H εκλογή Τραμπ είναι προϊόν του θανάτου του αμερικανικού ονείρου-Του Νόαμ Τσόμσκι

ΑΠΟΨΕΙΣ
14 Νοεμβρίου 2017 16:53:00

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμ πριν από ένα χρόνο ήταν έκπληξη για μένα, αλλά όχι μια μεγάλη έκπληξη. Τα δύο κυρίαρχα πολιτικά κόμματα μετακινήθηκαν σαφώς προς τα δεξιά στη διάρκεια της πολυετούς νεοφιλελεύθερης επίθεσης εναντίον του πληθυσμού. Οι Δημοκρατικοί είναι λίγο-πολύ αυτό που λέγαμε παλιά «μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανοί». Και οι Ρεπουμπλικανοί έχουν εξέλθει από το παραδοσιακό κοινοβουλευτικό πλαίσιο. Η πολιτική τους είναι τόσο αντιδραστική, που για να αποσπάσουν ψήφους πρέπει να απευθυνθούν σε στρώματα του πληθυσμού τα οποία πάντα υπήρχαν, αλλά σπανίως κινητοποιούνταν ως πολιτική δύναμη: Ευαγγελικούς χριστιανούς, λευκούς ρατσιστές, ριζοσπάστες εθνικιστές, οι οποίοι είχαν πληγεί στα νεοφιλελεύθερα χρόνια. Η πλειοψηφία των εργαζομένων είχε πληγεί με τη σειρά της μια γενιά νωρίτερα, ως αποτέλεσμα μιας θεαματικής συσσώρευσης του πλούτου.

Για πολλά χρόνια, κάθε υποψήφιος στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών που προσπαθούσε να πει κάτι διαφορετικό συντριβόταν από το σύστημα, το οποίο επέβαλλε τον άνθρωπό του. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ο Μιτ Ρόμνεϊ. Το 2016, όμως, αυτός ο φανταχτερός απατεώνας με τα πορτοκαλί μαλλιά αποδείχθηκε πιο πονηρός από αυτούς.

Αν το αφήσουμε πάντως αυτό στην άκρη, δεν είναι περίεργο που ένας δισεκατομμυριούχος με μεγάλα οικονομικά και δημοσιογραφικά στηρίγματα εξελέγη πρόεδρος. Η μεγάλη έκπληξη του 2016 ήταν η εντυπωσιακή επιτυχία της εκστρατείας του Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος έσπασε μια μακρά παράδοση της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας, καθώς ήταν άγνωστος, δηλωμένος «σοσιαλιστής», χωρίς οικονομικά και δημοσιογραφικά στηρίγματα.

Το σχήμα που παρακολουθούμε σήμερα είναι αρκετά σαφές, είτε είναι συνειδητό είτε είναι αποτέλεσμα προσωπικών ιδιοτροπιών. Και εκτυλίσσεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο έχουμε αυτό το περίεργο πρόσωπο στον Λευκό Οίκο, που κινεί τα πιόνια του μονοπωλώντας καθημερινά τους μεγάλους τίτλους. Η τεχνική του, την οποία χειρίζεται άψογα, συνίσταται στο να κάνει όλο και πιο εκκεντρικές δηλώσεις. Κι όσο οι αναλυτές χάνουν τον καιρό τους ψάχνοντας τα ψέματα που λέει, εκείνος περνά στην επόμενη δήλωση, κι όλος ο κόσμος έχει ξεχάσει την προηγούμενη. Την ίδια στιγμή, ικανοποιεί τους πιστούς οπαδούς του κοροϊδεύοντας το κατεστημένο, το οποίο εκείνοι περιφρονούν, και συχνά έχουν δίκιο.

Σε δεύτερο επίπεδο, η πιο ακραία πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, της οποίας ηγείται ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Πολ Ράιαν, επωφελείται για να ικανοποιεί τα συμφέροντα των υποστηρικτών της, δηλαδή των πλουσίων και των ισχυρών επιχειρήσεων, διαλύοντας κομμάτι-κομμάτι το ομοσπονδιακό κράτος που πρέπει να ικανοποιεί τα συμφέροντα του πληθυσμού.

Το σύνθημα του Τραμπ «να κάνουμε πάλι την Αμερική μεγάλη» είναι ελκυστικό σε ορισμένα στρώματα του πληθυσμού, που περιλαμβάνουν κυρίως άνδρες μεσαίων εισοδημάτων, μικροαστούς, λευκούς, κατοίκους της υπαίθρου ή των μικρών βιομηχανικών πόλεων που ζημιώθηκαν από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, κοινωνικά συντηρητικούς και πολύ θρήσκους. Ο Τραμπ αντλεί επίσης δύναμη από ένα κομμάτι της εργατικής τάξης, που ψήφισαν Ομπάμα γιατί πίστεψαν στα μηνύματά του για ελπίδα και αλλαγή, αλλά απογοητεύτηκαν τόσο πολύ στη συνέχεια που στράφηκαν στον χειρότερο ταξικό του εχθρό. Οι οπαδοί του Τραμπ έχουν την τάση να κοιτάζουν προς το παρελθόν, προς τους γονείς τους και τους προπάππους τους που εργάζονταν σκληρά, βέβαιοι ότι η επόμενη γενιά θα ζούσε καλύτερα. Η τελευταία γενιά, όμως, έχει βαλτώσει. Και σε τέτοιες συνθήκες είναι εύκολο να αναζητεί κανείς αποδιοπομπαίους τράγους, όπως εκείνη η welfare queen (βασίλισσα των επιδομάτων) στην οποία αναφερόταν ο Ρόναλντ Ρίγκαν. Αλλοτε, αποδιοπομπαίος τράγος ήταν οι μαύροι, σήμερα είναι οι Μεξικανοί.

Στη μεταπολεμική Αμερική, όπως και σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, υπήρξαν δύο σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές περίοδοι. Η πρώτη περίοδος, τη δεκαετία του ?70, χαρακτηρίστηκε από την ανάπτυξη ενός ελεγχόμενου καπιταλισμού και οδήγησε σε σημαντικά κέρδη για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Ακολούθησε η νεοφιλελεύθερη αντίδραση, που οδήγησε στη στασιμότητα, και στη συνέχεια την παρακμή της πλειοψηφίας, ενώ την ίδια στιγμή αναπτύσσονταν ταχύτατα και επικίνδυνα οι χρηματοπιστωτικοί θεσμοί και συσσωρευόταν ο πλούτος σε λίγα χέρια. Η οργή του πληθυσμού που ψηφίζει εναντίον των συμφερόντων του είναι λοιπόν κατανοητή. Παρ?όλα αυτά, χωρίς τις μηχανορραφίες του Δημοκρατικού Κόμματος ο Μπέρνι Σάντερς θα είχε πιθανότατα κερδίσει το χρίσμα. Και θα αποδεικνυόταν ότι, σε τελική ανάλυση, ένα κομμάτι του πληθυσμού ψηφίζει με βάση τα συμφέροντά του.

Το φυλετικό ζήτημα είναι πάντα κρίσιμο στην Αμερική. Το ποσοστό των λευκών εργαζομένων μειώνεται, και σύμφωνα με ορισμένους δείκτες οι λευκοί θα αποτελούν σύντομα μειοψηφία στον πληθυσμό. Η εκλογή ενός μιγάδα προέδρου εξόργισε ένα μέρος της χώρας. Ο Τραμπ κέρδισε υποστηρίζοντας το εξωφρενικό ψέμα ότι ο Ομπάμα δεν γεννήθηκε στην Αμερική, αλλά ενδεχομένως στην Κένυα ή κάπου αλλού. Ενας από τους λόγους που τόσο πολλοί μισούν το Obamacare είναι ότι το συνδέουν με έναν άνθρωπο που πολλοί θεωρούν μαύρο αποστάτη και, ακόμη χειρότερα, μουσουλμάνο! Ο Τραμπ εκμεταλλεύτηκε αυτόν τον ρατσισμό, νομιμοποίησε αυτές τις επικίνδυνες ιδέες και απειλεί ευθέως όχι μόνο τον πολιτισμένο και έλλογο πολιτικό λόγο, αλλά κυρίως τα θεμελιώδη δικαιώματα και, φυσικά, τα πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού.

Αυτοί που κερδίζουν από την προεδρία Τραμπ είναι το πιο ακραίο κομμάτι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η απομάκρυνση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη μάχη κατά της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής. Ακυρώνοντας τους νόμους που προστατεύουν το περιβάλλον, απαγορεύοντας τις έρευνες γι?αυτή την απειλή, η κυβέρνηση αυτή οδηγεί το ανθρώπινο γένος προς την καταστροφή, στο όνομα βραχυπρόθεσμων οικονομικών συμφερόντων. Και υπάρχει βέβαια πάντα ο κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου?

Την ίδια στιγμή, οι Δημοκρατικοί συγκεντρώνουν την προσοχή τους σε περιθωριακά ζητήματα, όπως η ρωσική παρέμβαση στις εκλογές. Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετρηθούν τα αποτελέσματα αυτής της παρέμβασης. Και σε κάθε περίπτωση, είναι μικρότερης σημασίας από τα αποτελέσματα της παρέμβασης των πλουσίων και του ιδιωτικού τομέα. Για να μη μιλήσουμε για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην ιστορία, και τις συχνές παρεμβάσεις τους στις πολιτικές διαδικασίες άλλων χωρών?

(*) Ο Νόαμ Τσόμσκι, πατέρας της σύγχρονης γλωσσολογίας, φιλόσοφος, ακτιβιστής και ομότιμος καθηγητής στο ΜΙΤ, εξακολουθεί να είναι στα 88 του χρόνια ένας παθιασμένος παρατηρητής της αμερικανικής ζωής

Πηγή: συνέντευξη στην εφημερίδα Liberation

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Έλληνας στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ: ή πνιγμένος ή καμμένος ! Του Μιχ.Κανιμά

Η εκατόμβη των νεκρών στον Βουτζά και το Μάτι κατατάσσει την πρόσφατη πυρκαγιά πρώτη σε αριθμό θυμάτων πανευρωπαικά . Σε υψηλή θέση βρίσκεται η Ελλάδα και από πλευράς θυμάτων από πλημμύρες . Μόνο στη νεροποντή του 2017 στη Μάνδρα Αττικής ,έχασαν τη ζωή τους 26 ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αίολος ο Ήφαιστος και οι πυρκαγιές -Του Μιχάλη Κανιμά

Aρχικώς η κυβέρνηση απέδωσε την καταστροφική πυρκαγιά στα ακραία καιρικά φαινόμενα και στους εμπρηστές.   Στη συνέχεια, όμως ο πρωθυπουργός ανέλαβε αυτός την (πολιτική) ευθύνη.   Μα ποιος είναι; Ο θεός των ανέμων Αίολος ή ο θεός της φωτιάς Ήφαιστος;

Διαβάστε περισσότερα

O καφές , η Μαρία και οι σελέμηδες-Του Μιχάλη Κανιμά

Στο καφενείο του χωριού η τιμή του καφέ ( ένας είναι ο καφές εδώ , ο ελληνικός ) είναι ένα ευρώ. Σπάνια ,όμως ο πελάτης πληρώνει ένα ευρώ. Άλλοτε «ακουμπά» στη Μαρία δύο ή τρία ευρώ και άλλοτε κανένα. Τι συμβαίνει; Πες ότι βλέπεις ένα ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι Οραματιστές και οι Μίζεροι-Του Κωνσταντίνου Πάντζιου

Ο φετινός Αύγουστος θα είναι γεμάτος από πολιτικά γεγονότα, όπως και ο Σεπτέμβριος, λόγω των αναμενόμενων εξαγγελιών του Πρωθυπουργού στην ΔΕΘ. Δύσκολοι οι καιροί για πανηγυρισμούς, αλλά και ακόμη πιο δύσκολοι για ισοπέδωση των πάντων, πρώτα από την Κυβέρνηση και δεύτερον από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. ...

Διαβάστε περισσότερα

Οι συνήθεις ύποπτοι των πυρκαγιών:Χουντικοί, οικοπεδοφάγοι, …κουκουνάρες !Του Μιχ.Κανιμά

Ο Γεώργιος Ράλλης ήταν ο μόνος πρωθυπουργός που έκανε προσωπική έρευνα για τα αίτια μίας μεγάλης δασικής πυρκαγιάς ,(αυτής στην Αττική ,τον Αύγουστο του 1981), ερευνώντας μία- μία τις καταγγελίες για εμπρησμούς Ήταν η εποχή που η η έρευνα για τα αίτια των δασικών ...

Διαβάστε περισσότερα

Oι προδότες της Κυπριακής τραγωδίας έμειναν ατιμώρητοι...-Του Αντώνη Αργυρού

«Αν αυτοί οι άνθρωποι παραμείνουν ατιμώρητοι, τότε η έννοια του νόμου θα έχει χάσει το νόημά της και η υπόλοιπη ανθρωπότητα θα πρέπει να ζήσει στον φόβο»Αυτά ήταν τα λόγια του Μπένζαμιν Φεράντζ, ενός από τους κατηγόρους στη δίκη της Νυρεμβέργης. Αυτοί που αφήσαν τον ΑΤΤΙΛΑ ...

Διαβάστε περισσότερα

«Tην Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες»!-Toυ Σπύρου Χ. Τάγκα

Η θρυλική αυτή ατάκα ανήκει, βεβαίως, στον Θ. Κολοκοτρώνη και είναι το ποιοτικό απόσταγμα από την περίφημη ομιλία του στην Πνύκα τον Οκτώβριο του 1838 προς τους μαθητές και τον λαό της Αθήνας που μαζεύτηκε να τον ακούσει . Χρησιμοποιήθηκε ιστορικά, όμως, κατά κόρον και, ...

Διαβάστε περισσότερα

Το δίλημμα του προεκλογικού ανασχηματισμού:με τσάρο ή χωρίς;-Του Μιχάλη Κανιμά

Kαι στον επόμενο ανασχηματισμό , που θα έχει προεκλογικό χαρακτήρα ως είθισται, το δίλημμα του πρωθυπουργού λέγεται Ευκλείδης Τσακαλώτος. Δύο επιλογές έχει ο Αλέξης Τσίπρας : να τον ..αναδομήσει ή να τον διατηρήσει στην κυβέρνηση. Αν τον αναδομήσει είναι σαν να παραδέχεται ότι απέτυχε. Κι αν ...

Διαβάστε περισσότερα

Καλοκαιρινοί Εκλογικοί Πειραματισμοί-Του Κ. Πάντζιου

Η απόφαση της κυβέρνησης να κάνει Ευρωεκλογές και Αυτοδιοικητικές Εκλογές μαζί τον προσεχή Μάιο, είναι κατά τη γνώμη μας η πρώτη θεσμικού χαρακτήρα πολιτική εξέλιξη. Είναι μία ενέργεια που έχει ξανασυμβεί στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, άρα όσοι επικρίνουν την κυβέρνηση γι’ αυτό, δεν έχουν ...

Διαβάστε περισσότερα

Καλοκαιρινός Πολιτικός Τραγέλαφος -Του Κωνσταντίνου Πάντζιου

Πολύ συχνά ο απλός πολίτης, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, απορεί με την επιφανειακή αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων από τους πολιτικούς, τόσο πολύ, ώστε να φέρνει στο μυαλό του τους πολιτικούς σαν τον Τσώρτσιλ, τον Ντε Γκολ, τον Αντενάουερ, τον Σπάακ, τον Κολ, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. ...

Διαβάστε περισσότερα

Ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα στην ελληνική Βαβέλ…-Tου Μιχάλη Κανιμά

Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά: Και να ρίξει ο Καμμένος την κυβέρνηση και να μην την ρίξει. Και να την στηρίξει και να μην τη στηρίξει. Και να πέσει η κυβέρνηση μετά από συμφωνία των συνιστωσών της και να πέσει από μόνη της . Όλα είναι ανοιχτά: ...

Διαβάστε περισσότερα

Μια άδοξη αυτοκτονία-Tου Πάσχου Μανδραβέλη

Τ​​ρεις λαλούν και δυο χορεύουν στο Ποτάμι, κι αυτό δεν είναι το χειρότερο. Ο επικεφαλής του αποφάσισε πολιτική αυτοκτονία για να επουλώσει τα τραύματα της κακοφωνίας. Ανακοινώνει την αποχώρηση από το Κίνημα Αλλαγής, το οποίο συνδημιούργησε πριν από τρεις μήνες, τον Μάρτιο του 2018. Δύσκολα μπορεί ...

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτικό μαγειρείο με 23 συνδαιτυμόνες ,αλλά χωρίς Chef!-Tου Μιχάλη Κανιμά

Στις κινήσεις επτά βουλευτών των ΑΝΕΛ, έξι του Ποταμιού και 10 ανεξάρτητων, δηλαδή 23 στο σύνολο, επικεντρώνεται το πολιτικό ενδιαφέρον εν όψει πιθανών πολιτικών εξελίξεων , που δρομολόγησε η συμφωνία Τσίπρα –Ζάεφ για το Σκοπιανό, με την μείωση της κοινοβουλευτικής δύναμης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από 153 ...

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρίες Συνωμοσίας και Πραγματικότητες-Του Κώστα Πάντζιου

Όλα μπορούσαμε να τα περιμένουμε στην όμορφη χώρα μας, αλλά να ακούμε κάθε μέρα αναλύσεις για «θεωρίες συνωμοσίας» περί παντός του επιστητού, αυτό δεν το περιμέναμε. Σενάρια συνομωσίας για το Σκοπιανό, σενάρια συνωμοσίας για τις σχέσεις μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σενάρια συνωμοσί-ας για να ...

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτικοί Στρουθοκαμηλισμοί -Του Κωνσταντίνου Πάντζιου

Η συμφωνία της κυβέρνησης με τα Σκόπια, είναι φανερό ότι έβαλε το πολιτικό μας σύστημα σε περίοδο έντασης και αβεβαιότητας. Στην ουσία, ελάχιστοι προέβλεψαν αυτή την εξέλιξη και σίγουρα δεν την είχε ως σοβαρή πιθανότητα, ούτε ο πρωθυπουργός κ. Αλ. Τσίπρας. Και τούτο, διότι έδωσε ...

Διαβάστε περισσότερα

H Ιστορία διδάσκει και τιμωρεί!-Tου Απόστολου Κωστόπουλου

Αυτό το πανηγύρι που στήθηκε από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στις Πρέσπες, 17 Ιουνίου 2018, για το ξεπούλημα της ιστορικής ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ στους Σκοπιανούς, ξυπνάει εφιαλτικές αδελφοκτόνες μνήμες. Άλλωστε είναι πανθομολογούμενο ότι, ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος!Εκεί, στις ΠΡΕΣΠΕΣ, 30 Ιανουαρίου 1949, στην ...

Διαβάστε περισσότερα

Η μονιμότητα των Ελλήνων πρωθυπουργών και υπουργών…-Tου Μιχάλη Κανιμά

Ο πρωθυπουργός Ραχόι ξαναγύρισε στο υποθηκοφυλακείο του μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στα κοινά και ο ύπατος Κινγκινάτος επέστρεψε στους αγρούς του μετά τη σωτηρία της πατρίδος του από τους εισβολείς. Στην Ελλάδα σπανίζουν τέτοια τα παραδείγματα . Εδώ ισχύει το μία φορά πρωθυπουργός ...

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτικός απατεώνας: To κερασάκι στην τούρτα των πολιτικών αντιπαραθέσεων-Του Μιχάλη Κανιμά

Δεν θα το πιστέψετε. Η πρώτη φορά που ακούστηκε ο χαρακτηρισμός «πολιτικός απατεώνας» ήταν το 1987 , στη Βουλή , κατά τη διάρκεια έντονου διαλόγου ανάμεσα στους Α.Παπανδρέου και Κ.Μητσοτάκη. Συζητούσαν για την κοινωνική πολιτική και ενώ ο τότε πρωθυπουργός επαιρόταν για τα αυξημένα κονδύλια ...

Διαβάστε περισσότερα

Όταν λειτουργούν οι θεσμοί,ο Ραχόι υποθηκοφύλακας...-Του Αντώνη Αργυρού

Αποτελεί έκπληξη πως ότι ο πρώην Πρωθυπουργός της Ισπανίας ξαναγύρισε στην παλιά του εργασία από την οποία είχε πάρει άδεια αορίστου χρόνου άνευ αποδοχών από το Υποθηκοφυλακείο της Σάντα Πόλα πριν από 28 χρόνια προκειμένου να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στην πολιτική .Ο Ραχοι γύρισε στο ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Ιούνιος των χειροκροτημάτων–εύστοχων και μη…Tου Μιχάλη Κανιμά

Στην Άμφισσα κάποιοι χειροκρότησαν 34χρονο που είχε σκοτώσει ένα 13 χρονο παιδί. Ξεσηκώθηκαν και οι πέτρες εναντίον τους. Στη Ζάκυνθο ,όμως πέρασε σχεδόν απαρατήρητο το γεγονός ότι κάποιοι χειροκρότησαν έναν 26χρονο για τη δολοφονία του 70 χρονου πατέρα του. Κι όχι μόνο τον χειροκρότησαν ,αλλά και ...

Διαβάστε περισσότερα

"Βαρδάρης" σε τέσσερα κόμματα από τη συμφωνία Τσίπρα με Ζάεφ- Του Μιχάλη Κανιμά

Κοσμογονικές αλλαγές στο ,ρευστό από κάθε άποψη ,πολιτικό σκηνικό εγκυμονεί η συμφωνία για τα Σκόπια χωρίς να μπορεί κανείς – τουλάχιστον αυτή τη στιγμή – να προβλέψει τις εξελίξεις. Με επίκεντρο την εξεύρεση των 151 ψήφων που απαιτούνται για να κυρωθεί η συμφωνία από τη Βουλή ...

Διαβάστε περισσότερα

Ελληνικά παραμύθια σε ευρωπαική διασκευή-Tου Μιχάλη Κανιμά

Όταν η χώρα μας βρισκόταν στην αφετηρία των μνημονίων, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Όλι Ρεν μας ευχήθηκε με τη φράση «Ελληνες καλό κουράγιο». Κι όλοι πάγωσαν γιατί κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι ακριβώς ήθελε να πεί τότε και τι κακό προμηνούσαν τα λόγια του. Λίγο αργότερα ...

Διαβάστε περισσότερα

Το Βατερλό των Μικρών-Του Κωνσταντίνου Πάντζιου

Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, έλεγε ο Μπίσμαρκ. Και ενώ δεν ήταν πολιτικός, αλλά στρατιωτικός, είπε κάτι που ισχύει και σήμερα. Εκείνο το οποίο δύσκολα θα μπορούσε να προβλέψει κάποιος –και σήμερα– είναι η συμπεριφορά των πολιτικών στην Ελλάδα. Πάνω από 25 χρόνια, ...

Διαβάστε περισσότερα