός από τις παραγγελιές του « θα ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ναι σε όλα» για 100.000 λόγους-Του Μιχάλη Κανιμά

Ούτε τα σκληρά οικονομικά μέτρα ούτε το Σκοπιανό μπορούν να ρίξουν την κυβέρνηση κι ας σταματήσουν ορισμένοι να επενδύουν στο αντίθετο. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα εξαντλήσουν την τετραετία , γιατί οι κυβερνήσεις πέφτουν μόνο από μέσα και κλίμα ανατροπής Τσίπρα δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια .Δύο είναι ...

Διαβάστε περισσότερα

Μακεδονικό: ιστορική ή γεωπολιτική διαμάχη;-Του Σταύρου Λυγερού

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Αθήνα έδωσε τη μάχη του ονόματος με δύο κυρίως κατηγορίες επιχειρημάτων: Η πρώτη ήταν η απειλή εναντίον της ελληνικής Μακεδονίας, λόγω των διεκδικήσεων της σλαβομακεδονικής πλευράς. Η δεύτερη κατηγορία ήταν τα ιστορικά επιχειρήματα για την ελληνικότητα του ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τσίπρας δεν είναι Σαμαράς-Της Μαρίας Νταλιάνη

Την ώρα που κλείνει ο κύκλος του τρίτου, και βαρύτερου Μνημονίου, του Μνημονίου που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια στιγμή που η χώρα θα μπορούσε να το έχει αποφύγει, ανοίγει πλέον ο κύκλος της συζήτησης για την επόμενη μέρα στο πολιτικό σκηνικό. Η πρωτοφανής ανθεκτικότητα της ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι ξεβράκωτοι του Μετρό…-Tης Ελένης Τσαγκά

Ότι του φανεί του λωλού του Στεφανή από Νιουγιορκ, Λονδίνο, Πεκίνο και Χονγκ Κονγκ… Παγκόσμια ημέρα γύμνιας, λένε τα ξένα πρακτορεία και ειδικότερα παγκόσμια ημέρα χωρίς παντελόνι στο μετρό!!! Όχι γενικά… όχι παντού. ΜΟΝΟ στο μετρό… Μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί, κυκλοφορούν με τα βρακιά τους μέρα ...

Διαβάστε περισσότερα

Η πασιέντζα του ανασχηματισμού-Tου Σταύρου Λυγερού

Η αναμενόμενη ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης στο Eurogroup της 22ας Ιανουαρίου θα σημάνει –σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες– την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης για την πραγματοποίηση ανασχηματισμού. Οι σχετικοί προβληματισμοί του πρωθυπουργού έχουν περάσει από διάφορες φάσεις τους προηγούμενους μήνες. Η αρχική πρόθεσή του ήταν ...

Διαβάστε περισσότερα

Ρεφάρω, ρεφάρεις ρεφάρουν-Tου Μιχάλη Κανιμά

Το ρήμα «ρεφάρω» αναμένεται να γίνει πολύ της μόδας τα χρόνια μετά την έξοδο από το μνημόνιο. Σύμφωνα με το Βικιλεξικό ,«ρεφάρω» σημαίνει: 1.Ξανακερδίζω όσα χρήματα έχασα σε κάποιο τυχερό παιχνίδι, σε μια δουλειά ή σε αποτυχημένη επένδυση. Ο χρησμός λέει πως όλοι θα επιχειρήσουν να επανακάμψουν ...

Διαβάστε περισσότερα

Εγώ, Η Σακούλα-Tης Άννας Παχή

Τι χαρά είναι αυτή! Επιτέλους, βρήκα την αναγνώριση που μου αξίζει. Τόσα χρόνια ήμουν παραπεταμένη, δεδομένη, απαξιωμένη. Με βούταγαν με τις δεκάδες, με έκρυβαν σε σκοτεινά συρτάρια και ντουλάπια, με τύλιγαν, με έδεναν, με πέταγαν. Τώρα ξαφνικά, όλα άλλαξαν. Απέκτησα α ξ ί α. Δε ...

Διαβάστε περισσότερα

Από το επίδομα καυσοξύλων στο επίδομα "Μπαλαούρα"-Tου Μιχάλη Κανιμά

Επιδοματική πολιτική. Και σ’αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ αντιγράφει τους…παλαιοκομματικούς προκατόχους του. Πλήν με ορισμένες παραλλαγές και έκτακτες διαδικασίες. Τουλάχιστον προς το παρόν. Δηλαδή τα δώρα που μοιράζει , παρότι συνιστούν- καλό ή κακό , εξαρτάται από τη σκοπιά που το εξετάζει κανείς- προηγούμενο , προβάλλονται ως ...

Διαβάστε περισσότερα

Επί Σκοπ(ιαν)όν…πυρ-Tου Γιάννη Πανούση

Πάλι ανακατεύτηκε η τράπουλα στην ευρύτερη περιοχή προκαλώντας έγνοιες στον εθνικό εφησυχασμό της μακαριότητας ενός περιούσιου λαού(;), όπου η Ιστορία λύνει από μόνη της (ως από μηχανής Θεός) τα ανακύπτοντα προβλήματα. Κι ενώ πάντοτε μια Μικρή χώρα επωφελείται των κενών στις συγκρούσεις των Μεγάλων, στην ...

Διαβάστε περισσότερα

Το Σκοπιανό και οι σακούλες δεν σκεπάζουν τη φοροκαταιγίδα-Της Σοφίας Δήμτσα

Βολική η συζήτηση για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ. Η κυβέρνηση πετά τη μπάλα στην αντιπολίτευση ελπίζοντας να ξυπνήσει έριδες στη ΝΔ και να απεμπλακεί από το βραχνά του συγκυβερνήτη της Πάνου Καμμένου. Ωστόσο, οι κορώνες του υπουργού Άμυνας δεν πείθουν πλέον κανέναν, αφού λίγο πολύ ...

Διαβάστε περισσότερα

«Κα-κα κάθαρση» αλά ΣΥΡΙΖΑ-Tου Μιχάλη Κανιμά

Τι εννοεί η κυρία Μπέτυ Μπαζιάνα όταν μιλά για κάθαρση σε θέσεις- κλειδιά που εξυπηρετούν το παλιό διεφθαρμένο σύστημα; Ασφαλώς και δεν εννοεί κάποια από τα στελέχη της κρατικής μηχανής που αν το θελήσει άνετα μπορεί η κυβέρνηση να «σκουπίσει», τοποθετώντας στη θέση τους αφοσιωμένους στον ...

Διαβάστε περισσότερα

Επικίνδυνες Εκκρεμότητες-Του Κωνσταντίνου Πάντζιου

Το νέο έτος δεν άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η εκκρεμότητα στον σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία εισήλθε αισίως στον τέταρτο μήνα της. Εδώ έχουμε να κάνουμε με αδιέξοδο, το οποίο ζήτημα είναι να μπορέσει να ξεπεραστεί με τη διαπραγμάτευση που ...

Διαβάστε περισσότερα

Η αξία των τεσσάρων λεπτών-Του Ιπποκράτη Πολίτη

Τι παίρνει κανείς με τα τέσσερα λεπτά του ευρώ που είναι το κόστος της (ήδη "απαγορευμένης")πλαστικής σακούλας του σούπερ μάρκετ; Μάλλον τίποτε, πια. Ώρες- ώρες , πιστεύω ότι η υποχρέωση να την αγοράζουμε αντί να μας τη χαρίζουν , είναι άλλη μία εφεύρεση της σατανικής ...

Διαβάστε περισσότερα

Τα επικίνδυνα στερεότυπα για το Μακεδονικό-Tου Βενιαμίν Καρακωστάνογλου

Όπως και στα υπόλοιπα μεγάλα εθνικά μας ζητήματα (Κυπριακό, Αιγαίο, Θράκη), έτσι και στο Μακεδονικό, επικρατούν καθιερωμένα στερεότυπα, τα οποία, φοβάμαι, ότι ούτε στην ρεαλιστική αποτύπωση και κατανόηση της κατάστασης βοηθούν, ούτε την προώθηση ευνοϊκών λύσεων διευκολύνουν. Εφησυχάζουμε, λοιπόν, με ψευδαισθήσεις που καλλιεργούνται, ενώ τα ...

Διαβάστε περισσότερα

Τέλος ανοχής για τον «Ρουβίκωνα»-Tης Νεφέλης Λυγερού

Μεταξύ σφύρας και άκμονος βρίσκεται η κυβέρνηση. Από τη μία οι ιδεοληψίες της Κουμουνδούρου δεν ευνοούν μία κατά μέτωπο κατασταλτική αντιμετώπιση του Ρουβίκωνα. Από την άλλη βρίσκεται υπό το κράτος έξωθεν ασφυκτικών πιέσεων για συλλήψεις και καταδίκες. Η πρόσφατη εισβολή στην πρεσβεία του Ισραήλ είναι ...

Διαβάστε περισσότερα