H εκλογή Τραμπ είναι προϊόν του θανάτου του αμερικανικού ονείρου-Του Νόαμ Τσόμσκι

ΑΠΟΨΕΙΣ
14 Νοεμβρίου 2017 16:53:00

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμ πριν από ένα χρόνο ήταν έκπληξη για μένα, αλλά όχι μια μεγάλη έκπληξη. Τα δύο κυρίαρχα πολιτικά κόμματα μετακινήθηκαν σαφώς προς τα δεξιά στη διάρκεια της πολυετούς νεοφιλελεύθερης επίθεσης εναντίον του πληθυσμού. Οι Δημοκρατικοί είναι λίγο-πολύ αυτό που λέγαμε παλιά «μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανοί». Και οι Ρεπουμπλικανοί έχουν εξέλθει από το παραδοσιακό κοινοβουλευτικό πλαίσιο. Η πολιτική τους είναι τόσο αντιδραστική, που για να αποσπάσουν ψήφους πρέπει να απευθυνθούν σε στρώματα του πληθυσμού τα οποία πάντα υπήρχαν, αλλά σπανίως κινητοποιούνταν ως πολιτική δύναμη: Ευαγγελικούς χριστιανούς, λευκούς ρατσιστές, ριζοσπάστες εθνικιστές, οι οποίοι είχαν πληγεί στα νεοφιλελεύθερα χρόνια. Η πλειοψηφία των εργαζομένων είχε πληγεί με τη σειρά της μια γενιά νωρίτερα, ως αποτέλεσμα μιας θεαματικής συσσώρευσης του πλούτου.

Για πολλά χρόνια, κάθε υποψήφιος στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών που προσπαθούσε να πει κάτι διαφορετικό συντριβόταν από το σύστημα, το οποίο επέβαλλε τον άνθρωπό του. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ο Μιτ Ρόμνεϊ. Το 2016, όμως, αυτός ο φανταχτερός απατεώνας με τα πορτοκαλί μαλλιά αποδείχθηκε πιο πονηρός από αυτούς.

Αν το αφήσουμε πάντως αυτό στην άκρη, δεν είναι περίεργο που ένας δισεκατομμυριούχος με μεγάλα οικονομικά και δημοσιογραφικά στηρίγματα εξελέγη πρόεδρος. Η μεγάλη έκπληξη του 2016 ήταν η εντυπωσιακή επιτυχία της εκστρατείας του Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος έσπασε μια μακρά παράδοση της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας, καθώς ήταν άγνωστος, δηλωμένος «σοσιαλιστής», χωρίς οικονομικά και δημοσιογραφικά στηρίγματα.

Το σχήμα που παρακολουθούμε σήμερα είναι αρκετά σαφές, είτε είναι συνειδητό είτε είναι αποτέλεσμα προσωπικών ιδιοτροπιών. Και εκτυλίσσεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο έχουμε αυτό το περίεργο πρόσωπο στον Λευκό Οίκο, που κινεί τα πιόνια του μονοπωλώντας καθημερινά τους μεγάλους τίτλους. Η τεχνική του, την οποία χειρίζεται άψογα, συνίσταται στο να κάνει όλο και πιο εκκεντρικές δηλώσεις. Κι όσο οι αναλυτές χάνουν τον καιρό τους ψάχνοντας τα ψέματα που λέει, εκείνος περνά στην επόμενη δήλωση, κι όλος ο κόσμος έχει ξεχάσει την προηγούμενη. Την ίδια στιγμή, ικανοποιεί τους πιστούς οπαδούς του κοροϊδεύοντας το κατεστημένο, το οποίο εκείνοι περιφρονούν, και συχνά έχουν δίκιο.

Σε δεύτερο επίπεδο, η πιο ακραία πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, της οποίας ηγείται ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Πολ Ράιαν, επωφελείται για να ικανοποιεί τα συμφέροντα των υποστηρικτών της, δηλαδή των πλουσίων και των ισχυρών επιχειρήσεων, διαλύοντας κομμάτι-κομμάτι το ομοσπονδιακό κράτος που πρέπει να ικανοποιεί τα συμφέροντα του πληθυσμού.

Το σύνθημα του Τραμπ «να κάνουμε πάλι την Αμερική μεγάλη» είναι ελκυστικό σε ορισμένα στρώματα του πληθυσμού, που περιλαμβάνουν κυρίως άνδρες μεσαίων εισοδημάτων, μικροαστούς, λευκούς, κατοίκους της υπαίθρου ή των μικρών βιομηχανικών πόλεων που ζημιώθηκαν από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, κοινωνικά συντηρητικούς και πολύ θρήσκους. Ο Τραμπ αντλεί επίσης δύναμη από ένα κομμάτι της εργατικής τάξης, που ψήφισαν Ομπάμα γιατί πίστεψαν στα μηνύματά του για ελπίδα και αλλαγή, αλλά απογοητεύτηκαν τόσο πολύ στη συνέχεια που στράφηκαν στον χειρότερο ταξικό του εχθρό. Οι οπαδοί του Τραμπ έχουν την τάση να κοιτάζουν προς το παρελθόν, προς τους γονείς τους και τους προπάππους τους που εργάζονταν σκληρά, βέβαιοι ότι η επόμενη γενιά θα ζούσε καλύτερα. Η τελευταία γενιά, όμως, έχει βαλτώσει. Και σε τέτοιες συνθήκες είναι εύκολο να αναζητεί κανείς αποδιοπομπαίους τράγους, όπως εκείνη η welfare queen (βασίλισσα των επιδομάτων) στην οποία αναφερόταν ο Ρόναλντ Ρίγκαν. Αλλοτε, αποδιοπομπαίος τράγος ήταν οι μαύροι, σήμερα είναι οι Μεξικανοί.

Στη μεταπολεμική Αμερική, όπως και σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, υπήρξαν δύο σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές περίοδοι. Η πρώτη περίοδος, τη δεκαετία του ?70, χαρακτηρίστηκε από την ανάπτυξη ενός ελεγχόμενου καπιταλισμού και οδήγησε σε σημαντικά κέρδη για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Ακολούθησε η νεοφιλελεύθερη αντίδραση, που οδήγησε στη στασιμότητα, και στη συνέχεια την παρακμή της πλειοψηφίας, ενώ την ίδια στιγμή αναπτύσσονταν ταχύτατα και επικίνδυνα οι χρηματοπιστωτικοί θεσμοί και συσσωρευόταν ο πλούτος σε λίγα χέρια. Η οργή του πληθυσμού που ψηφίζει εναντίον των συμφερόντων του είναι λοιπόν κατανοητή. Παρ?όλα αυτά, χωρίς τις μηχανορραφίες του Δημοκρατικού Κόμματος ο Μπέρνι Σάντερς θα είχε πιθανότατα κερδίσει το χρίσμα. Και θα αποδεικνυόταν ότι, σε τελική ανάλυση, ένα κομμάτι του πληθυσμού ψηφίζει με βάση τα συμφέροντά του.

Το φυλετικό ζήτημα είναι πάντα κρίσιμο στην Αμερική. Το ποσοστό των λευκών εργαζομένων μειώνεται, και σύμφωνα με ορισμένους δείκτες οι λευκοί θα αποτελούν σύντομα μειοψηφία στον πληθυσμό. Η εκλογή ενός μιγάδα προέδρου εξόργισε ένα μέρος της χώρας. Ο Τραμπ κέρδισε υποστηρίζοντας το εξωφρενικό ψέμα ότι ο Ομπάμα δεν γεννήθηκε στην Αμερική, αλλά ενδεχομένως στην Κένυα ή κάπου αλλού. Ενας από τους λόγους που τόσο πολλοί μισούν το Obamacare είναι ότι το συνδέουν με έναν άνθρωπο που πολλοί θεωρούν μαύρο αποστάτη και, ακόμη χειρότερα, μουσουλμάνο! Ο Τραμπ εκμεταλλεύτηκε αυτόν τον ρατσισμό, νομιμοποίησε αυτές τις επικίνδυνες ιδέες και απειλεί ευθέως όχι μόνο τον πολιτισμένο και έλλογο πολιτικό λόγο, αλλά κυρίως τα θεμελιώδη δικαιώματα και, φυσικά, τα πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού.

Αυτοί που κερδίζουν από την προεδρία Τραμπ είναι το πιο ακραίο κομμάτι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η απομάκρυνση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη μάχη κατά της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής. Ακυρώνοντας τους νόμους που προστατεύουν το περιβάλλον, απαγορεύοντας τις έρευνες γι?αυτή την απειλή, η κυβέρνηση αυτή οδηγεί το ανθρώπινο γένος προς την καταστροφή, στο όνομα βραχυπρόθεσμων οικονομικών συμφερόντων. Και υπάρχει βέβαια πάντα ο κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου?

Την ίδια στιγμή, οι Δημοκρατικοί συγκεντρώνουν την προσοχή τους σε περιθωριακά ζητήματα, όπως η ρωσική παρέμβαση στις εκλογές. Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να μετρηθούν τα αποτελέσματα αυτής της παρέμβασης. Και σε κάθε περίπτωση, είναι μικρότερης σημασίας από τα αποτελέσματα της παρέμβασης των πλουσίων και του ιδιωτικού τομέα. Για να μη μιλήσουμε για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην ιστορία, και τις συχνές παρεμβάσεις τους στις πολιτικές διαδικασίες άλλων χωρών?

(*) Ο Νόαμ Τσόμσκι, πατέρας της σύγχρονης γλωσσολογίας, φιλόσοφος, ακτιβιστής και ομότιμος καθηγητής στο ΜΙΤ, εξακολουθεί να είναι στα 88 του χρόνια ένας παθιασμένος παρατηρητής της αμερικανικής ζωής

Πηγή: συνέντευξη στην εφημερίδα Liberation

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός: Το μέλλον της Ευρώπης

Διανύοντας σχεδόν μία δεκαετία οικονομικής κρίσης, μέσα στην οποία η κοινωνία μας δεινοπάθησε και εξακολουθεί να δεινοπαθεί, έχει χάσει την πυξίδα της και κινείται χωρίς προσανατολισμό, καλούμαστε όλοι οι νέοι άνθρωποι της Ελλάδας και γενικότερα της Ε.Ε. να κάνουμε την επανάσταση της εποχής μας. Η ανεργία, ...

Διαβάστε περισσότερα

Μια μεγάλη αποτυχία-Του Κ. Πάντζιου

Η υπόθεση της δημιουργίας ενός ευρύτερου πολιτικού πόλου στο Κέντρο, δυστυχώς, επιβεβαίωσε και τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις των πολιτικών παρατηρητών. Και τούτο διότι, η κάλπη της περασμένης Κυριακής έδειξε ότι το όλο θέμα δεν ξέφυγε από τα πλαίσια μιας ενδοπασοκικής διευθέτησης και πλέον τούτου ουδέν. ...

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί επικράτησε η Φώφη-Του Αλέξη Κοκοραίου

Μόνο τυχαία δεν είναι η άνετη επικράτηση της Φώφης Γεννηματά στην κάλπη του πρώτου γύρου των εκλογών για την ανάδειξη του ανθρώπου που θα κληθεί να ηγηθεί της ανασύνταξης της κεντροαριστεράς. Η εύκολη ανάλυση του αποτελέσματος θα απέδιδε τη νίκη της στη δυναμική των ψηφοφόρων ...

Διαβάστε περισσότερα

H εκλογή Τραμπ είναι προϊόν του θανάτου του αμερικανικού ονείρου-Του Νόαμ Τσόμσκι

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμ πριν από ένα χρόνο ήταν έκπληξη για μένα, αλλά όχι μια μεγάλη έκπληξη. Τα δύο κυρίαρχα πολιτικά κόμματα μετακινήθηκαν σαφώς προς τα δεξιά στη διάρκεια της πολυετούς νεοφιλελεύθερης επίθεσης εναντίον του πληθυσμού. Οι Δημοκρατικοί είναι λίγο-πολύ αυτό που λέγαμε παλιά ...

Διαβάστε περισσότερα

«Θάλαττα-θάλαττα» από τους μύριους της Κεντροαριστερά-Toυ Μιχάλη Κανιμά

Σε μία χώρα όπου ο «Κανένας» αναδεικνύεται ως ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός ,ενώ το ποσοστό των αναποφάσιστων και όσων δηλώνουν « δεν ξέρω -δεν απαντώ» ή ότι θα απόσχουν από τις εκλογές ξεπερνά το 40% ,δηλαδή το όριο της αυτοδυναμίας , είδηση δεν αποτελεί η ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο καλπάζων κινεζικός νεοκρατισμός- Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στο Βιετνάμ, στη Συνάντηση της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπήρξε ξεκάθαρος. Είπε αντίο στο πολυμερές εμπόριο, τόνισε ότι θα προχωρήσει σε διμερείς εμπορικές συμφωνίες και απέρριψε με σκληρά λόγια «αυτές τις ευρείες συμφωνίες που δένουν τα χέρια μας, υπονομεύουν την ...

Διαβάστε περισσότερα

Το κοινωνικό μέρισμα και οι 211 χιλιάδες ψηφοφόροι-Tου Βαγγέλη Γιακουμή

Μία ημέρα μετά τις εκλογές για την κεντροαριστερά και τις 211 χιλιάδες κόσμου που ψήφισαν, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε το πακέτο του δώρου σε μερίδα συμπολιτών μας. Χρησιμοποιώντας έξυπνα τρικ, του στιλ «με εισοδηματικά και οικογενειακά κριτήρια για στοχευόμενες δράσεις» όπως είπε στο τηλεοπτικό του «διάγγελμα», ...

Διαβάστε περισσότερα

Η διανομή του υπερπλεονάσματος αποτελεί την «κολυμβήθρα του Σιλωάμ»-Tου Ανδρέα Κωνσταντάτου

Η διανομή του υπερπλεονάσματος για την κυβέρνηση αποτελεί την «κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Πιστεύει πως έτσι θα αναβαπτιστεί, πως ο ελληνικός λαός έχει κοντή μνήμη και θα ξεχάσει το αχρείαστο τρίτο μνημόνιο και την εξαπάτηση των πολιτών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Τσακαλώτος χθες μας είπε, ούτε ...

Διαβάστε περισσότερα

Χωμενίδης: Η εντυπωσιακή συμμετοχή σημαίνει πολλά, το ένα πιο ελπιδοφόρο από το άλλο!

Με μια ανάρτηση του στο Facebook σχολίασε ο γνωστός συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης την εντυπωσιακή συμμετοχή στη διαδικασία ανάδειξης ηγεσίας στην κεντροαριστερά. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Χωμενίδης έγραψε: «Η εντυπωσιακή συμμετοχή στις σημερινές εκλογές σημαίνει αρκετά πράγματα. Το ένα πιό ελπιδοφόρο από το άλλο. Υπάρχουν πολλοί -ολοένα περισσότεροι- Έλληνες ...

Διαβάστε περισσότερα

Μία…επένδυση σαν το 45άρι της 17Ν-Tου Αφεντούλη Τσακιρίδη

Θα επανασυστήσω την μελισσουργική μονάδα που είχα , φέρεται να είπε ο Δ. Κουφοντίνας στο συμβούλιο των φυλακών , στο πλαίσιο του αιτήματος του για τη χορήγηση της πρώτης άδειας. Και κανείς δεν τον ρώτησε πως θα καταφέρει μέσα σε λίγες ώρες αυτό που άλλοι ...

Διαβάστε περισσότερα

Εθνικός ή κομματικός πατριωτισμός;-Του Ευάγγελου Βενιζέλου

Για να αποφύγω τον πειρασμό της παραταξιακής αυτοαναφορικότητας, αρχίζω από την εκτίμησή μου για την κατάσταση της χώρας.Επτά χρόνια μετά την υπαγωγή σε προγράμματα στήριξης και προσαρμογής (2010) και δέκα χρόνια μετά τη σωρευτική εμφάνιση όλων των χαρακτηριστικών της βαθειάς οικονομικής κρίσης (2007), η χώρα ...

Διαβάστε περισσότερα

Πλέον ο πελάτης–πολίτης έχει πάντα άδικο!-Tου Μιχάλη Κανιμά

Κάποτε ο πελάτης-πολίτης είχε πάντα δίκιο. Ήταν η εποχή που ανθούσε το αποκαλούμενο πελατειακό κράτος, όπου ο κυβερνήτης- «μαγαζάτορας» δεν χαλούσε κανένα χατήρι. Τι ήθελε ο πελάτης; Αύξηση στο μισθό ή τη σύνταξη του ; Κανένα πρόβλημα. Ήθελε διορισμό, ευμενή μετάθεση ή απόσπαση; Ούτε συζήτηση. ...

Διαβάστε περισσότερα

Μέχρι να ξεκουμπιστούν οι Κοντονήδες!-Tου Θανάση Μαυρίδη

Σήμερα ήθελα να γράψω πολλά. Για τους δολοφόνους της 17Ν, για τις καταδρομικές επιθέσεις του Ρουβίκωνα, για τις «απαλλοτριώσεις» του… αντάρτικου πόλεων. Για την τρομοκρατία, τις ανοχές της δημοκρατίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εμπειρία του εξωτερικού. Κι ύστερα άκουσα τον διάλογο της Ντόρας Μπακογιάννη ...

Διαβάστε περισσότερα

Με την άδειά σας-Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Παραμονή Φώτων του 2014. Ο ψευδοεπαναστάτης, με την κόμη πιο μαύρη κι από τις σκοτεινές του αναλύσεις, που δεν του πέτυχε στη συνέχεια το ντεκαπάζ, έγινε καπνός. Ο καταδικασθείς έξι φορές σε ισόβια, είχε λάβει άδεια έως τις 8 Ιανουαρίου, λόγω των εορτών, από τις ...

Διαβάστε περισσότερα

Τα κρυφά δεδομένα-Tου Πάσχου Μανδραβέλη

Εχουμε σημειώσει πολλάκις ότι τα προσωπικά δεδομένα αποτελούν το καινούργιο κοσκινάκι της ελληνικής κοινωνίας, αλλά επειδή δεν ξέραμε πού να το πρωτοκρεμάσουμε, αρχίσαμε να το κρεμάμε παντού. Συνήθως εκεί όπου μπορεί να καλύψει πράξεις και παραλείψεις των κυβερνώντων, αυτές που έπρεπε να υπόκεινται στον δημοκρατικό ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο χρόνος των εκλογών-Του Αλέξη Παπαχελά

Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη χώρα στον δυτικό κόσμο όπου συζητείται τόσο πολύ και τόσο συχνά το ερώτημα «πότε θα γίνουν εκλογές;». Στις περισσότερες το ερώτημα δεν αναφέρεται, αλλά και ο κόσμος δεν κουβεντιάζει τα πολιτικά παρά μόνον κατά την προεκλογική περίοδο. Πότε θα γίνουν, λοιπόν, ...

Διαβάστε περισσότερα

O Δον Κιχώτης Tζαβάρας «κλέβει» τους Αιτωλοακαρνάνες!-του Σπύρου Χ. Τάγκα

Λίαν δραστήριος και λίαν ομιλητικός, όντως, ο βουλευτής Ηλείας Κ. Τζαβάρας. Το έχει καταδείξει, άλλωστε, και κατά το παρελθόν. Πολιτικοποιώντας έντεχνα εκείνον τον πομπώδη και ασίγαστο δημόσιο - δικηγορίστικο λόγο που κουβαλάει στη φαρέτρα του, «ψαρεύει» συνεχώς πιασάρικα θέματα και …πολιτικές επιτυχίες. Όπως, δηλαδή, καλή ...

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι του άβατου των Εξαρχείων-Του Μάνου Βουλαρίνου

Από τα κλισέ που ακούω κάθε μέρα από δημοσιογράφους, πολιτικούς και δημοσιογράφους-πολιτικούς, αυτό που με εκνευρίζει περισσότερο είναι το κλισέ για το «άβατο των Εξαρχείων». Γιατί μου φαίνεται πως είναι μια μικρή αλήθεια που χρησιμοποιείται για να κρύψει μια μεγάλη. Και όπως κάθε μικρή αλήθεια ...

Διαβάστε περισσότερα

Η μάχη για το Κέντρο-Του Κ. Πάντζιου

Δεν μένουν πολλές ημέρες για την ψηφοφορία προς ανάδειξη του αρχηγού του ανώνυμου, προς το παρόν, κόμματος στο χώρο του Κέντρου. Πολιτικά, η υπόθεση αυτή παρουσιάζει ενδιαφέρον, αλλά και μία ιδιαιτερότητα. Ενδιαφέρον σημειώνεται μόνον στους πολίτες που παρακολουθούν στενά τα τεκταινόμενα στο χώρο της πολιτικής. ...

Διαβάστε περισσότερα

Μια πραγματική δήλωση ερμαφρόδιτου-Της Μάγδας Χατζηστρατή

Πριν από 4 χρόνια περίπου, ως εθελόντρια νοσηλεύτρια του Ερυθρού Σταυρού, επισκέφτηκα στην παιδοψυχιατρική κλινική του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ένα 15χρονο ερμαφρόδιτο αγόρι, που είχε κάνει απόπειρα αυτοκτονίας και βρισκόταν εκεί διασωληνωμένος να αναζητά βοήθεια και συμπαράσταση. Τα λόγια του ξεπηδούν και πάλι στο μυαλό ...

Διαβάστε περισσότερα

Ανάλγητοι ναι, αλλά και ανιστόρητοι;-Tου Μιχάλη Κανιμά

Και καλά οι δανειστές. Κανείς δεν έχει την απαίτηση να γνωρίζουν τόσο βαθιά τις ελληνικές ευαισθησίες και την ιστορία της χώρας.Οι κυβερνώντες , όμως; Πόσο ανιστόρητοι μπορεί να είναι για να μην γνωρίζουν πως ό,τι έχει σχέση με την συλλογική κοινωνική ευαισθησία ξεκίνησε από την ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μαραθώνιος μοχλός ανάπτυξης του Τουρισμού

8500 επί 2 πόσο κάνει; 17.000! Διόλου ευκαταφρόνητο νούμερο αν μιλάμε για ξένους επισκέπτες που έρχονται σε μια – θεωρητικά αδύναμη τουριστικά περίοδο – στην Ελλάδα για τουρισμό. Γιατί χωρίς τη διεξαγωγή του Μαραθωνίου της Αθήνας, του Αυθεντικού, στις 12 Νοεμβρίου δεν θα ερχόταν ούτε το ...

Διαβάστε περισσότερα

Έμμεση φορολογία: η γάγγραινα για τους φτωχούς - Του Γιώργου Νικολόπουλου

Το ξεζούμισμα της μεσαίας και αστικής τάξης της Ελλάδας, που συντηρούσε και συντηρεί πολλούς τομείς της οικονομίας, δεν έφερε την "ανάσταση" των φτωχότερων στρωμάτων του πληθυσμού. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν είναι αυτή η μέθοδος για να επιτύχει το οικονομικό επιτελείο ...

Διαβάστε περισσότερα